Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: podstawa skargi kasacyjnej

1. Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia wyroków sądów administracyjnych, a więc powinna wskazywać na uchybienia, jakich dopuścił się sąd administracyjny, a nie organy podatkowe. Dlatego też wskazanie w podstawie kasacyjnej naruszenia przez Sąd wyłącznie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji bez równoczesnego wskazania naruszenia przepisów procedury sądowej oznacza, iż w tym zakresie podstawa kasacyjna sformułowana została wadliwie, nie pozwalając tym samym na uznanie jej za usprawiedliwioną. W ramach każdej ze wskazanych podstaw skarga kasacyjna winna konkretnie precyzować, jakie przepisy prawa i w jaki sposób zostały zdaniem skarżącego naruszone przez Sąd, będąc bowiem związanym jej granicami Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do jej ?uzupełniania? o przepisy prawa w skardze kasacyjnej nieprzywołane. 2. Dopiero od 1.01.2003 r., podobnie jak w prawie rodzinnym, wspólność majątkowa jest znoszona na gruncie ordynacji podatkowej od dnia wskazanego w prawomocnym orzeczeniu znoszącym wspólność majątkową. Jeśli zatem w orzeczeniu znoszącym wspólność majątkową wskazana zostanie data tego zniesienia, to zgodnie ze znowelizowanym art. 29 § 2 pkt 2 ordynacji podatkowej, ta właśnie data będzie miała znaczenie, o ile wyrok ten stanie się wyrokiem prawomocnym.

Wyrokiem z dnia 28.05.2004 r., sygn. akt SA/Rz 325/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Barbary F. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wyroku wskazano m.in., że wnioskiem z dnia 23.08.2002 r. Barbara F. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Przeworsku o umorzenie w stosunku do niej postępowania egzeku ...

1. Podstawą skargi kasacyjnej z art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest naruszenie przez sąd przepisów postępowania sądowo-administracyjnego w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W jej ramach skarżący musi bezwzględnie powołać przepisy postępowania sądowo-administracyjnego, którym uchybił sąd, uzasadnić ich naruszenie i wykazać, że wytknięte uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 2. W stanie prawnym obowiązującym w 1999 r. dopuszczalne było ustalenie spółce cywilnej dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 27 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - w przypadku spółki cywilnej nie można mówić o zbiegu odpowiedzialności z tytułu dodatkowego zobowiązania podatkowego oraz odpowiedzialności karnej skarbowej za wykroczenia skarbowe, gdyż spółka cywilna jako podatnik podatku od towarów i usług nie może ponieść bezpośrednio odpowiedzialności karnej skarbowej.

1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14.05.2004 r., sygn. akt SA/Rz 216/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Rafała M. i Konrada K. - wspólników spółki cywilnej P. na decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7.01.2003 r., znak: L.IS.II/2-4408/341/02, w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2002 r. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa w Rzeszowi ...

1. Do skarżącego należy wskazanie naruszonego przez Sąd, przy dokonywaniu oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, konkretnego przepisu prawa materialnego i wyjaśnienie, na czym polegała błędna wykładnia (lub niewłaściwe zastosowanie) tego przepisu oraz jaka - zdaniem skarżącego - winna być wykładnia właściwa lub właściwe zastosowanie. Uzasadnienie zarzutu naruszenia prawa procesowego winno wskazywać możliwy istotny wpływ tego naruszenia na wynik sprawy (treść wyroku). Nie można skutecznie uzasadniać zarzutu naruszenia prawa materialnego ogólnikową polemiką z zasadnością ustaleń faktycznych dokonanych w toku postępowania administracyjnego przez organy podatkowe. 2. Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Granice te zakreśla autor skargi. Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł zatem "wykładać" intencji skarżącej spółki, ani wyręczać jej w prawidłowym wykorzystaniu uprawnień do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z 1.10.2004 r., sygn. akt SA/Rz 204/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę B. spółka z o.o. w W. następcy prawnego V. S.A. w R. na decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z 31.12.2004 r., znak: IS-I/3-732/43/01, w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1995 r. Z uzasadnienia wyroku wynikało, że przedmiotem sporu między organami podatkowymi a spółką było usta ...

