Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: kontrola sądowa
1. Art. 6 dekretu z dnia 18 września 1954 r. o likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy (Dz. U. Nr 41 poz. 184 oraz z 1964 r. Nr 16, poz. 94) jest niezgodny z art. 64. ust. 3 i art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 marca 1971 r. w sprawie orzekania o przejściu depozytów na własność Państwa (Dz. U. Nr 7, poz. 78 oraz z 1984 r. Nr 14, poz. 61) jest niezgodne z art. 64 ust. 3 i art. 92 ust. 1 Konstytucji. 3. Art. 235 w związku z art. 231 § 1 zdanie 2 i w związku z art. 465 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm.) oraz w związku z dekretem wymienionym w punkcie 1 i rozporządzeniem wymienionym w punkcie 2, w zakresie, w jakim nie przewiduje sądowej kontroli postanowienia prokuratora o przejściu depozytu na rzecz Skarbu Państwa, są niezgodne z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
I 1. Dekret z dnia 18 września 1954 r. o likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy (Dz. U. Nr 41, poz. 184 ze zm.), zwany dalej „dekretem”, wydany został w celu rozwiązania problemu zalegających depozytów, których właściciele nie chcą odebrać lub których właścicieli nie można ustalić. W rozumieniu dekretu depozytami są sumy pieniężne, papiery własnościowe i rzeczy złożone do dep ...
1. Wobec tego, że ocena istnienia bądź nieistnienia w danej sprawie przesłanek określonych w art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej dokonywana przez organy podatkowe oparta jest o elementy uznaniowości i słuszności, kontroli sądowej podlega w istocie tylko zgodność z prawem przeprowadzonego postępowania dowodowego oraz oceny zgromadzonego materiału dowodowego. W tej sytuacji orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach umorzeń zaległości podatkowych merytorycznie, a więc rozstrzyganie spraw co do ich istoty, narusza w sposób oczywisty zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez te sądy, wynikający z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), która polega na kontroli zgodności z prawem tej działalności. 2. Zakres kontroli sądowej działalności organów administracji publicznej, w tym i decyzji wydawanych przez te organy, prowadzi także do wniosku, iż jej przedmiotem co do zasady jest zgodność z prawem obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego aktu. Jeśli chodzi o organy podatkowe, to tę konstatację wspiera treść art. 120 Ordynacji podatkowej, nakazującej tym organom działanie na podstawie przepisów prawa.
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt I SA/Ka 3008/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uwzględnił skargę Kopalni Węgla Kamiennego "B." S.A. w Ornontowicach i uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28 listopada 2003 r., nr PBI/3-4117/149/2003 w przedmiocie odmowy umorzenia wypłaty z zysku.
W uzasadnieniu wyroku podano, że decyzja z dnia 4 września 2003 r., nr ...
Art. 1 § 2 p.u.s.a. wyznacza zakres kontroli sądu w każdej rozpoznawanej przez niego sprawie, specyfika decyzji wydawanych w ramach uznania administracyjnego powoduje, że stosowanie tego przepisu jest szczególnie silnie akcentowane w wydawanych przez sądy orzeczeniach. Sąd administracyjny, zgodnie z treścią ww. artykułu jest bowiem uprawniony wyłącznie do badania legalności decyzji, a tym samym do jego kompetencji nie należy badanie ani ich słuszności, ani też celowości. W praktyce oznacza to, że uznanie administracyjne, opierające się ze swej istoty właśnie na stosowaniu przez organy podatkowe zasad słuszności i celowości, nie może podlegać kontroli Sądu.
Decyzją z dnia 15 grudnia 2004 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Chorzowie, po rozpatrzeniu wniosku Józefa K., działając na podstawie art. 67 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.; dalej jako O.p.) odmówił umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za rok 1997 w kwocie 5.280,88 zł wraz z odsetkami za zw ...
