Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: naruszenie przepisów
Skoro autor skargi kasacyjnej nie zawarł w jej treści zarzutu naruszenia przepisów postępowania przez orzekający w badanej sprawie sąd administracyjny, nie przedstawił także dowodów świadczących o jakimkolwiek naruszeniu przepisów postępowania przez Sąd, ani nie wskazał w tym zakresie przepisów ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, nie jest możliwe rozpatrzenie przez sąd kasacyjny tak sformułowanych zarzutów.
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 3.10.2003 r., sygn. akt SA/Rz 965/01, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie uchylił decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 29.03.2001 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. Izba Skarbowa uchyliła powyższą decyzją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Rzeszowie z dnia 18.12.2000 r. w ...
W świetle ustawy z 29.06.1995 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 85, poz. 428) organy podatkowe - ustalając wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn – prawidłowo zastosowały art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, przyjmując kwotę wolną od podatku istniejącą w dniu powstania obowiązku podatkowego, nie zaś w dniu wymiaru podatku. Podatnik nabył w spadku prawo do rekompensaty mające określoną wartość majątkową. Okoliczność, że prawo to zostało zrealizowane (poprzez wypłatę rekompensaty) niemal dwa lata po powstaniu obowiązku podatkowego nie miała znaczenia dla wymiaru podatku (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy).
Wyrokiem z dnia 3.06.2003 r., sygn. akt SA/Rz 891/01, Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie uchylił decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 19.03.2001 r., nr IS.I/2-823-2-9/2001, w przedmiocie zobowiązania w podatku od spadków i darowizn. Z uzasadnienia ww. orzeczenia wynikają następujące ustalenia faktyczne i prawne:
W dniu 27.10.2000 r. Eugeniusz C. złożył zeznanie uzupe ...
W świetle ustawy z 29.06.1995 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. Nr 85, poz. 428) organy podatkowe - ustalając wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn - prawidłowo zastosowały art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, przyjmując kwotę wolną od podatku istniejącą w dniu powstania obowiązku podatkowego, nie zaś w dniu wymiaru podatku. Podatnik nabył w spadku prawo do rekompensaty mające określoną wartość majątkową. Okoliczność, że prawo to zostało zrealizowane (poprzez wypłatę rekompensaty) niemal dwa lata po powstaniu obowiązku podatkowego nie miała znaczenia dla wymiaru podatku (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy).
Zaskarżonym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie uchylił decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie w przedmiocie zobowiązania w podatku od spadków i darowizn. Z uzasadnienia ww. orzeczenia wynikają następujące ustalenia faktyczne i prawne:
W dniu 27.10.2000 r. podatniczka złożyła zeznanie uzupełniające, z którego wynikało, że oprócz rzeczy i praw majątkowych wymienionych ...
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany granicami skargi kasacyjnej. Niepodniesienie w niej zarzutu naruszenia art. 30 ustawy o NSA uniemożliwia sądowi kasacyjnemu ocenę, czy słusznie sąd administracyjny uznał się związany treścią poprzedniego wyroku, w konsekwencji nie pozwala rozpoznać zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego.
Wyrokiem z dnia 25.06.2003 r., sygn. akt SA/Rz 1374/02, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie oddalił skargę Heleny i Tadeusza U. na dwie decyzje Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7.06.2002 r. określające wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. i 1999 r. Jako podstawę prawną wyroku Sąd wskazał art. 30 ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sąd ...
Organ podatkowy załatwiający sprawę powinien wyczerpująco - zgodnie z wymogami ordynacji podatkowej, w szczególności z art. 122, 187, 210 § 4 tej ustawy) - rozważyć okoliczności faktyczne sprawy na tle kryteriów, o których mowa w art. 21 ust. 5 ustawy o VAT z 1993 r. Skoro powodem uchylenia przez Sąd decyzji organów podatkowych było stwierdzenie uchybień proceduralnych polegających na załatwieniu sprawy bez rozważenia charakteru działalności podatnika i jego wpływu na wysokość zwrotu różnicy podatku (ze wskazaniem, jakie okoliczności w ocenie Sądu wymagają w szczególności rozważenia), a nie interpretacja przepisów prawa materialnego, zarzuty skargi kasacyjnej (naruszenie przez Sąd prawa materialnego wskutek nieuzasadnionego zastosowania do ustalonego w sprawie, bezspornego stanu faktycznego art. 21 ust. 5) nie były usprawiedliwione.
Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie wniósł w dniu 18.03.2004 r. skargę kasacyjną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie z dnia 14.11.2003 r., sygn. akt SA/Rz 2076/01, którym uwzględniono skargę „D.” spółki z o.o. z siedzibą w S. na decyzje Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7.08.2001 r., nr IS.II/2-732/I/252/2001. Decyzja ta została wyda ...