1. W sprawie niniejszej, w zarzutach opisanych powyżej jako pierwszy i drugi, autor skargi kasacyjnej zarzuca Sądowi I instancji naruszenie przepisów art. 6, art. 7 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarzuty te są całkowicie i ewidentnie nieadekwatne do sprawy, a przez to błędne i nietrafne z tego podstawowego powodu, że sądy administracyjne nie stosuj ą przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w więc Sąd I instancji nie mógł ich naruszyć. 2. Powoływane przepisy art. 240 §1 i 2 Ordynacji podatkowej (pomimo określonego aspektu i kontekstu materialnoprawnego) są unormowaniami prawa procesowego, nie zaś materialnego prawa podatkowego, w stanie faktycznym sprawy, który nie został zakwestionowany adekwatnymi, prawidłowo sformułowanymi i przedstawionymi zarzutami kasacyjnymi, brak jest podstaw do uzasadnionej możliwości ich zastosowania.

Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Tadeusza W na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 12 czerwca 2003 r., utrzymującą w mocy decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2003 r., odmawiającą, w wyniku wznowienia postępowania, uchylenia ostatecznej decyzji tego organu z dnia 13 czerwca 1989 r., którą pozbawiono ...

Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia powstających sporów co do tego, czy przedmiotem obrotu jest program komputerowy jako utwór w rozumieniu prawa autorskiego nie podlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też egzemplarz programu komputerowego będący towarem w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, mają okoliczności faktyczne sprawy, a w szczególności treść umowy, której przedmiotem jest program komputerowy. Brak zarzutów w skardze kasacyjnej umożliwiających badanie prawidłowości poczynionych przez Sąd pierwszej instancji ustaleń faktycznych oznacza, że ustalenia te są wiążące.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2004 r., sygn. I SA/Bk 33/04, oddalił skargę "Z." w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 17 grudnia 2003 r. nr PP I/4408-91/JP/03 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1999 r. Sąd Administracyjny podzielił ustalenia faktyczne oraz argumentację zawartą w rozstrzygnięciu organu ...

1. Niewątpliwym obowiązkiem sądu I instancji jest dokonanie oceny, czy w sprawie prawidłowo ustalony został stan faktyczny sprawy. Ewentualna zaś sanacja błędów organów podatkowych w tym zakresie, o ile nie będzie usprawiedliwiona okolicznościami sprawy, może stanowić skuteczny zarzut w postępowaniu kasacyjnym. 2. Prawnie dopuszczalne jest orzekanie o dodatkowym zobowiązaniu podatkowym już po dacie wejścia w życie ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w odniesieniu do okresów rozliczeniowych sprzed daty jej wejścia w życie (01.05.2004 r.). 3. Błędne zastosowanie (bądź nie zastosowanie) przepisów materialnoprawnych zasadniczo każdorazowo pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego sprawy. W konsekwencji oznaczać to będzie brak możliwości skutecznego powoływania się na zarzut niewłaściwego zastosowania prawa materialnego, o ile równocześnie nie zostaną także zakwestionowane ustalenia faktyczne, na których oparto skarżone rozstrzygnięcie. 4. Podstawą zarzutów kasacyjnych może być naruszenie wyłącznie takich przepisów, które stosował albo miał zastosować Sąd.

Wyrokiem z dnia 29.10.2004 r., Sygn. akt l SA/Lu 333/04, WojewódzkiSąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę "K" sp. z o.o. wTomaszowie Lubelskim na decyzję Dyrektora izby Skarbowej w Lublinie z dnia 20.05.2004 r., nr PP2/4407 - 48/04 w przedmiocie podatku o towarów i usług za grudzień 2002 r. oraz styczeń, luty, marzec i kwiecień 2003 r. uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia przedstawiono na wstę ...

