Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: postępowanie dowodowe
1. Przepisy k.p.a. jak i Ordynacji podatkowej nie określają, czy opinia sporządzona przez kilku biegłych musi być wyrażona w kilku osobnych dokumentach, czy wystarczy opisanie wyników ekspertyzy i przedstawienie oceny kilku biegłych w jednym akcie. 2. Mając na względzie art. 14 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym do końca 1998 r. należy stwierdzić, że w przepisach regulujących postępowanie podatkowe, ustawodawca mówiąc „opinia biegłych” miał na myśli rodzaj dowodu, a nie liczbę specjalistów, których ocenę winien poznać organ podatkowy. Zatem ze względu na wykładnię systemową i celowościową należałoby dopuścić możliwość skutecznego przeprowadzenia dowodu z opinii jednego biegłego. 3. Ustalenie wartości rynkowej zgodnie z art. 14 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych winno nastąpić nie na podstawie, a tylko z uwzględnieniem opinii biegłych, przez co zasadne jest dopuszczenie jako dowodu wszystkiego co mogłoby przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, w szczególności opinii sporządzonych w innych sprawach.
Prokurator Generalny wniósł rewizję nadzwyczajną od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 22 listopada 2000 roku, I SA/Lu 887/99, w sprawie ze skargi „L” Spółki Akcyjnej w L. na decyzję Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 13 lipca 1999 roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 1996 rok. Wyrokowi temu za ...
Czy notatka służbowa sporządzona przez pracownika organu podatkowego może stanowić dowód w postępowaniu podatkowym? Jakie wydatki związane z najmem lokali stanowią koszt uzyskania przychodu?
Dla rozwiązania podniesionej kwestii mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).
Odnośnie form utrwalania czynności postępowania przez organy podatkowe oraz postępowania dowodowego, informuję:
W myśl art. 180 ...
Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby zaskarżony wyrok w jakikolwiek sposób naruszył przepis art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, stanowiący, że Sąd sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zarzut uznania za zgodne z prawem zastosowania w postępowaniu podatkowym art. 189 Kpc w zw. z art. 58 Kc, czego następstwem miało być w istocie uznanie za nieważny aneksu do umowy spółki, jest niczym nie poparty i stanowi rezultat nieuprawnionej nadinterpretacji treści motywów zaskarżonego wyroku. Nie wynika bowiem z ich treści, aby Sąd wymienione przepisy stosował i uznał aneks do umowy spółki cywilnej za nieważny. Organy podatkowe miały natomiast prawo do dokonania swobodnej oceny czy podniesiona przez skarżącego okoliczność wniesienia do spółki cywilnej przedmiotowego pojazdu, została udowodniona i z uprawnienia tego skorzystały, zgodnie z przepisem art. 191 Ordynacji podatkowej. Z kolei Sąd w zaskarżonym wyroku, dokonując kontroli legalności decyzji organów podatkowych wydanych w sprawie, nie stwierdził aby wymieniony przepis prawa organy te naruszyły.
Wyrokiem z dnia 10 lipca 2003 r. sygn. akt SA/Bd 1574/03 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy oddalił skargę Witolda M. na decyzję Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 lutego 2003 r. nr PB 2/4117-4/03 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. W motywach wyroku Sąd wskazał, że istota sporu w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy samochód osobow ...
Argumentacja przytoczona przez stronę dla uzasadnienia wskazanej podstawy kasacyjnej nie pozostaje w żadnym związku z tą podstawą, dlatego też, skoro skarżący nie wskazał właściwych przepisów, które mógł ewentualnie naruszyć Sąd, akceptując zastosowaną metodę szacowania przychodu Naczelny Sąd Administracyjny nie może z urzędu uzupełniać podstawy kasacyjnej i rozważać sprawy w aspekcie innych niż wynika to ze skargi kasacyjnej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 grudnia 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1705/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Daniela J na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 28 lipca 2003 r., którą utrzymano w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Świnoujściu z dnia 10 kwietnia 2003 r. w sprawie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu za poszczególne miesiące roku podatkowego 2 ...
1. Artykuł 145 § 1 pkt 1 u.p.ps.a.. stanowi, że uchylenie przez sąd decyzji lub postanowienia możliwe jest w razie stwierdzenia co najmniej jednego z trzech naruszeń prawa: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 2. Analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że poza przypadkiem wymienionym w art. 145 § 1 pkt 1 pod literą b), warunkiem sine qua non uchylenia zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracji, miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku opisanym pod literą c) wymaga się ponadto, aby wpływ ten był istotny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w wyroku z 8 grudnia 2004 r. sygn. akt SA/Sz 1487/03 oddalił skargę Karoliny J na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2003r. Nr PB.4.388-4117/823-20/2002 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994r.