1. Artykuły 7 i 107 § 1 i 3 k.p.a. nie mają charakteru materialnego - stanowią element procedury obowiązującej przed organami administracyjnymi, a mianowicie określają zasadę praworządności i wskazują elementy formalne decyzji. Przepisy te więc nie mieszczą się w podstawie, o której mowa w art. 174 pkt 1 p.s.a. Gdyby natomiast zarzut naruszenia powyższych przepisów rozpatrywać w ramach podstawy wymienionej w art. 174 pkt 2 p.s.a., to także nie mógłby on doprowadzić do podważenia zaskarżonego wyroku. Adresatem norm wynikających z zarzucanych przepisów są bowiem organy administracyjne, a nie sąd. W tej sytuacji powołanie w skardze kasacyjnej wspomnianych przepisów w oderwaniu od przepisów postępowania sądowo-administracyjnego nie pozwala traktować ich jako podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 2 p.s.a. 2. Skoro skarga kasacyjna formalnie nie zawiera zarzutu naruszenia przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 p.s.a.), w szczególności w odniesieniu do ustaleń faktycznych przyjętych w zaskarżonym wyroku, mimo że w uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreśla się błędną ocenę stanu faktycznego, ustalenia stanowiące podstawę faktyczną rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym wyroku muszą być uznane za wiążące dla sądu rozpatrującego skargę kasacyjną
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 15.01.2004 r., sygn. akt SA/Rz 2174/01, po rozpoznaniu skargi Elżbiety T. na decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22.08.2001 r., nr L.IS.I/1/823/137/2001, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. skargę oddalił. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa uchyliła zaskarżoną decyzję Inspek ...
1. W sytuacji, gdy w skardze kasacyjnej zarzuca się zarówno naruszenie prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy, albo, że nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumpcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez Sąd przepis prawa materialnego. Oba zarzuty muszą dotyczyć naruszenia prawa przez Sąd, a nie przez organy podatkowe. Strona zarzucając naruszenie przepisów postępowania, powinna wskazać przepisy prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie im mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy. Oznacza to, że w skardze kasacyjnej należy wskazać przepisy procedury sądowej. Nie stanowi przytoczenia podstaw kasacyjnych zgłoszenie zarzutu wadliwej oceny zebranych w sprawie dowodów bez wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego, jeśli skarżący nie powoła konkretnego przepisu z zakresu procedury sądowej. 2. Zarzut naruszenia prawa materialnego nie może być skutecznie uzasadniony próbą zwalczania ustaleń faktycznych, bowiem próba taka mogłaby ewentualnie odnieść zamierzony skutek wyłącznie w ramach drugiej podstawy kasacyjnej.
Wyrokiem z dnia 1.10.2003 r., sygn. akt SA/Rz 1921/01, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie oddalił skargę Beaty K. - A. "K." w R. na decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 16.07.2001 r., nr L.IS.II/1-723/1/153/2001, w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 1999 r. W zaskarżonym wyroku Sąd przyjął, że Beata K. otrzymała w dniu 27.11.1998 r. fakturę, ...
W sprawie chodzi o zagadnienie oceny zebranego materiału dowodowego, co należy do sfery proceduralnej. Jeśli zatem w skardze kasacyjnej nie podniesiono zarzutu naruszenia przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) to nie jest możliwe stwierdzenie, że podatnik dokonał czynności przewidzianej w art. 2 ust. 3 pkt 3b ustawy o podatku od towarów i usług, albowiem w rozpatrywanej sprawie prawidłowe stosowanie prawa materialnego uzależnione było od ustaleń faktycznych.
Wyrokiem z dnia 11 lutego 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną przez T Sp. z o.o. w K decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 12 marca 2002 r. - PP. 1.36-4408/37/2002 oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia 28 grudnia 2001 r. - UKS 11/1/32/0645/2001/1297/K-3, wydane w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług za listopad 1999 r. ...
1. W sytuacji, gdy w skardze kasacyjnej zarzuca się zarówno naruszenie prawa materialnego, jak i naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega ostatnio wymieniony zarzut. 2. Błędne jest zapatrywanie strony skarżącej, iż sąd administracyjny może wykraczać poza przedmiot sprawy określony w zaskarżonej decyzji. 3. Bezzasadny jest zarzut naruszenia prawa materialnego w postaci przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż Sąd I instancji nie stosował tych przepisów w niniejszej sprawie. Zauważyć należy, że Sąd nie mógł ich stosować, gdyż nie były one podstawą prawną zaskarżonej decyzji. Przepisy te stosował Sąd w wyżej wymienionej sprawie, w której skargę kasacyjną oddalono.
Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2004 r., sygn. akt SA/Sz 1779/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę G w Szczecinie na decyzjęIzby Skarbowej w Szczecinie z dnia 5 lipca 2002 r., Nr PP. 1.22-820/70/02 w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych.
W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że decyzją z dnia 5 lipca 2002 r., Nr PP 1.22-820/70/02, wydaną z powołaniem się na przepisy ar ...
Podstawą skargi kasacyjnej z art. 174 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest naruszenie przez sąd (a nie przez organy podatkowe) przepisów postępowania sądowo-administracyjnego w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W jej ramach skarżący musi bezwzględnie powołać przepisy postępowania sądowo-administracyjnego, którym uchybił sąd, uzasadnić ich naruszenie i wykazać, że wytknięte uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatem powołanie w skardze kasacyjnej przepisów ordynacji podatkowej w oderwaniu od przepisów postępowania sądowego nie pozwala traktować ich jako podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11.03.2004 r. sygn. akt SA/Rz 241/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi Marka W. na decyzje Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 9.01.2002 r., nr L.IS-I/1/823/235/2001, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1997 oraz nr L.IS-I/1/823/236/2001 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1998.
W uzasadnieniu wyroku ...