Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: prawo procesowe
1. Wskazywane w kasacji zapisy prawne art. 2,11 i 29 Kodeksu pracy oraz art. 60 i 65 Kodeksu cywilnego, bez związania ich z zarzutem kasacyjnym naruszenia publicznego prawa podatkowego w postaci art. 16 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie mogły stanowić samoistnej adekwatnej podstawy kasacyjnej w sprawie niniejszej. 2. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowany, przedstawiony i uzasadniony w taki sposób i w takim zakresie, jak to uczyniono w niniejszej skardze kasacyjnej, z pewnością nie wyczerpuje zagadnienia oceny przez Sąd stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe.
Decyzją z dnia 9 sierpnia 2002 r. (Nr OP/4210-16/Z/02), Drugi Urząd Skarbowy w Szczecinie określił spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Biuro Usługi Rachunkowości B z siedzibą w Szczecinie wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1998 r. na kwotę 34.751,00 zł oraz wysokość zaległości podatkowej w tym podatku na kwotę 9.110,00 zł.
Przeprowadzona kontrola podatko ...
Stawiając zarzut naruszenia prawa materialnego skarżący winien wskazać przepis tego prawa, naruszony przez WSA przy dokonywaniu oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego (tu decyzji określającej wysokość podatku) oraz wyjaśnić na czym polegała błędna wykładnia tego przepisy przez Sąd oraz jaka - jego zdaniem - powinna być wykładnia właściwa bądź tez na czym polegało niewłaściwe zastosowanie przepisu przez Sąd i jakie powinno być zastosowanie właściwe. W odniesieniu do naruszeń prawa procesowego, poza ich wskazaniem i opisem skarżący ma obowiązek wyjaśnienia jaki istotny wpływ na wynik sprawy (treść wyroku) mogłyby wywrzeć.
Wyrokiem z 25 października 2004 r. sygn. akt I SA/Ka 1428/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Anny i Jerzego C. na decyzję Izby Skarbowej w Katowicach z 9 czerwca 2003 r. Nr PB III/2/41171/37/03 w sprawie wymiaru podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r.
Z sądowych akt sprawy wynikało, że w złożonym zeznaniu o dochodach małżonków (PIT-31) za 1998 r. Jerzy C. zadekl ...
1. Zgodnie z art. 174 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – oparcie skargi kasacyjnej może nastąpić na następujących podstawach: - naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; - naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 2. W ocenie NSA skarżący wnosząc skargę kasacyjną - stawiając zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię - powinien wskazać na czym polega błąd w wykładni konkretnego przepisu popełniony przez sąd przy dokonywaniu oceny zgodności z prawem przedmiotu zaskarżenia i wskazać właściwą zdaniem skarżącego wykładnię. Przy formułowaniu zarzutu naruszenia prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie należy przedstawić Sądowi zarzut naruszenia prawa procesowego w odniesieniu do zakwestionowanej przez Sąd oceny stanu faktycznego dokonanej przez organy podatkowe. Skarga kasacyjna nie spełniająca powyższego - nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyrokiem z 18 października 2004 r. sygn. akt I SA/Ka 1287/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości Spółki „V." w Bielsku-Białej na decyzję Izby Skarbowej w Katowicach Ośrodka Zamiejscowego w Bielsku-Białej z 9 czerwca 2003 r. Nr PBB1/4218-29/03 w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r., uchylił tę ...
W skardze kasacyjnej strona winna powołać przepisy naruszonego prawa procesowego, natomiast w żadnym przypadku inna ocena (odmienna od oceny strony) stanu faktycznego, dokonana przez Sąd nie stanowi naruszenia przepisów prawa materialnego.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 marca 2004r. Wojewódzki SądAdministracyjny w Opolu oddalił skargę M. na decyzję Izby Skarbowej w Opolu z dnia 18 października 2001r. w przedmiocie określenia należnego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd wyjaśnił, iż istota zarzutusprowadza się do kwestii nieuznania przez organy podatkowe za koszty uzyskaniaprzychod ...
