Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: naruszenie procedury

Przepisy ustawy nie przewidują żadnych urzędowych druków, których wypełnienie stanowiłoby o skuteczności złożonego oświadczenia w trybie art. 9 ustawy z dnia 20.11.1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiaganych przez osoby fizyczne nie przewidują też żadnej poza pisemną, formy szczególnej złożenia takiego oświadczenia.

Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa w Lublinie Ośrodek Zamiejscowy w Zamościu, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej, po rozpatrzeniu odwołania Wiesławy G. od decyzji Urzędu Skarbowego w Chełmie z dnia 24.04.2002 r. Nr DD-41102/13/02 w sprawie określenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2001 r. - utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. W uzasa ...


1. Artykuły 7 i 107 § 1 i 3 k.p.a. nie mają charakteru materialnego - stanowią element procedury obowiązującej przed organami administracyjnymi, a mianowicie określają zasadę praworządności i wskazują elementy formalne decyzji. Przepisy te więc nie mieszczą się w podstawie, o której mowa w art. 174 pkt 1 p.s.a. Gdyby natomiast zarzut naruszenia powyższych przepisów rozpatrywać w ramach podstawy wymienionej w art. 174 pkt 2 p.s.a., to także nie mógłby on doprowadzić do podważenia zaskarżonego wyroku. Adresatem norm wynikających z zarzucanych przepisów są bowiem organy administracyjne, a nie sąd. W tej sytuacji powołanie w skardze kasacyjnej wspomnianych przepisów w oderwaniu od przepisów postępowania sądowo-administracyjnego nie pozwala traktować ich jako podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 2 p.s.a. 2. Skoro skarga kasacyjna formalnie nie zawiera zarzutu naruszenia przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 p.s.a.), w szczególności w odniesieniu do ustaleń faktycznych przyjętych w zaskarżonym wyroku, mimo że w uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreśla się błędną ocenę stanu faktycznego, ustalenia stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku muszą być uznane za wiążące dla sądu rozpatrującego skargę kasacyjną

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.01.2004 r., sygn. akt SA/Rz 2174/01, po rozpoznaniu skargi Elżbiety T. na decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22.08.2001 r., nr L.IS.I/1/823/137/2001, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. skargę oddalił. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa uchyliła zaskarżoną decyzję Inspek ...

1. W sytuacji, gdy w skardze kasacyjnej zarzuca się zarówno naruszenie prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy, albo, że nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumpcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez Sąd przepis prawa materialnego. Oba zarzuty muszą dotyczyć naruszenia prawa przez Sąd, a nie przez organy podatkowe. Strona zarzucając naruszenie przepisów postępowania, powinna wskazać przepisy prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy. Oznacza to, że w skardze kasacyjnej należy wskazać przepisy procedury sądowej. Nie stanowi przytoczenia podstaw kasacyjnych zgłoszenie zarzutu wadliwej oceny zebranych w sprawie dowodów bez wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego, jeśli skarżący nie powoła konkretnego przepisu z zakresu procedury sądowej. 2. Zarzut naruszenia prawa materialnego nie może być skutecznie uzasadniony próbą zwalczania ustaleń faktycznych, bowiem próba taka mogłaby ewentualnie odnieść zamierzony skutek wyłącznie w ramach drugiej podstawy kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 1.10.2003 r., sygn. akt SA/Rz 1921/01, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie oddalił skargę Beaty K. - A. "K." w R. na decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 16.07.2001 r., nr L.IS.II/1-723/1/153/2001, w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 1999 r. W zaskarżonym wyroku Sąd przyjął, że Beata K. otrzymała w dniu 27.11.1998 r. fakturę, ...

1. Postępowanie kasacyjne ma charakter sformalizowany, a to powoduje, że Naczelny Sąd Administracyjny nie może dokonywać w sprawie samodzielnych ustaleń w zakresie nie objętym skargą kasacyjną. 2. Skarga kasacyjna przysługuje od orzeczenia sądu I instancji, a nie od rozstrzygnięcia organu administracyjnego. Zatem zarzuty naruszenia przepisów o postępowaniu podatkowym nie mogą być uwzględniane w postępowaniu kasacyjnym.

