Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: uchylenie decyzji
1. Do chwili wydania ostatecznej decyzji podatkowej określającej zobowiązanie podatkowe podatkiem należnym jest podatek zadeklarowany w zeznaniu za dany rok, zgodnie z treścią art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dopiero zapłata kwoty podatku wynikającej z ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w innej wysokości aniżeli wynikająca z zeznania powoduje wygaśnięcie zobowiązania, o którym mowa w art. 59 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej. Dokonując odmiennej interpretacji należałoby przyjąć, że zapłata podatku przez podatnika na podstawie decyzji nieostatecznej pozbawiałaby go możliwości korzystania z instytucji postępowania odwoławczego, a to z uwagi na jego bezprzedmiotowość, gdyż dotyczyłoby ono zawsze nie istniejącego już zobowiązania podatkowego. 2. Skoro jedyna decyzją określającą wymiar podatku za dany rok doręczona została podatnikom po upływie terminu przedawnienia, nie mogła wywołać skutków prawnych, a organ odwoławczy mógł jedynie orzec o jej uchyleniu i umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na upływ okresu przedawnienia.
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 3.10.2003 r. sygn. akt SA/Rz 963/01 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie uchylił decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22.03.2001 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994 r. Izba Skarbowa powyższą decyzją uchyliła w całości decyzję Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z dnia 29.12.2000 r. i określiła wysokość zobowiązania p ...
Czy po uchyleniu zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej w Bydgoszczy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w przedmiocie podatku od towarów i usług – kwota podatku przysługująca do zwrotu będzie stanowiła przychód z działalności gospodarczej o czym mówi art. 14 ust. 2 pkt. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
P O S T A N O W I E N I E
Działając na podstawie: art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r - Ordynacja Podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Rypinie udzielając interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa w podatku dochodowym od osób fizycznych - uznaje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 01.06.2005r. - co do zalicze ...
Czy Gmina jako osoba prawna powinna mieć odrębny numer NIP, gdy jako taka nie prowadzi sama bezpośrednio działalności będącej przedmiotem odrębnego opodatkowania? Czy w sytuacji, gdy doszło do faktu nadania Gminie, jako osobie prawnej i Urzędowi Miejskiemu odrębnych numerów NIP, numer nadany Gminie winien być wyeliminowany z rejestru w trybie art. 253 a § 1 Ordynacji Podatkowej?
POSTANOWIENIE Na podstawie art. 14a, art. 216 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst. jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 30.11.2005 r./wpłynął do naszego urzędu dnia 06.12.2005r./ nr brak, w sprawie zakresu i sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego postanawiam: ocenić stanowisko Strony jako nieprawidłowe. UZASADNIENIE Jak ...
Żądanie strony skarżącej z dnia 14 maja 2003 r. (wniesione w dniu 20 maja 2003 r. do Ministra Finansów i przekazane następnie do rozpoznania przez organy właściwe w sprawie) zawierało żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności czterech wskazanych w nim decyzji w tym decyzji Urzędu Skarbowego w Choszcznie z dnia 10 lutego 2003 r. odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej Urzędu Skarbowego w Choszcznie z dnia 11 maja 2000 r. (decyzji organu podatkowego pierwszej instancji niebędącej decyzją ostateczną), to organ podatkowy właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji nie mógł wydać innego rozstrzygnięcia niż to, które zostało przewidziane w art. 249 §1 Ordynacji podatkowej, tj. odmówić wszczęcia tego postępowania.
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2004 r. Sygn. akt SA/Sz 1868/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 28 sierpnia 2003 r. Nr PB.2.31-4117/4110-3/2003 oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z dnia 2 lipca 2003 r. Nr PB.2.41-4110/3/2003 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Skarboweg ...
1. Artykuł 145 § 1 pkt 1 u.p.ps.a.. stanowi, że uchylenie przez sąd decyzji lub postanowienia możliwe jest w razie stwierdzenia co najmniej jednego z trzech naruszeń prawa: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 2. Analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że poza przypadkiem wymienionym w art. 145 § 1 pkt 1 pod literą b), warunkiem sine qua non uchylenia zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracji, miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku opisanym pod literą c) wymaga się ponadto, aby wpływ ten był istotny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w wyroku z 8 grudnia 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1487/03 oddalił skargę Karoliny J na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2003r. Nr PB.4.388-4117/823-20/2002 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994r.