1. W sprawie niniejszej, strona skarżąca nie wystąpiła ze spełniającym dostatecznie przesłanki art. 174 pkt 2 w zw. z art. 176 p.p.s.a. - przywołującym właściwe, adekwatne do sprawy przepisu prawa zarzutem kasacyjnym naruszenia prawa procesowego w trybie i na podstawie którego Sąd I instancji dokonał określonej oceny ustaleń i ocen dowodowych organów podatkowych. Zarzuty kasacyjne naruszenia prawa materialnego braku tego nie sanująj nie mogą być utożsamiane z zarzutami naruszenia prawa procesowego i zarzutów tych nie zstępują, jako iż dotyczą innych, odmiennych obszarów prawa i (danej, indywidualnej) sprawy. 2. Na podstawie art. 106 § 5 p.p.s.a. - do postępowania dowodowego, o którym mowa w § 3 (tegoż przepisu art. 106) stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Zważyć należy, iż z treści przytoczonych zapisów prawnych wymienionego art. 106 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że przywoływana możliwość zastosowania przepisów procedury cywilnej (w tym i art. 233 k p c) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ograniczona została ustawowo jedynie do sytuacji procesowej określonej w unormowaniu art. 106 § 3 w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a., to jest do przeprowadzania przez sądy administracyjne w ramach i podczas postępowania sądowego uzupełniającego dowodu z dokumentu w zakresie i zgodnie z wymogami art. 106 § 3; nie dotyczy ona natomiast sądowej oceny materiału dowodowego zgromadzonego przez organy podatkowe w administracyjnym postępowaniu podatkowym.
Przedmiotem skargi kasacyjnej B-F sp. z o.o. w S jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 631/03, mocą którego oddalono skargę spółki na decyzje Izby Skarbowej w Szczecinie. W przedmiotowych decyzjach z 17 lutego 2003 r. Izba Skarbowa w Koszalinie, po pierwsze, uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i orzekła o wysokości należnego podatku dochodowego od os ...
1. Skuteczną może być jedynie skarga kasacyjna wskazująca na konkretne naruszenie przepisów prawa materialnego dokonane orzeczeniem wydanym przez sąd administracyjny pierwszej instancji i określająca, na czym polegała ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być, wedle skarżącego, wykładnia prawidłowa lub właściwe zastosowanie. Odpowiednio, przy zarzucie naruszenia prawa procesowego skarga kasacyjna winna wskazywać przepisy tego prawa naruszone przez sąd i wpływ tego naruszenia na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga zastrzeżenie, iż mogące mieć wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, jako podstawa kasacyjna, dotyczy postępowania przed sądem administracyjnym, a nie postępowania przed organami administracji publicznej. 2. Wykładnia przepisu prawa oznacza odczytywanie rzeczywistej treści z niejasno sformułowanej normy. Jest ona konieczna wówczas, gdy na tle określonego tekstu prawnego istnieją wątpliwości wymagające wyjaśnienia. Wynik podjętych w sprawie zabiegów interpretacyjnych może być uznany zatem za błędny tylko wówczas, gdy w efekcie przeprowadzonej wykładni treść określonej normy ustalona została wadliwie, a także wtedy, gdy z wyjaśnianego przepisu wyprowadzono treści w nim nie zawarte. Przyjęta w orzecznictwie sądowym wykładnia prawa wymaga, aby wykładnia ta była dokonywana wyłącznie w sytuacji istnienia wątpliwości interpretacyjnej, a więc w sytuacji istnienia niejasnego tekstu prawnego. Dlatego też na podstawie art. 174 pkt. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w skardze kasacyjnej nie można skutecznie domagać się interpretacji prawa w swej treści jasnego, a więc wykładni w istocie nie wymagającego. 3. Uzasadnienie wyroku jest sprawozdaniem zawierającym zwięzłe przedstawienie stanu sprawy i zarzutów podniesionych w skardze, wskazanie postawy prawnej rozstrzygnięcia oraz wyjaśnienie tej podstawy. Jakkolwiek czynność procesowa sporządzenia pisemnego uzasadnienia, dokonywana już po rozstrzygnięciu sprawy i mająca sprawozdawczy charakter, sama przez się nie może wpływać na to rozstrzygnięcie jako na wynik sprawy, nie mniej za trafną uznać należy tezę, iż tylko uzasadnienie spełniające określone ustawą warunki stwarza podstawę do przyjęcia, że będąca powinnością sądu administracyjnego kontrola działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem rzeczywiście miała miejsce i że prowadzone przez ten sąd postępowanie odpowiadało przepisom prawa.
