Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: uzasadnienie orzeczenia

1. Zarzut naruszenia przez WSA art. 141 § 4 p.p.s.a. jawi się jako całkowicie chybiony, skoro w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd zawarł wszystkie niezbędne elementy, w szczególności zaś wskazał podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. 2. Organy podatkowe powinny przy tym mieć na uwadze, że podmioty uczestniczące w obrocie prawnym mają, zgodnie z art. 3531 kodeksu cywilnego, szeroki zakres swobody w modelowaniu treści podejmowanych przez siebie czynności prawnych. Nie można zatem tym podmiotom stawiać zarzutu obejścia prawa podatkowego, gdy wykorzystują one możliwości obniżenia obciążenia podatkowego w granicach dozwolonych prawem, tj. przeprowadzają daną operację gospodarczą w sposób - z podatkowego punktu widzenia - najbardziej dla nich korzystny. Skoro WSA, podzielając prawna ocenę stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe, uczynił to w sposób odpowiadający tym wymaganiom, w szerokim zakresie uzasadnił przy tym swoje stanowisko, nie można zgodzić się z twierdzeniem, iż nie ustalono zamiaru, jaki przyświecał stronie. Zamiar ów można przecież zrekonstruować jedynie w drodze analizy okoliczności obiektywnych, w których doszło do podjęcia zakwestionowanej czynności prawnej. Te ostatnie prowadzą zaś do wniosku, iż skarżąca stała się stroną tej czynności, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w celu uzyskania zwrotu podatku naliczonego. 3. O sytuacji opisanej w art. 27 ust. 8 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, mającego charakter szczególny w stosunku do unormowań zawartych w art. 27 ust. 5 i 6 ustawy, mogła być mowa jedynie wtedy, gdy podatnik otrzymał kwotę zwrotu różnicy podatku lub kwotę zwrotu podatku naliczonego. Nieotrzymanie tego zwrotu powodowało zatem, że dyspozycja analizowanego przepisu nie mogła zostać zrealizowana. W praktyce oznaczało to, że nie można było jedynie ustalić dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, ponieważ prawidłową wysokość zobowiązania w tym podatku należało określić na podstawie art. 10 ust. 2 ustawy z 1993 r.

Wyrokiem z dnia 18.05.2004 r., sygn. akt I SA/Rz 2570/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 18.11.2002 r., nr L.IS.II/2-4408/302/02, oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Jarosławiu z dnia 30.07.2002 r., nr US-VII/4400/99/02, w części ustalającej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością G. C. z siedzibą w J. dodatkowe zobowi ...

Podatnik zawarł umowę pożyczki ze spółką mającą siedzibę w Holandii, z którą jest powiązana kapitałowo. Zarówno siedziba, jak i zarząd spółki holenderskiej znajduje się poza terytorium Polski. Spółka holenderska może udzielać pożyczek innym podmiotom, a w szczególności innym spółkom powiązanym z nią kapitałowo i taką działalność wykonuje. Pożyczkodawca pełni funkcję tzw. spółki holdingowej. Czy od opisanej powyżej czynności cywilnoprawnej jej strony lub jedna ze stron powinny uiścić podatek od czynności cywilnoprawnych?

Na podstawie art. 14b § 5 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie uchyla z urzędu postanowienie Naczelnika Podkarpackiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z dnia 22.08.2005 r. (znak: PUS.V.436/07/05) w sprawie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w przedmioci ...

1. Naruszenie prawa materialnego, aby mogło stanowić podstawę uchylenia decyzji, musi mieć wpływ na wynik sprawy. Naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania może stanowić samodzielną podstawę wyroku uwzględniającego skargę. Warunkiem uwzględnienia skargi jest jednak wykazanie, że stwierdzone naruszenie miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.) lub istotny wpływ na jej wynik (art. 145 § 1 pkt 1. lit. c p.p.s.a.). 2. Ocena prawna prowadząca sąd do stwierdzenia istnienia podstawy do uchylenia zaskarżonego aktu administracyjnego z powodów podanych w przepisach art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c powinna stanowić element uzasadnienia wyroku. Wobec stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania w tym uzasadnieniu, zgodnie z treścią art. 141 § 4 p.p.s.a., sąd powinien podać wskazania co do dalszego postępowania. Przedstawienie w uzasadnieniu wyroku przesłanek, jakimi kierował się sąd obok tego, że stanowi gwarancję, iż sąd dołożył należytej staranności przy podejmowaniu rozstrzygnięcia, daje również możliwość oceny sądowi odwoławczemu czy przesłanki, na których oparł się sąd niższej instancji były trafne. 3. Skoro Sąd I instancji nie ustosunkował się do zawartych w skardze argumentów uzasadniających naruszenie prawa materialnego, a w podstawach wyroku podano przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., nie wyjaśniając jednak, jakie konkretne przepisy prawa materialnego spośród tych, które zostały zastosowane w sprawie zostały naruszone przez organy podatkowe obu instancji, uzasadnienie wyroku nie spełnia wymogów wynikających z art. 141 § 4 p.p.s.a, co uniemożliwia dokonanie kasacyjnej kontroli trafności samego rozstrzygnięcia zawartego w sentencji wyroku.

Wyrokiem z dnia 20.01.2005 r., sygn. akt SA/Rz 1568/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 23.09.2003 r., znak: L.IS.I/1-4117/78/03, uchylającą w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Rzeszowie z dnia 10.06.2003 r., znak: UKS.03/B-1/0262/PIT-00/D/2, w przedmiocie określenia odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w te ...

1. W skardze kasacyjnej należy sprecyzować, w jaki sposób Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył wskazane w niej przepisy postępowania oraz jak naruszenie to mogło wpłynąć na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny może przy tym merytorycznie rozpoznać zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące norm postępowania - muszą odnosić się do postępowania sądowego zakończonego zaskarżonym wyrokiem, a nie działań organów administracji i stosowanych przez nie norm. 2. Sformułowanie "ocena prawna wyrażona w orzeczeniu wiąże ten sąd" oznacza, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy, na podstawie których zapadł wyrok. Dotyczy to oceny prawnej wyrażonej w orzeczeniu, w jego uzasadnieniu, a nie w sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w sentencji wyroku polegające na uchyleniu decyzji organu podatkowego w całości nie musi bezwzględnie oznaczać, iż sąd przychylił się do wszystkich zarzutów skargi oraz że nie mógł uwzględniając skargę, dokonać oceny prawnej, w której w jakiejś określonej części podzielił stanowisko organów podatkowych zawarte w uchylonej decyzji. 3. Wskazując zarzut naruszenia prawa materialnego nie wystarczy wskazać jedynie konkretnego przepisu, który w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną został naruszony, ale należy także określić, na czym to naruszenie polega.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18.01.2005 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, w sprawie o sygnaturze akt SA/Rz 1574/03, oddalił skargę Heleny i Tadeusza U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Zaskarżoną decyzją uchylono decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Rzeszowie z dnia 28.09.20 ...

Generowanie strony w 13 ms