1. Ustawodawca ograniczył krąg osób i należności, podlegających dobrodziejstwu ustawy o restrukturyzacji, m.in. wskazując, iż dotyczy ona należności z tytułu podatków i odsetek za zwłokę od zaległości znanych na dzień 30 czerwca 2002r. Ustawa została uchwalona w dniu 30 sierpnia 2002r., a więc z możliwości umorzenia zaległości już z samego założenia ustawodawcy mogli skorzystać tylko ci przedsiębiorcy, w odniesieniu do których postępowania podatkowe były zakończone co najmniej decyzją nieostateczną jeszcze przed dniem jej wejścia w życie. 2. Jeżeli były wspólnik odpowiada za zaległość podatkową powstałą w okresie, gdy był wspólnikiem, to tym samym odpowiada za związane z nią odsetki za zwłokę. Obowiązek zapłaty odsetek związany jest bowiem z istnieniem zaległości.

Wyrokiem z dnia 21 maja 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Krzysztofa P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 2 października 2003 r. Decyzją tą organ odwoławczy uchylił decyzję Urzędu Skarbowego w Biłgoraju w części dotyczącej odpowiedzialności Krzysztofa P. za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do września 1999 r. ...

Przepis art. 240 §1 Ordynacji podatkowej jest przepisem prawa procesowego regulującym instytucję procesową - wznowienie postępowania. Przytoczenie prawidłowych podstaw kasacyjnych, w odniesieniu do przepisów postępowania to wskazanie konkretnego przepisu prawa procesowego regulującego postępowanie sądowoadministracyjne, który zdaniem skarżącego został naruszony przez Sąd l instancji wraz z uzasadnieniem, na czym to naruszenie polegano i jaki istotny wpływ na wynik sprawy mogło wywrzeć. Powołanie przepisu art. 240 § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej bez powiązania tego przepisu z naruszeniem procedury stosowanej przez sąd administracyjny, nie stanowi przytoczenia podstawy kasacyjnej w rozumieniu art. 174 pkt 2 u.p.p.s.a. Przepis ten należy, bowiem do procedury administracyjnej (regulującej postępowanie podatkowe) i dlatego też nie mógł być naruszony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Adresatem zarzutu naruszenia prawa może być tylko sąd l instancji. Wymienienie przepisów naruszonych przez organ administracji nie jest wykonaniem obowiązku przytoczenia podstaw kasacyjnych.

Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1358/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Tomasza W na decyzję Izby Skarbowej Szczecinie z dnia 12 czerwca 2003 r. Nr PB.2.33-4117/825-31/2003 w przedmiocie odmowy, w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego, uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie zobowiązania w podatku dochodowym i obrotowym za 1987 r. W uzasadn ...

Związanie granicami skargi kasacyjnej powoduje, że jeżeli brak jest zarzutów dotyczących naruszenia konkretnych przepisów procedury sądowej, to Naczelny Sąd Administracyjny związany jest ustaleniami przyjętymi w zaskarżonym wyroku.

Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Małgorzaty K na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 października 2002 r., utrzymującą w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie z dnia 11 czerwca 2002 r. określającą wysokość zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. oraz zaległość podatkowa w tym podatku. Sąd podzi ...

1. W postępowaniu sądowoadministracyjnym Naczelny Sąd Administracyjny, mocą art. 183 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związany jest granicami skargi kasacyjnej, granice te zakreśla autor skargi. 2. Obszerne uzasadnienie skargi kasacyjnej zostało poświęcone w całości polemice z oceną stanu faktycznego sprawy dokonaną przez organy podatkowe, a uznaną przez Sąd za prawidłową. Równocześnie skarżąca nie wykorzystała podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie postawiła zarzutu naruszenia przez Sąd prawa procesowego mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy (treść wyroku). Tym samym uniemożliwiła Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej, ocenę prawidłowości ustalenia stanu faktycznego sprawy, w szczególności ocenę istoty umowy o wspólnym przedsięwzięciu zawartej przez skarżącą ze Spółką wodną M. Jak wyżej wskazano sąd kasacyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej. Nie mógł zatem "wykładać" intencji skarżącej i usuwać istotnych braków skargi.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 maja 2004 r. (SA/Sz 1633/02) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Przedsiębiorstwa Przemysłu Cukierniczego G S.A. w S na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z 17 czerwca 2002 r. Nr PB. 1-32-4218/823-48/2002 w przedmiocie straty w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. Z uzasadnienia wyroku Sądu I instancji wynikało, że organy podatkowe za ...
Generowanie strony w 13 ms