Sąd w uzasadnieniu wyroku podzielił stanowisko organu podatkowego drugiej instancji, co do ustaleń faktycznych i prawnyc ...
1. Art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. stanowi, że Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeśli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sytuacji więc gdy wnoszący skargę kasacyjną zamierzał wykazać naruszenie przez Sąd tego przepisu procedury sądowoadministracyjnej w stopniu, o którym mowa w art. 174 pkt 2 P.p.s.a., to powinien powiązać art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. z uchybieniami procesowymi, dotyczącymi dokonanej przez Sąd oceny zastosowania przez organy podatkowe przepisów postępowania podatkowego. 2. Jeśli wnoszący skargę kasacyjną nie wskaże właściwie podstawy kasacyjnej to Sąd drugiej instancji, będąc związany granicami skargi kasacyjnej, nie może na podstawie samej tylko treści uzasadnienia, podstawy tej uzupełnić.
Przedmiotem skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1154/03. Wyrokiem tym Sąd, po rozpoznaniu sprawy ze skargi P Sp. z o.o. w S następcy prawnego K Sp. z o.o. w S na decyzję Izby Skarbowej Szczecinie z dnia 29 kwietnia 2003 r., dotyczącą odmowy stwierdzenia nieważności decyzji U ...
czy podatnik ma prawo o wydatek poniesiony w dniu 9 grudnia 2005r. z tytułu opłacenia należności publicznoprawnych. tj. długu celnego, należnego podatku akcyzowego oraz należnego podatku od towarów i usług, w kwocie 46.271,70zł za wyjątkiem odsetek za zwłokę powiększyć wartość początkową użytkowanego przy działalności gospodarczej samochodu osobowego,czy odpisy amortyzacyjne z tego tytułu od stycznia 2006r stanowić będą koszt uzyskania przychodu.
Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku, działając na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005r. Dz. U. Nr 8 poz 60 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 22.03.2006r., stwierdza, iż należności celno - podatkowe określone decyzją Organu Celnego, tj. kwota długu celnego , podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usł ...
Nie jest w sprawie sporny fakt, iż doręczenie zawiadomienia o zastosowaniu środków egzekucyjnych w rozumieniu art. 32 § 2 i art. 67 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nastąpiło w dniu 11 maja 1999 r. Oznacza to przerwanie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego określonego w decyzji organu podatkowego pierwszej instancji z dnia 15.04.1999 r., a którego termin upłynął z dniem 31.12.2002 r. Okoliczność, iź Sąd uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18.10.2000 r.- nie obalała domniemania prawidłowości decyzji organu pierwszej instancji w oparciu, o którą wystawiono tytuł wykonawczy co oznacza, że do czasu jej wzruszenia nie może być też kwestionowana legalność tego tytułu wykonawczego oraz podjętych w oparciu o niego środków egzekucyjnych. Natomiast uchylenie decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, w sytuacji gdy umożliwia ona prowadzenie postępowania podatkowego i jego kontynuacji - nie wywołuje skutków materialnoprawnych jak w przypadku stwierdzenia nieważności decyzji, lecz tylko skutki procesowe. Są to skutki ex nunc, a więc powstałe dopiero od dnia jej uchylenia czyli od dnia 30.12. 2003 r. Oznacza to, że uchylenie decyzji podatkowej stanowiącej podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego nie spowodowało pozbawienia podjętych zgodnie z prawem środków egzekucyjnych ich mocy prawnej, które zostały przez nie wywołane ani prawnej skuteczności przerwania biegu przedawnienia.
Wyrokiem z dnia 28 września 2004 r. I SA/Bd 312/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Bogdana D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30 kwietnia 2004 r. Nr PB2/4117-53/04 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. Z przyjętych przez Sąd ustaleń wynika, że decyzją z dnia 15 kwietnia 1999 r. Nr PG-2-823-20/1/99 Urząd Skarbowy w Bydgosz ...
Zapytanie Podatnika dotyczy możliwości uznania za koszt uzyskania przychodów wydatku z tytułu opłaty za udzielone zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punktach gier zlokalizowanych na terenie województwa wielkopolskiego, w sytuacji gdy faktycznie nie rozpoczęto działalności w tym zakresie na tym terenie z powodu uchylenia ww. zezwolenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu.
