Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: obejście prawa (in fraudem legis)
Dla oceny prawnej, czy podatnik nabył samochód osobowy czy też samochód ciężarowy, rozstrzygające znaczenie ma w danym wypadku treść świadectwa homologacyjnego tego pojazdu, a nie treść zaświadczenia o badaniu technicznym oraz nawiązująca do niej treść umowy kupna-sprzedaży tego pojazdu i towarzysząca tej umowie faktura zakupu dokonanego przez podatnika.
Urząd Skarbowy w S. decyzją z dnia 7 kwietnia 1999 r., wydaną na podstawie art. 10 ust. 2 i art. 27 ust. 8 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa o podatku od towarów i usług), określił i ustalił Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu "M." s. c. - Zygmunt K. i S-ka w S. zobowiązanie w p ...
W świetle art. 68 ust. 9, art. 72 ust. 1 pkt 3 i art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 59, poz. 632 ze zm.) warunkiem dokonania zmiany w dowodzie rejestracyjnym rodzaju i przeznaczenia pojazdu, z samochodu osobowego na ciężarowy specjalizowany, jest dołączenie nowego świadectwa homologacji na dany typ pojazdu.
Pełny skład Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 12 października
Decyzją Starosty (...) z dnia 27 lipca 1999 r. dokonano rejestracji samochodu osobowego marki "Nissan Almera 1,6" o numerze nadwozia (...) na nazwisko Artur W. i Robert C. pod numerem rejestracyjnym (...) i wydano dowód rejestracyjny. W dniu 27 lipca 1999 r. na wniosek strony dokonano ...
Zwolnienie prowadzącego zakład pracy chronionej z podatku od towarów i usług dotyczy wyłącznie zakresu działalności tego zakładu.
Zaskarżoną decyzją z dnia 9 października 1998 r. Izba Skarbowa w Toruniu utrzymała w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w Toruniu z dnia 11 maja 1998 r. określającą dla spółki akcyjnej "E." w Toruniu nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym podlegającą zwrotowi za miesiąc listopad 1997 r. w kwocie 117.660 zł i ustalającą dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług w wysokości 153.4 ...
Kwestionowana regulacja art. 14 § 2 ordynacji podatkowej narusza aspekty prawa wyrażone w art. 78 Konstytucji. Nadanie mocy wiążącej abstrakcyjnej interpretacji problemów prawa podatkowego ustalanej przez Ministra Finansów sprawia bowiem, iż gwarancja powtórnego rozpatrzenia sprawy wskutek wniesionego środka zaskarżenia staje się dla strony iluzoryczna i pozorna, samo zaś prawo zaskarżenia nabiera waloru wyłącznie formalnego środka prawnego.
1. W dniu 17 lutego 2003 r., Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, oraz Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócili się do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że: art. 24 b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) nadając organom podatkowym i organom kontroli skarbowej, przy rozstrzyganiu sprawy podatkowej prawo do pominięcia skut ...
1. Zarzut naruszenia przez WSA art. 141 § 4 p.p.s.a. jawi się jako całkowicie chybiony, skoro w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd zawarł wszystkie niezbędne elementy, w szczególności zaś wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. 2. Organy podatkowe powinny przy tym mieć na uwadze, że podmioty uczestniczące w obrocie prawnym mają, zgodnie z art. 3531 kodeksu cywilnego, szeroki zakres swobody w modelowaniu treści podejmowanych przez siebie czynności prawnych. Nie można zatem tym podmiotom stawiać zarzutu obejścia prawa podatkowego, gdy wykorzystują one możliwości obniżenia obciążenia podatkowego w granicach dozwolonych prawem, tj. przeprowadzają daną operację gospodarczą w sposób - z podatkowego punktu widzenia - najbardziej dla nich korzystny. Skoro WSA, podzielając prawna ocenę stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe, uczynił to w sposób odpowiadający tym wymaganiom, w szerokim zakresie uzasadnił przy tym swoje stanowisko, nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż nie ustalono zamiaru, jaki przyświecał stronie. Zamiar ów można przecież zrekonstruować jedynie w drodze analizy okoliczności obiektywnych, w których doszło do podjęcia zakwestionowanej czynności prawnej. Te ostatnie prowadzą zaś do wniosku, iż skarżąca stała się stroną tej czynności, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w celu uzyskania zwrotu podatku naliczonego. 3. O sytuacji opisanej w art. 27 ust. 8 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, mającego charakter szczególny w stosunku do unormowań zawartych w art. 27 ust. 5 i 6 ustawy, mogła być mowa jedynie wtedy, gdy podatnik otrzymał kwotę zwrotu różnicy podatku lub kwotę zwrotu podatku naliczonego. Nieotrzymanie tego zwrotu powodowało zatem, że dyspozycja analizowanego przepisu nie mogła zostać zrealizowana. W praktyce oznaczało to, że nie można było jedynie ustalić dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, ponieważ prawidłową wysokość zobowiązania w tym podatku należało określić na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z 1993 r.
Wyrokiem z dnia 18.05.2004 r., sygn. akt I SA/Rz 2570/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 18.11.2002 r., nr L.IS.II/2-4408/302/02, oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Jarosławiu z dnia 30.07.2002 r., nr US-VII/4400/99/02, w części ustalającej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością G. C. z siedzibą w J. dodatkowe zobowi ...
1. Zrealizowanie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wymaga z jednej strony spełnienia sformalizowanych czynności, a z drugiej strony musi dotyczyć transakcji, które miały miejsce w rzeczywistości i w takim rozmiarze jaki wynika z treści dokumentów stanowiących podstawę do rozliczenia podatku. 2. Przesłanki nieważności czynności prawnych w wyniku sprzeczności z ustawą lub zasadmi współżycia społecznego albo mających na celu obejście ustawy(art. 58kc) oraz przesłanki składanych dla pozoru oświadczeń woli (art.83kc) nie muszą się wzajemnie wykluczać, albowiem pojęcie obejścia prawa i pozorności są sobie znaczeniowo bliskie i niejednokrotnie się pokrywają. 3. Skoro miała miejsce sprzedaż towarów własnych w ilościach w jakich została ujęta sprzedaż w deklaracjach VAT-7 to podstawa prawna rozstrzygnięcia w postaci art. 33 ust. 1 obowiązującej do 30 kwietnia 2004 r. ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) odpowiada prawu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wyrokiem z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. akt I SA/Gd 1011/02 oddalił skargę Zbigniewa Z. na decyzję Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 kwietnia 2002 r. Nr PPI-4408-40/02 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 1998 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podzielił ustalenia faktyczne oraz argumentację prawną orga ...
1. Art. 199a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199 oraz z 2006 r. Nr 66, poz. 470) jest zgodny z art. 2 i art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Art. 1891 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest zgodny z art. 2 i art. 22 Konstytucji.
1. Rzecznik Praw Obywatelskich pismem z 23 listopada 2005 r. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 199a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) i art. 1891 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.; dalej: kodeks postępowania cywilnego lub k.p.c.) n ...
1