Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: zasada dwuinstancyjności postępowania
Sąd uchylając zaskarżoną decyzję stwierdził, że wydana ona została z naruszeniem przepisów art. 127 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji jednak nie wykazał, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem zasady postępowania dwuinstancyjnego (art. 127 Ordynacji podatkowej). Zabrakło też w uzasadnieniu wskazania na czym polegało naruszenie przepisów art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Niewystarczającym jest ogólnikowe stwierdzenie, że zaskarżona decyzja narusza zasadę dwuinstancyjnego postępowania i że nie zawiera wszystkich elementów wymienionych w art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Jeżeli w ocenie Sądu, decyzja organu odwoławczego nie posiadała pełnego uzasadnienia (art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej) to Sąd orzekając o uchyleniu zaskarżonej decyzji winien wskazać organowi, jakich elementów zabrakło w uzasadnieniu decyzji oraz podać, co powinna zawierać decyzja wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku było niepełne, bowiem nie zawierało konkretnych wskazówek co do dalszego postępowania (art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ponadto, Sąd pierwszej instancji jako podstawę rozstrzygnięcia powołał art. 145 § 1 pkt 3 wyżej powołanej ustawy, który to przepis upoważniał Sąd do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa - art. 127 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej, a w sentencji wyroku orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 3) jest samoistnym rozstrzygnięciem i nie mieści się w regulacji zawartej w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy stanowiącej podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzą okoliczności wymienione w pkt 1 lit. a - c ustawy. Sąd pierwszej instancji orzekł w sprawie o uchyleniu zaskarżonej decyzji nie wskazując przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c oraz brak jest w uzasadnieniu wyroku tych okoliczności.
Wyrokiem z dnia 31 marca 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1474/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 12 czerwca 2002 r. Nr PB.I.22-4218/823-46/2002 utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997 rok należne ...
1