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2004 r., sygn. akt I SA/Ka 886/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi „M.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Katowicach na decyzję Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 marca 2003 r., w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób prawnych za rok 1996. Zaskarżoną do sądu administracyjneg ...
Dopełnienie wymogu wskazania podstaw skargi kasacyjnej zakreślonych w powołanym przepisie art. 174 ppsa jest konieczne, ponieważ podstawy te wyznaczają granice skargi kasacyjnej, którymi jest związany - zgodnie z art. 183 § 1 ppsa - Naczelny Sąd Administracyjny. Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi być precyzyjne, gdyż z uwagi na związanie sądu granicami skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone.
Zaskarżonym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny uchylił dwa postanowienia Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 29 stycznia 2003 roku, na mocy których organ podatkowy stwierdził, że strona postępowania, tj. Marian K zwany dalej Skarżącym, uchybił terminowi do wniesienia odwołania o siedmiu decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 31 października 2002 roku.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskaza ...
1. W odniesieniu do prawa materialnego winien wykazać, na czym polegała dokonana przez Sad l instancji ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać konkretne przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, na czym polegało uchybienie tym przepisom i dlaczego uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 2. Zagadnienie wstępne, które ujawniło się w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie jest tożsame z kwestią, która mogła mieć charakter wstępny dla postępowania administracyjnego, poprzedzającego postępowanie przed sądem administracyjnym, ponieważ inny jest cel obu tych postępowań. 3. Zakończenie postępowania przed sądem powszechnym w sprawie odszkodowania od Skarbu Państwa nie jest niezbędne dla oceny legalności decyzji w sprawie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. To, iż pozwanym w procesie cywilnym o odszkodowanie jest Skarb Państwa nie ma żadnego prawnego znaczenia dla oceny zależności rozstrzygnięcia w sprawie restrukturyzacji od wyniku postępowania o odszkodowanie od Skarbu Państwa.
Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2005 r., sygn. akt l SA/Sz 741/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Biura Leasingu T S.A. w S na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 5 sierpnia 2004 r., Nr PO-12/R/4117,4407-58/04 w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego.
Sąd ustalił, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skar ...
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jako sądu II instancji, w pierwszej kolejności podlega zarzut naruszenia przepisów procesowych, bowiem przesądzenie o niezasadności zarzutów tego rodzaju powoduje, iż sąd może oceniać wykładnię i zastosowanie przepisów prawa materialnego na tle przyjętego przez Sąd I instancji stanu faktycznego. Z kolei zasadność zarzutu naruszenia przepisów postępowania czyniłaby przedwczesnym rozpatrywanie zarzutów związanych z naruszeniem prawa materialnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia19 stycznia 2005 roku, sygn. akt: I SA/Gd 776/02 oddalił skargę „T. J.V." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 13 marca 2002 roku, Nr PB1/4218-7/02 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 rok.Jak wynika z treści uzasadnienia wyroku, Dyrektor Urzędu ...
1. Zarzucając naruszenie prawa procesowego autor skargi kasacyjnej winien nie tylko wskazać przepisy procesowe naruszone zaskarżonym wyrokiem, ale opisać na czym polegało ich naruszenie przez sąd i wskazać istotny wpływ tego naruszenia na wynik sprawy. 2. Sąd administracyjny nie mógł wprost naruszyć art. 120, 121, 122, 187, 191 Ordynacji podatkowej bo dotyczą one postępowania przed organami podatkowymi, a nie postępowania przed Sądem.
I. Zaskarżonym wyrokiem z 27 lipca 2005 r., sygn. akt I SA/Gl 1520/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Jolanty i Piotra S. (zwanych dalej „Skarżącymi”) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 30 sierpnia 2004 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r.
II. Sąd administracyjny I instancji przyjął za ustalony następujący stan faktyczny:
Decy ...