Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: postępowanie administracyjne

Sąd stwierdził istnienie przesłanki nieważności postępowania przewidzianej w art. 183 § 2 pkt 4 u.p.pa.a., a polegającej na tym, że skład orzekający w sprawie był sprzeczny z przepisami prawa, gdyż oryginał sentencji zaskarżonego wyroku został podpisany tylko przez dwóch sędziów. Taki stan rzeczy narusza art. 44 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), który ma zastosowanie w rozpoznanej sprawie, gdyż zaskarżony wyrok zapadł w dniu 18 lipca 2003 r., a więc pod rządami tej ustawy.

Decyzją z dnia 30 września 2002 r., nr PB II/1/41171/199/02 Izba Skarbowa w Katowicach utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Dąbrowie Górniczej z dnia 1 lipca 2002 r., nr PB/4110-4 LP/24322/02, określającą Stefanii W. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r., zaległość w tym podatku oraz odsetki za zwłokę. Organy podatkowe zakwestionowały skarżącej zarachowan ...

Dla dokonania trafnej oceny zarzutu, opartego wyłącznie na podstawie art. 174 pkt 1 p.s.a., niezbędne są niepodważalne ustalenia faktyczne, stanowiące podstawę rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. NSA nie może tych ustaleń kwestionować wobec braku zarzutu skargi skargi kasacyjnej w tym zakresie. Skoro więc w mocy pozostają ustalenia Sądu pierwszej instancji o naruszeniu przepisów postępowania art. 122 o.p. To nie można przyjąć, że Sąd ten naruszył wskazane przez autora skargi kasacyjnej przepisy prawa materialnego, bowiem wobec wadliwości ustaleń faktycznych, w istocie oceny tych przepisów dokonać nie mógł.

Decyzją Nr PB1/4218-23/03 z dnia 13 czerwca 2003 r. Izba Skarbowa w Bydgoszczy utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego we Włocławku, określającą dla skarżącej spółki „Grażyna B." Sp. z o.o. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 27 czerwca do 31 grudnia 2000 r. oraz zaległość podatkową za powyższy okres. Organy podatkowe zakwestionowały skarżącej spółce zarachowanie w ko ...

Sąd naruszył przepisy postępowania, gdyż nie zastosował się do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy o p.p.s.a. Skład orzekający w tej sprawie nie dostrzegł bowiem, że naruszone zostały przepisy art. 122, art. 187, art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa.

1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w sprawie o sygnaturze I SA/Ka 613/03, oddalił skargę spółki "O." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Czeladzi na decyzję Izby Skarbowej w Katowicach Ośrodek Zamiejscowy w Częstochowie, w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 rok. Zaskarżoną do są ...


Argumentacja przytoczona przez stronę dla uzasadnienia wskazanej podstawy kasacyjnej nie pozostaje w żadnym związku z tą podstawą, dlatego też, skoro skarżący nie wskazał właściwych przepisów, które mógł ewentualnie naruszyć Sąd, akceptując zastosowaną metodę szacowania przychodu Naczelny Sąd Administracyjny nie może z urzędu uzupełniać podstawy kasacyjnej i rozważać sprawy w aspekcie innych niż wynika to ze skargi kasacyjnej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 grudnia 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1705/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Daniela J na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 28 lipca 2003 r., którą utrzymano w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Świnoujściu z dnia 10 kwietnia 2003 r. w sprawie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu za poszczególne miesiące roku podatkowego 2 ...

Radca prawny jest uprawniony - w świetle art. 35 p.p.s.a. do reprezentowania strony w oparciu o pełnomocnictwo złożone w toku postępowania administracyjnego, ale obejmujące również umocowanie do reprezentowania strony przed wszystkimi sądami. Należy w tym miejscu zauważyć, że pełnomocnictwo to zostało udzielone w czasie (26 sierpnia 2003 r.), gdy postępowanie sądowe ze skargi na decyzję administracyjną było jednoinstancyjne. Logiczny jest zatem wywód skarżącej, iż skoro pełnomocnictwo to nie uprawniało wskazanego w nim radcę prawnego do sporządzenia w imieniu mocodawcy skargi kasacyjnej, to nie było również umocowaniem do działania tegoż radcy prawnego w imieniu strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji. W konsekwencji za błędne należało uznać stanowisko Sądu I instancji, że nie zachodziła przewidziana w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. podstawa wznowienia postępowania. Z omówionych wyżej względów należało bowiem uznać, iż strona nie była należycie reprezentowana przy rozpoznawaniu przez Sąd jej skargi na decyzję ostateczną. Radca prawny nie dołączył bowiem pełnomocnictwa strony upoważniającego go do działania w jej imieniu przed WSA, a Sąd rozpoznał sprawę z jego udziałem.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 9 maja 2006 r. sygn. akt I SA/Gl 1446/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu skargi Grażyny M. o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 2 grudnia 2004 r., sygn. akt I SA/Ka 2987/03 orzekł o oddaleniu skargi. Sąd stwierdził, iż skarżąca w terminie przewidzianym w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo ...


Czy koszty wynagrodzeń kancelarii prawnych prowadzących sprawy Spółki stanowią koszty uzyskania przychodu Spółki?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Mini ...

Generowanie strony w 106 ms