Wnioskiem z dnia 6 grudnia 2005r., uzupełnionym pismem z 11 stycznia 2006r. Podatnik zwrócił się z prośbą o opinię w sprawie uznania za koszt uzyskania przychodów wydatku poniesionego przez Spółkę tytułem opłaty za udzielone zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punktach gier zlokalizowanych na terenie województwa wielkopolskiego, w sytuacji gdy ...
Sprawa wszczęta wnioskiem podatnika o udzielenie interpretacji powinna być załatwiona, przy czym z treści art. 14a § 1 O.p. wynika, że załatwienie wniosku strony polega na udzieleniu pisemnej interpretacji. Do udzielenia interpretacji niezbędne jest więc doręczenie wnioskodawcy postanowienia. Oczywistym jest, że do udzielenia interpretacji nie może dojść natomiast poprzez samo wydanie postanowienia, rozumiane jako jego sporządzenie i podpisanie. Uzasadniając powyższe stanowisko wyjaśnić należy, że wydawane przez organ pierwszej instancji postanowienie w przedmiocie interpretacji jest rozstrzygnięciem o istocie sprawy w rozumieniu art. 216 § 2 Ordynacji podatkowej, przewidującego wynikające z przepisów tejże ustawy odstępstwo od zasady, że postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania podatkowego. Uprawnione jest zatem odwołanie się do przepisów dotyczących decyzji, a mianowicie art. 207 § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym decyzja (w § 1 wskazana jako forma orzekania organów podatkowych) rozstrzyga sprawę co do jej istoty albo w inny sposób kończy postępowanie w danej instancji. Ustalenie, co należy rozumieć przez „załatwienie sprawy” jako wynik postępowania podatkowego wymaga zatem uwzględnienia treści powyższego przepisu. Celem postępowania podatkowego nie jest samo w sobie wydanie decyzji, rozumiane jako jej sporządzenie i podpisanie przez uprawniony podmiot. Ponieważ z istoty swej decyzja jest skierowana do określonego podmiotu (strony postępowania), niezbędnym elementem „załatwienia sprawy” jest zakomunikowanie treści podjętego rozstrzygnięcia stronie, co następuje poprzez doręczenie decyzji. Sprawa nie będzie więc załatwiona co do swej istoty, gdy organ podatkowy wyda decyzję i nie doręczy jej stronie (zob. podjęta na tle art. 104 k.p.a. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2000 r. sygn. akt FPS 10/2000; ONSA 2001/2/56). W wyroku z dnia 6 stycznia 2006 r. sygn. akt II FSK 135/05 (ONSAiWSA 2006/6/163) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził natomiast, że pojęcie „wydać decyzję”, użyte w art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej obejmuje również doręczenie decyzji osobie trzeciej przed upływem pięcioletniego terminu wskazanego w tym przepisie. Zdaniem Sądu kontekst konkretnego przepisu przesądza o tym, czy ustawodawca pojęcia „wydanie decyzji” używa w znaczeniu jej sporządzenia, czy te i na określenie załatwienia sprawy będącego wynikiem zakończenia postępowania. W pierwszym znaczeniu pojęcie to użyte zostało chociażby w art. 20h § Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym do czasu wydania decyzji wnioskodawca może zmienić propozycję wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej Nie sposób bowiem uznać, że po wydaniu decyzji (i wysłaniu jej do strony), a przed jej doręczeniem strona może skutecznie zmienić wniosek. Również w powoływanym wyżej art. 210 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej „wydanie decyzji” należy rozumieć jako jej sporządzenie i podpisanie. W drugim znaczeniu natomiast pojęcie „wydanie decyzji” pojawi się w przepisach, w których ustawodawca od zachowania terminu uzależnił osiągnięcie określonego skutku materialnoprawnego np. w art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej, a także właśnie w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, przewidującego związanie organu podatkowego stanowiskiem podatnika jako skutek uchybienia terminu na wydanie postanowienia. Z pewnym uproszczeniem można stwierdzić, że pojęcie „wydanie decyzji” oznacza jej doręczenie wówczas, gdy w istocie chodzi o „załatwienie sprawy".
Wnioskiem z 27 stycznia 2006 r., złożonym 31 stycznia 2006 r. Skarżący - Dariusz K. wystąpił o udzielenie pisemnej interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Wyjaśnił, że otrzymuje wynagrodzenie wypłacane w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego 2004 - 2006 (ZPORR) oraz Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich 2004 - 2 ...