Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: dowód z zeznania świadka


1. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. Okoliczność niezawiadomienia skarżącej o prowadzeniu dowodu z zeznań świadków nie jest uchybieniem przesądzającym o treści zaskarżonej decyzji, nie można bowiem podzielić poglądu, że podstawę wznowienia postępowania stanowi nieuczestniczenie strony w jakiejkolwiek czynności postępowania bez względu na jej wpływ na treść rozstrzygnięcia. Ponadto - skoro skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o wszczęciu postępowania kontrolnego, pouczona o prawach i obowiązkach kontrolowanego, była powiadamiana o terminach czynności kontrolnych, zapoznana z treścią kwestionowanych dokumentów i miała możliwość wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego, nie można zatem skutecznie wywieść, że została pozbawiona prawa, wynikającego z art. 123 § 1 ordynacji podatkowej. 2. Niespójność art. 56 § 1 ordynacji podatkowej z art. 12 ust. 2 pkt 1 i art. 21 pkt 4 ustawy o NBP dotyczy wyłącznie kwestii formalnych, tj. formy ogłoszenia oraz organu ogłaszającego stopy procentowe, i nie może stanowić podstawy do postawienia tezy o bezprzedmiotowości wskazanego przepisu ordynacji podatkowej. 3. Paragraf 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17.01.1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych istotnie nie precyzuje żadnego specjalnego sposobu dokumentowania przez podatnika przewidywania okresu używania środka dłużej niż rok. Organy podatkowe nie przekraczają zatem granic swobodnej oceny dowodów, uznając, że wpisując samochód osobowy do ewidencji środków trwałych podatnik przewidywał używania tego środka dłużej niż rok. 4. Z treści art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. wynika, że pomiędzy wydatkiem a osiągniętym przychodem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy, a koszt musi być faktycznie poniesiony, natomiast posiadane dowody muszą dokumentować czynność (zdarzenie gospodarcze), która rzeczywiście miała miejsce w związku z prowadzoną działalnością. Ciężar dowodu istnienia tego związku spoczywa na podatniku.

Wyrokiem z dnia 18.05.2004 r., sygn. akt SA/Rz 1743/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Józefy Ś. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. W motywach orzeczenia wskazano, że decyzją z dnia 12.07.2002 r. Izba Skarbowa w Rzeszowie uchyliła decyzją Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w Rzeszowie z dnia 15.03.2002 r. i określiła ...


1) Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku nie dopuścił się takich naruszeń prawa, które miały wpływ na wynik sprawy, bowiem w skardze kasacyjnej należy wykazać zarówno fakt naruszenia przepisów procesowych, jak i uprawdopodobnić istnienie owego potencjalnego związku. Sąd kasacyjny związany granicami skargi kasacyjnej dokonując oceny zasadności zawartych w niej zarzutów nie może domyślać się, jakie konkretnie dowody zdaniem skarżących zostały pominięte oraz do wykazania, jakich okoliczności faktycznych miałyby one służyć. 2) Zagadnienie wstępne dotyczy sytuacji, kiedy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone. 3) Postępowania dotyczące podatku dochodowego wsporników spółki cywilnej i postępowanie w sprawie określania spółce cywilnej wielkości podatku od towarów i usług są odrębnymi postępowaniami i w każdym z nich organ podatkowy dokonuje odrębnych ustaleń zmierzających do określenia wielkości przychodu lub obrotu. 4) Zgodnie z treścią art. 141 § 4 p.p.s.a. - sąd ma obowiązek takiego uzasadnienia wyroku, by zawierało zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisko pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. W istocie zarzucana sądowi I instancji nieprawidłowość uzasadnienia polega na rozstrzygnięciu niezgodnie z oczekiwaniami skarżących, która to okoliczność nie powoduje, iż doszło do naruszenia wyżej cyt. przepisu.

Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Katarzyny i Marka K... na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 20 września 2007 r. określającą podatnikom wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok. Powyższy wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym ustalonym przez organy podatkowe i przyjętym przez S ...

Ad 1 Postępowanie dowodowe prowadzone przez sąd administracyjny jest, stosownie do art. 106 § 3 ppsa, ograniczone, ale możliwe jest w nim wykorzystanie środka dowodowego w postaci dokumentu. W postępowaniu tym znajdują przy tym odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Naruszeniem tych przepisów nie jest jednak nieprzeprowadzenie przez sąd dowodu z zeznań świadków, gdyż nie może takiego dowodu dopuścić. Ad 2 Zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej winny odnosić się do danej sprawy i przyjętego w niej stanu faktycznego. Uzasadniając je w oparciu o tezy z orzecznictwa sądowego i piśmiennictwa należy wykazać związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ewentualnym naruszeniem jakiegoś przepisu przez WSA, a efektem, którym jest wydanie nieprawidłowego wyroku w danej sprawie. Ad 3 Zasada niezwiązania sądu administracyjnego zarzutami, wnioskami i powołaną podstawą prawną umożliwia sądowi pełną weryfikację legalności działalności organów administracji publicznej. Przeprowadzona przez sąd pierwszoinstancyjny kontrola zgodności z prawem rozstrzygnięcia wydanego przez organ podatkowy, a w szczególności przepisów w nim zastosowanych, jest prawidłowa i nie jest sprzeczna z art. 2 Konstytucji RP.

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2007 r,, sygn. akt I SA/Bd 517/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Wiesława W... na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 4 czerwca 2007 r. w przedmiocie wysokości straty podatkowej z niezgłoszonej do opodatkowania pozarolniczej działalności gospodarczej oraz wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r ...

Ad 1 Postępowanie dowodowe prowadzone przez sąd administracyjny jest, stosownie do art. 106 § 3 ppsa, ograniczone, ale możliwe jest w nim wykorzystanie środka dowodowego w postaci dokumentu. W postępowaniu tym znajdują przy tym odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Naruszeniem tych przepisów nie jest jednak nieprzeprowadzenie przez sąd dowodu z zeznań świadków, gdyż nie może takiego dowodu dopuścić. Ad 2 Zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej winny odnosić się do danej sprawy i przyjętego w niej stanu faktycznego. Uzasadniając je w oparciu o tezy z orzecznictwa sądowego i piśmiennictwa należy wykazać związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ewentualnym naruszeniem jakiegoś przepisu przez WSA, a efektem, którym jest wydanie nieprawidłowego wyroku w danej sprawie. Ad 3 Zasada niezwiązania sądu administracyjnego zarzutami, wnioskami i powołaną podstawą prawną umożliwia sądowi pełną weryfikację legalności działalności organów administracji publicznej. Przeprowadzona przez sąd pierwszoinstancyjny kontrola zgodności z prawem rozstrzygnięcia wydanego przez organ podatkowy, a w szczególności przepisów w nim zastosowanych, jest prawidłowa i nie jest sprzeczna z art. 2 Konstytucji RP.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sygn. akt I SA/Bd 518/07 oddalił skargę Wiesława W... na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy w przedmiocie wysokości straty podatkowej z niezgłosznej do opodatkowania pozarolniczej działalności gospodarczej oraz wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. W uzasadnieniu ...

Uchylenie decyzji nastąpić może tylko w przypadku, gdy większość lub wszystkie fakty, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (wynikają z treści normy prawnej) musiałyby być wyjaśnione dopiero w postępowaniu odwoławczym (art. 233 § 2 O.p.).

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w sprawie o sygn. akt I SA/Bk 594/07 na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) oddalił skargę Anety S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 11 października 2 ...

Generowanie strony w 16 ms