Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: bezprzedmiotowość postępowania
Zapłacenie przez stronę podatku w czasie toczącego się postępowania odwoławczego nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania w sprawie umorzenia zaległości podatkowej (art. 67 § 1 i art. 208 § 1 w związku z art. 244 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 20 marca 2000 r., sygn. I SA/Ka 1585/98, oddalającego skargę Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej "P." w D. na decyzję Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 lipca 1998 r. w przedmiocie umorzenia postępowania. Wyrokowi temu zarzucił rażą ...
1. Do chwili wydania ostatecznej decyzji podatkowej określającej zobowiązanie podatkowe podatkiem należnym jest podatek zadeklarowany w zeznaniu za dany rok, zgodnie z treścią art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dopiero zapłata kwoty podatku wynikającej z ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w innej wysokości aniżeli wynikająca z zeznania powoduje wygaśnięcie zobowiązania, o którym mowa w art. 59 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej. Dokonując odmiennej interpretacji należałoby przyjąć, że zapłata podatku przez podatnika na podstawie decyzji nieostatecznej pozbawiałaby go możliwości korzystania z instytucji postępowania odwoławczego, a to z uwagi na jego bezprzedmiotowość, gdyż dotyczyłoby ono zawsze nie istniejącego już zobowiązania podatkowego. 2. Skoro jedyna decyzją określającą wymiar podatku za dany rok doręczona została podatnikom po upływie terminu przedawnienia, nie mogła wywołać skutków prawnych, a organ odwoławczy mógł jedynie orzec o jej uchyleniu i umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na upływ okresu przedawnienia.
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 3.10.2003 r. sygn. akt SA/Rz 963/01 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie uchylił decyzję Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22.03.2001 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994 r. Izba Skarbowa powyższą decyzją uchyliła w całości decyzję Urzędu Skarbowego w Rzeszowie z dnia 29.12.2000 r. i określiła wysokość zobowiązania p ...
Skoro "dłużniczka" faktycznie dłużniczką nie była to w swej istocie postępowanie egzekucyjne, już w momencie wszczęcia było bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji nie można było ściągać kosztów egzekucyjnych od osoby, która nie była zobowiązana w rozumieniu art. 90c ust. 1 ustawy o działalności ubezpieczeniowej. Skoro nie było zobowiązanego, to niezależnie od okoliczności w jakich doszło do wszczęcia egzekucji jego koszty obciążały wierzyciela.
Wyrokiem z 9 września 2004 r. sygn. akt SA/Sz 679/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę UFG w W, na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z 5 marca 2003 r. Nr NA-2-E/724/AD/7/2003 w przedmiocie kosztów egzekucyjnych.
Z uzasadnienia wyroku wnikało, że na wniosek wierzyciela UFG w W, na podstawie tytułu wykonawczego o Nr E A/10248/02 z dnia 13 maja 2002 r. wysta ...
Art. 33 § 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 92, poz. 1062, z 2000 r. Nr 94, poz. 1037, Nr 116, poz. 1216, Nr 120, poz. 1268 i Nr 122, poz. 1315, z 2001 r. Nr 16, poz. 166, Nr 39, poz. 459, Nr 42, poz. 475, Nr 110, poz. 1189, Nr 125, poz. 1368 i Nr 130, poz. 1452 oraz z 2002 r. Nr 89, poz. 804 i Nr 113, poz. 984) w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz. 1387) jest zgodny z art. 45 i art. 77 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
I 1. Pismem z 20 lutego 2003 r. spółka "KRAW-POL" spółka z o. o. zaskarżyła art. 33 § 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; dalej: ordynacja), w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2003 r., tj. przed wejściem w życie ustawy z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw ...
1. Prawidłowo organ odwoławczy umorzył postępowanie podatkowe w stosunku do płatnika N., uznając, iż od dnia 1.01.2003 r. brak jest podstaw prawnych do orzekania w sprawie odpowiedzialności płatnika z tytułu niepobranego i nieodprowadzonego podatku dochodowego od osób fizycznych od wypłaconych w 2003 r. diet pracownikom ponad wysokość określoną w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r. (Dz. U. Nr 236, poz. 1990), albowiem Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 17.03.2004 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od niektórych dochodów (przychodów) jednoznacznie powyższą kwestię na 2003 r. uregulował. 2. W przypadku, gdy sąd pierwszej instancji oddala skargę na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ale wyraża w uzasadnieniu wyroku inną ocenę prawną niż podatkowy organ odwoławczy, to ocena ta jest wiążąca dla organów podatkowych (zgodnie z art. 153 p.p.s.a.).
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22.03.2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę N. od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 22.06.2004 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej płatnika z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd stwierdził, iż spór sprowadza się do problemu czy diety wypłacone w 2003 r. pr ...
1. Zapłata podatku dokonana po wszczęciu postępowania w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej (szerzej po wszczęciu postępowania "ulgowego") nie czyni tegoż postępowania bezprzedmiotowym w związku z czym nie daję ona podstaw do jego umorzenia na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. 2. Zgodnie z przepisem art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej, z którym postępowanie podatkowe podlega umorzeniu, gdy z jakichkolwiek powodów stało się bezprzedmiotowe. Z takim stanem rzeczy mamy zaś do czynienia, gdy w sposób oczywisty organ podatkowy stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy (vide: wyrok NSA z 18.04.1995 r., sygn. SA/Łd 2424/94 - ONSA 1996 r., nr 2, poz. 80, który co prawda wydany został na gruncie art. 105 Kpa niemniej z racji tożsamości tej regulacji z regulacją stosowaną w tej sprawie zachowuje swą aktualność). Oczywista bezprzedmiotowość jest przy tym łatwa do stwierdzenia, gdy żądanie strony nie dotyczy sprawy podlegającej rozstrzygnięciu co do istoty. 3. Uiszczenie zaległości podatkowej sprawia, iż przedmiot postępowania "ulgowego" z faktycznego punktu widzenia przestaje istnieć. Niemniej jednak z punktu widzenia interesów ekonomicznych podatnika istnieje on w dalszym ciągu. Podatnik będzie wszak (a przynajmniej może być) zainteresowany określonym rozstrzygnięciem sprawy, które rzutować może na jego sytuację prawną. 4. Wnoszący skargę kasacyjną myli się twierdząc, iż Sąd l instancji poczynił błędne ustalenia faktyczne. Okoliczności sprawy jawią się bowiem jako oczywiste. Z dywagacji Sądu nie da się przy tym wyprowadzić wniosku, iż kwestionuje on fakt wygaśnięcia zobowiązania podatkowego przez fakt jego dobrowolnej zapłaty przez podatnika. Sąd różni się jednak w ocenie konsekwencji prawnych tego faktu na tok postępowania ulgowego. Tym samym więc spór, jak wyżej zaznaczono, przesuwa się z poziomu ustaleń faktycznych na poziom subsumpcji prawa. Stąd też zarzut naruszenia przepisów art. 133 § 1 w zw. z art. 141 § 4 popsa jest chybiony.
Wyrokiem z dnia 28.09.2005 r., sygn. l SA/Sz 529/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił zaskarżoną przez F M B B Spółka z o.o. w C decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 28.05.2004 r. oraz poprzedzająca ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Choszcznie z dnia 05.12.2003 r.
W uzasadnieniu tego wyroku w pierwszej kolejności przybliżono przebieg postępowania przed or ...
1