1. Nie ma podstaw prawnych do twierdzenia, że sąd administracyjny dopuszcza się naruszenia przepisów prawa procesowego, gdy wskazuje jakie okoliczności wymagają jeszcze wyjaśnienia. Przyznanie racji takim twierdzeniom, prowadzi do zniweczenia założeń i celu sądowej kontroli administracji, co do zasady kasacyjnej i nadto opartej na kryterium zgodności z prawem. 2. Formułowanie wskazań pod adresem organu administracji służy wykonaniu wyroku sądowego, a to oznacza, że kwestionowanie ich jest dopuszczalne wówczas, gdyby wykraczały one poza granice przeprowadzonej oceny prawnej lub ze swej istoty były niewykonalne. Założenie a priori zbędności ustaleń czyniłoby kontrolę sądową iluzoryczną, a to podważałoby konstytucyjne podstawy jej sprawowania.
Zaskarżonym wyrokiem uchylono decyzję organu odwoławczego z tym uzasadnieniem, że wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego i postępowania podatkowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Decyzją z 30 kwietnia 2005 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Katowicach orzekł o odpowiedzialności podatniczki jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe Spółki z o.o. „P.” z tytu ...
Ad 1 Postępowanie dowodowe prowadzone przez sąd administracyjny jest, stosownie do art. 106 § 3 ppsa, ograniczone, ale możliwe jest w nim wykorzystanie środka dowodowego w postaci dokumentu. W postępowaniu tym znajdują przy tym odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Naruszeniem tych przepisów nie jest jednak nieprzeprowadzenie przez sąd dowodu z zeznań świadków, gdyż nie może takiego dowodu dopuścić. Ad 2 Zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej winny odnosić się do danej sprawy i przyjętego w niej stanu faktycznego. Uzasadniając je w oparciu o tezy z orzecznictwa sądowego i piśmiennictwa należy wykazać związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ewentualnym naruszeniem jakiegoś przepisu przez WSA, a efektem, którym jest wydanie nieprawidłowego wyroku w danej sprawie. Ad 3 Zasada niezwiązania sądu administracyjnego zarzutami, wnioskami i powołaną podstawą prawną umożliwia sądowi pełną weryfikację legalności działalności organów administracji publicznej. Przeprowadzona przez sąd pierwszoinstancyjny kontrola zgodności z prawem rozstrzygnięcia wydanego przez organ podatkowy, a w szczególności przepisów w nim zastosowanych, jest prawidłowa i nie jest sprzeczna z art. 2 Konstytucji RP.
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2007 r,, sygn. akt I SA/Bd 517/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Wiesława W... na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 4 czerwca 2007 r. w przedmiocie wysokości straty podatkowej z niezgłoszonej do opodatkowania pozarolniczej działalności gospodarczej oraz wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r ...
Ad 1 Postępowanie dowodowe prowadzone przez sąd administracyjny jest, stosownie do art. 106 § 3 ppsa, ograniczone, ale możliwe jest w nim wykorzystanie środka dowodowego w postaci dokumentu. W postępowaniu tym znajdują przy tym odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Naruszeniem tych przepisów nie jest jednak nieprzeprowadzenie przez sąd dowodu z zeznań świadków, gdyż nie może takiego dowodu dopuścić. Ad 2 Zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej winny odnosić się do danej sprawy i przyjętego w niej stanu faktycznego. Uzasadniając je w oparciu o tezy z orzecznictwa sądowego i piśmiennictwa należy wykazać związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ewentualnym naruszeniem jakiegoś przepisu przez WSA, a efektem, którym jest wydanie nieprawidłowego wyroku w danej sprawie. Ad 3 Zasada niezwiązania sądu administracyjnego zarzutami, wnioskami i powołaną podstawą prawną umożliwia sądowi pełną weryfikację legalności działalności organów administracji publicznej. Przeprowadzona przez sąd pierwszoinstancyjny kontrola zgodności z prawem rozstrzygnięcia wydanego przez organ podatkowy, a w szczególności przepisów w nim zastosowanych, jest prawidłowa i nie jest sprzeczna z art. 2 Konstytucji RP.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sygn. akt I SA/Bd 518/07 oddalił skargę Wiesława W... na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w przedmiocie wysokości straty podatkowej z niezgłosznej do opodatkowania pozarolniczej działalności gospodarczej oraz wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
W uzasadnieniu ...
1