Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: stanowisko wierzyciela
1. W świetle utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego organ administracji nie jest związany nawet podaną przez stronę podstawą prawną żądania, a musi rozpoznać sprawę, co do jej istoty w świetle intencji autora dających się ustalić na podstawie całej treści pisma. 2. Brak ustosunkowania się przez wierzyciela do wszystkich zarzutów objętych żądaniem strony, a które mogły mieścić się w zakresie objętym treścią art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji skutkować musiał uznaniem, iż postanowienia podjęte w tym trybie wydane zostały z naruszeniem prawa.
Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. akt SA/Sz 2439/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę Składnicy Maszyn Rolniczych R spółki z o.o. w P i uchylił postanowienie Izby Skarbowej w Szczecinie oraz poprzedzające je postanowienie Urzędu Skarbowego w P w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W uzasadnieniu wyroku Sąd napisał, że ...
Na podstawie art. 5 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. nr 137 z 2003 r., poz. 1302) do naczelnika urzędu skarbowego należy ustalenie lub określenie i pobór podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych. Wynika stąd, że nie znajduje oparcia w powołanych wyżej przepisach stanowisko wyrażone w skardze kasacyjnej, iż w sprawie występują dwa odrębne organy tj. organ podatkowy (wierzyciel) oraz organ egzekucyjny, które jedynie mają taką samą nazwę. NSA podziela w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym wyroku co do roli zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji jako środków prawnych gwarantujących zapewnienie interesów dłużnika a jednocześnie w całej rozciągłości akceptuje pogląd, że art. 34 par. 1 cytowanej ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. nie ma zastosowania w sytuacji, gdy naczelnik urzędu skarbowego jest jednocześnie wierzycielem i organem egzekucyjnym.
Wyrokiem z dnia 3 marca 2005r. sygn. akt I SA/Sz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 4 czerwca 2004r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu sąd I instancji podniósł, że w dniu 8 marca 2004r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wałczu b ...
1. W sytuacji, gdy ten sam organ administracyjny pozostaje wierzycielem i organem egzekucyjnym, nie ma podstaw do składania wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 56 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tym bardziej nie można zaakceptować twierdzenia o związaniu wnioskiem składanym i rozpatrywanym przez ten sam podmiot. 2. Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego uchylono decyzję, z której wynikała dochodzona należność i sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, postępowanie egzekucyjne nie może być dalej prowadzone i podlega umorzeniu na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 w/w ustawy.
Na podstawie tytułów wykonawczych nr: SM 4/879/07, SM 4/881/07 wystawionych 31.07.2007 r. obejmujących zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. i odsetki za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za listopad i grudzień 2002 r. oraz tytułów wykonawczych nr: SM 5/885/07 i SM 5/886/07 wystawionych 01.08.2007 r. obejmujących zobo ...
1. Zajmowanie stanowiska w sprawie istnienia i zasadności obowiązku poddanego egzekucji przez organ nie będący organem wyższego stopnia nad organem egz. I instancji będącym równocześnie wierzycielem byłoby nie do pogodzenia z zakresem art. 29 § 1 ustawy egzekucyjnej, który zawęża zakres rozpoznania sprawy przez organ nadzoru będący organem egz. odwoławczym. Stanowisko wierzyciela w przypadku, gdy jest nim Skarb Państwa reprezentowany przez kierownika statio fisci - dyrektora terenowej jedn. organizacyjnej (oddziału) w sytuacji, gdy nie jest ono wyrażane w odrębnym postanowieniu, zawarte jest w postanowieniu rozpoznającym zarzuty, o którym mowa w art. 34 § 1 in principio ustawy egz. 2. Wiążący dla organu egzekucyjnego charakter wypowiedzi ZUS jako wierzyciela w zakresie zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji adm. nie pozbawia WSA możliwości dokonywania oceny tej wypowiedzi przy rozpoznawaniu skargi na postanowienie dyrektora IS. 3. W stanie prawnym obowiązującym przed 1.01.2003 r. pojęcie wydania decyzji, określonej w art. 118 § 1 O.p. nie oznaczało jej doręczenia. Błędny jest zatem pogląd sądu I instancji co do konieczności badania, dla zachowania 5-letniego terminu przedawnienia z art. 118 § 1 O.p., czy decyzję o odpowiedzialności ubezpieczeniowej osoby trzeciej doręczono tej osobie przed upływem w/w terminu.
Wyrokiem z dnia 14 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Bk 485/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdził, że nie może być ono wykonane w całości oraz zasądził od organu odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem rozpoznania Sądu była sprawa ze skargi Fabiana M. na postanowienie Dyrektora Iz ...
1