Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: postępowanie dowodowe

1. Przepisy k.p.a. jak i Ordynacji podatkowej nie określają, czy opinia sporządzona przez kilku biegłych musi być wyrażona w kilku osobnych dokumentach, czy wystarczy opisanie wyników ekspertyzy i przedstawienie oceny kilku biegłych w jednym akcie. 2. Mając na względzie art. 14 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do końca 1998 r. należy stwierdzić, że w przepisach regulujących postępowanie podatkowe, ustawodawca mówiąc „opinia biegłych” miał na myśli rodzaj dowodu, a nie liczbę specjalistów, których ocenę winien poznać organ podatkowy. Zatem ze względu na wykładnię systemową i celowościową należałoby dopuścić możliwość skutecznego przeprowadzenia dowodu z opinii jednego biegłego. 3. Ustalenie wartości rynkowej zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych winno nastąpić nie na podstawie, a tylko z uwzględnieniem opinii biegłych, przez co zasadne jest dopuszczenie jako dowodu wszystkiego co mogłoby przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, w szczególności opinii sporządzonych w innych sprawach.

Prokurator Generalny wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 22 listopada 2000 roku, I SA/Lu 887/99, w sprawie ze skargi „L” Spółki Akcyjnej w L. na decyzję Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 13 lipca 1999 roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1996 rok. Wyrokowi temu za ...

Czy notatka służbowa sporządzona przez pracownika organu podatkowego może stanowić dowód w postępowaniu podatkowym? Jakie wydatki związane z najmem lokali stanowią koszt uzyskania przychodu?

Dla rozwiązania podniesionej kwestii mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Odnośnie form utrwalania czynności postępowania przez organy podatkowe oraz postępowania dowodowego, informuję: W myśl art. 180 ...

Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby zaskarżony wyrok w jakikolwiek sposób naruszył przepis art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, stanowiący, że Sąd sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zarzut uznania za zgodne z prawem zastosowania w postępowaniu podatkowym art. 189 Kpc w zw. z art. 58 Kc, czego następstwem miało być w istocie uznanie za nieważny aneksu do umowy spółki, jest niczym nie poparty i stanowi rezultat nieuprawnionej nadinterpretacji treści motywów zaskarżonego wyroku. Nie wynika bowiem z ich treści, aby Sąd wymienione przepisy stosował i uznał aneks do umowy spółki cywilnej za nieważny. Organy podatkowe miały natomiast prawo do dokonania swobodnej oceny czy podniesiona przez skarżącego okoliczność wniesienia do spółki cywilnej przedmiotowego pojazdu, została udowodniona i z uprawnienia tego skorzystały, zgodnie z przepisem art. 191 Ordynacji podatkowej. Z kolei Sąd w zaskarżonym wyroku, dokonując kontroli legalności decyzji organów podatkowych wydanych w sprawie, nie stwierdził aby wymieniony przepis prawa organy te naruszyły.

Wyrokiem z dnia 10 lipca 2003 r. sygn. akt SA/Bd 1574/03 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy oddalił skargę Witolda M. na decyzję Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 lutego 2003 r. nr PB 2/4117-4/03 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. W motywach wyroku Sąd wskazał, że istota sporu w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy samochód osobow ...

Argumentacja przytoczona przez stronę dla uzasadnienia wskazanej podstawy kasacyjnej nie pozostaje w żadnym związku z tą podstawą, dlatego też, skoro skarżący nie wskazał właściwych przepisów, które mógł ewentualnie naruszyć Sąd, akceptując zastosowaną metodę szacowania przychodu Naczelny Sąd Administracyjny nie może z urzędu uzupełniać podstawy kasacyjnej i rozważać sprawy w aspekcie innych niż wynika to ze skargi kasacyjnej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 grudnia 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1705/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Daniela J na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 28 lipca 2003 r., którą utrzymano w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Świnoujściu z dnia 10 kwietnia 2003 r. w sprawie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu za poszczególne miesiące roku podatkowego 2 ...