Wyrokiem z dnia 19 listopada 2003 r. sygn. akt SA/Bd 704/03 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy oddalił skargę Jerzego i Tatiany B. na decyzję Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 10 grudnia 2002 r. nr PB2/4117-140/02 w przedmiocie określenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1993 r. Wymienioną decyzją Izba Skarbowa w Bydgoszczy uchyliła w całości decyzj ...

1. Wymagania szczególne skargi kasacyjnej, stanowiące o istocie tego środka odwoławczego, mają charakter materialny, a to oznacza, że braki tej skargi nie mogą być usunięte w toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 2. Z istoty dwuinstancyjnego sądownictwa administracyjnego wynika, że legalność ostatecznego aktu administracyjnego została już stwierdzona przez sąd I instancji, a wobec tego postępowanie kasacyjne ogranicza się wyłącznie do badania zagadnień jurydycznych i zarzutów przygotowanych przez profesjonalistów.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 listopada 2003 r. sygn.akt SA/Bd 701/03 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy oddalił skargę Leszka i Małgorzaty B. na decyzję Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 10 grudnia 2002 r. w przedmiocie określenia zaległości w podatku dochodowym za 1993 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości. W uzasadnieniu wyroku Sąd wyjaśnił, iż ...

1. Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia wyroku, a więc powinna wskazywać na uchybienia, jakich dopuścił się sąd administracyjny, a nie organy podatkowe. 2. Zarzuty skargi kasacyjnej nie mogą być tożsame z zarzutami skargi przynajmniej w części dotyczącej naruszenia przepisów postępowania.

Konkludując, Skarżący zwrócili uwagę na rażącą niekonsekwencję organu, który w przypadku uznania ksiąg za nierzetelne winien w oparciu o całokształt postępowania dowodowego ustalić wielkość podstaw opodatkowania w sposób najbardziej zbliżony do rzeczywistości. Organ kontroli mógł, na podstawie art. 23 Ordynacji podatkowej, nie szacować kosztów jedynie w przypadku, gdy dane wynikające z ksiąg uzupe ...

1. Komparatystyczne wykorzystanie prawa unijnego dla przeprowadzenia pogłębionej analizy obowiązującego prawa krajowego nie można uznać za niedopuszczalne, nawet gdy zabieg taki zastosowano w odniesieniu do przedakcesyjnych stanów faktycznych, o ile oczywiście prawo unijne nie stało się podstawą rozstrzygnięcia. 2. Skoro warunkiem koniecznym wykonania usługi jest powstanie określonego skutku, bez którego do wykonania usługi w ogóle by nie doszło, to uprawnionym jest wniosek, że o miejscu spełnienia usługi (w kraju bądź za granicą) ze wszelkimi tego konsekwencjami, przesądza miejsce w jakim doszło do zmiany w świecie rzeczywistym będącej efektem realizacji danego zespołu czynności, kwalifikowanych jako usługa. Miejscem wykonania usługi - czynności realizowanych elektronicznie w trybie "on line", wykonanie usługi następuje w miejscu położenia serwera (twardego dysku, innego tego typu urządzenia), na którym zapisany został efekt myśli intelektualnej człowieka obsługującego to urządzenie na odległość, a nie miejsce, w którym człowiek ten faktycznie działał. Tym samym wykonanie usługi on line (na komputerze w kraju, ale gdy serwer był poza krajem), to takie czynności mogą być potraktowane jako eksport usług i mogą podlegać preferencyjnej stawce 0%. 3. Nie można skutecznie wykazać naruszenia prawa materialnego przez jego wadliwe zastosowanie, o ile równocześnie nie zostaną podważone okoliczności faktyczne sprawy, na tle których zastosowano prawo materialne.

Wyrokiem z dnia 04.05.2004 r., sygn. akt I SA/Wr 3903/01, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznając skargę P s. c. - Piotr O. i Roman O. na decyzję Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 17.10.2001 r., nr PP I 824/1199/2001 w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 1998 r. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego Wrocław Krzyki z dnia 13.07.2001 r ...



Generowanie strony w 10 ms