1. W sprawie niniejszej, strona skarżąca nie wystąpiła ze spełniającym dostatecznie przesłanki art. 174 pkt 2 w zw. z art. 176 p.p.s.a. - przywołującym właściwe, adekwatne do sprawy przepisu prawa zarzutem kasacyjnym naruszenia prawa procesowego w trybie i na podstawie którego Sąd I instancji dokonał określonej oceny ustaleń i ocen dowodowych organów podatkowych. Zarzuty kasacyjne naruszenia prawa materialnego braku tego nie sanująj nie mogą być utożsamiane z zarzutami naruszenia prawa procesowego i zarzutów tych nie zstępują, jako iż dotyczą innych, odmiennych obszarów prawa i (danej, indywidualnej) sprawy. 2. Na podstawie art. 106 § 5 p.p.s.a. - do postępowania dowodowego, o którym mowa w § 3 (tegoż przepisu art. 106) stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Zważyć należy, iż z treści przytoczonych zapisów prawnych wymienionego art. 106 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że przywoływana możliwość zastosowania przepisów procedury cywilnej (w tym i art. 233 k p c) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ograniczona została ustawowo jedynie do sytuacji procesowej określonej w unormowaniu art. 106 § 3 w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a., to jest do przeprowadzania przez sądy administracyjne w ramach i podczas postępowania sądowego uzupełniającego dowodu z dokumentu w zakresie i zgodnie z wymogami art. 106 § 3; nie dotyczy ona natomiast sądowej oceny materiału dowodowego zgromadzonego przez organy podatkowe w administracyjnym postępowaniu podatkowym.

Przedmiotem skargi kasacyjnej B-F sp. z o.o. w S jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 631/03, mocą którego oddalono skargę spółki na decyzje Izby Skarbowej w Szczecinie. W przedmiotowych decyzjach z 17 lutego 2003 r. Izba Skarbowa w Koszalinie, po pierwsze, uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i orzekła o wysokości należnego podatku dochodowego od os ...

Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że w zaskarżonym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż przesłanką skutkującą uchyleniem decyzji organu pierwszej instancji było niepełne przeprowadzenie postępowania dowodowego, istotne sprzeczności i braki, jak też wady rozstrzygnięcia i uzasadnienia decyzji, tj. m.in. omówiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji niespójność ustaleń co do otrzymania pożyczek i korzystania przez spółkę F w 2001 r. ze środków pieniężnych otrzymanych od Johannes Martinus Maria V skutkująca niemożliwością dokonania merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w tym zakresie, brak ustaleń co do zastosowania art. 11 ust. 1 pkt 2, ust. 7 u.p.d.o.p. przy zastosowaniu art. 12 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, co skutkuje wzajemną sprzeczność rozstrzygnięcia, brak wskazania na czym polegają różnice pomiędzy zeznaniem wstępnym i ostatecznym. Z uwagi na to, że okoliczności te mają zasadniczy wpływ na wymiar podatku oraz z uwagi na to, że rozmiar tego postępowania przekracza uprawnienia organu odwoławczego, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że istniały uzasadnione przyczyny do uchylenia decyzji.

Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2005 r. o sygn. akt SA/Sz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę F spółki z o.o. w Ż na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 listopada 2003 r. o Nr PB1.28-4218-823-58/2003 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001. Z uzasadnienia ww. wyroku wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie decyzją z dni ...


Brak podstaw do uwzględnienia któregokolwiek z wniesionych zarzutów odnoszących się do prawa procesowego, na podstawie unormowań którego ustalany, oceniany i przedstawiany jest stan faktyczny sprawy, w szczególności przebieg i wyniki postępowania dowodowego, czyni zasadną konstatację, że strona wnosząca skargę kasacyjną nie zakwestionowała w niej w sposób prawnie skuteczny ocen Sądu l instancji, który, w niezaskarżonym zarzutem naruszenia art. 141 § 4 u.p.p.s.a. uzasadnieniu wyroku, podzielił oceny organów podatkowych, iż w sprawie niniejszej nie zaistniały przesłanki do subsumcji pod uniemożliwiające opodatkowanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej unormowanie art. 14 ust. 2 umowy o unikaniu wzajemnego opodatkowania. Z tego samego powodu uznać należało, że właściwym i adekwatnym zarzutem naruszenia prawa procesowego nie zostały przez autora skargi kasacyjnej zakwestionowane prawnie skutecznie rozważania Sądu l instancji w obszarze wiarygodności i kompletności informacji udzielonej przez niemieckie służby skarbowe w trybie i na podstawie art. 23 ust. 1 przywoływanej umowy.

Wyrokiem z dnia 24 lutego 2005 r., wydanym w sprawie (sygn. akt) l SA/Sz 217/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Lutza P na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 26 stycznia 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Trzeciego Urzędu Skarbowego w Szczecinie z dnia 26 sierpnia 2003 r., którą określono skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób f ...


Generowanie strony w 18 ms