Sąd w uzasadnieniu wyroku podzielił stanowisko organu podatkowego drugiej instancji, co do ustaleń faktycznych i prawnyc ...
1. W sprawie niniejszej, strona skarżąca nie wystąpiła ze spełniającym dostatecznie przesłanki art. 174 pkt 2 w zw. z art. 176 p.p.s.a. - przywołującym właściwe, adekwatne do sprawy przepisu prawa zarzutem kasacyjnym naruszenia prawa procesowego w trybie i na podstawie którego Sąd I instancji dokonał określonej oceny ustaleń i ocen dowodowych organów podatkowych. Zarzuty kasacyjne naruszenia prawa materialnego braku tego nie sanująj nie mogą być utożsamiane z zarzutami naruszenia prawa procesowego i zarzutów tych nie zstępują, jako iż dotyczą innych, odmiennych obszarów prawa i (danej, indywidualnej) sprawy. 2. Na podstawie art. 106 § 5 p.p.s.a. - do postępowania dowodowego, o którym mowa w § 3 (tegoż przepisu art. 106) stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Zważyć należy, iż z treści przytoczonych zapisów prawnych wymienionego art. 106 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że przywoływana możliwość zastosowania przepisów procedury cywilnej (w tym i art. 233 k p c) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ograniczona została ustawowo jedynie do sytuacji procesowej określonej w unormowaniu art. 106 § 3 w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a., to jest do przeprowadzania przez sądy administracyjne w ramach i podczas postępowania sądowego uzupełniającego dowodu z dokumentu w zakresie i zgodnie z wymogami art. 106 § 3; nie dotyczy ona natomiast sądowej oceny materiału dowodowego zgromadzonego przez organy podatkowe w administracyjnym postępowaniu podatkowym.
Przedmiotem skargi kasacyjnej B-F sp. z o.o. w S jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 631/03, mocą którego oddalono skargę spółki na decyzje Izby Skarbowej w Szczecinie. W przedmiotowych decyzjach z 17 lutego 2003 r. Izba Skarbowa w Koszalinie, po pierwsze, uchyliła decyzję organu pierwszej instancji i orzekła o wysokości należnego podatku dochodowego od os ...
Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że w zaskarżonym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż przesłanką skutkującą uchyleniem decyzji organu pierwszej instancji było niepełne przeprowadzenie postępowania dowodowego, istotne sprzeczności i braki, jak też wady rozstrzygnięcia i uzasadnienia decyzji, tj. m.in. omówiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji niespójność ustaleń co do otrzymania pożyczek i korzystania przez spółkę F w 2001 r. ze środków pieniężnych otrzymanych od Johannes Martinus Maria V skutkująca niemożliwością dokonania merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w tym zakresie, brak ustaleń co do zastosowania art. 11 ust. 1 pkt 2, ust. 7 u.p.d.o.p. przy zastosowaniu art. 12 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, co skutkuje wzajemną sprzeczność rozstrzygnięcia, brak wskazania na czym polegają różnice pomiędzy zeznaniem wstępnym i ostatecznym. Z uwagi na to, że okoliczności te mają zasadniczy wpływ na wymiar podatku oraz z uwagi na to, że rozmiar tego postępowania przekracza uprawnienia organu odwoławczego, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że istniały uzasadnione przyczyny do uchylenia decyzji.
Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2005 r. o sygn. akt SA/Sz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę F spółki z o.o. w Ż na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 listopada 2003 r. o Nr PB1.28-4218-823-58/2003 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2001.
Z uzasadnienia ww. wyroku wynika, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie decyzją z dni ...
1. Art. 233 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego ma zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym wyłącznie w sytuacji wskazanej w art. 106 § 5 Prawa o postępowaniu..., tj. wtedy, kiedy - na podstawie art. 106 § 3 tej ustawy - Wojewódzki Sąd Administracyjny prowadzi, z urzędu lub na wniosek strony, uzupełniające postępowanie d o wód o we z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie powoduje groźby nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. 2. Akta administracyjne służą Sądowi do ?sprawdzenia" czy ocena stanu faktycznego sprawy dokonana została przez organy podatkowe w ramach przepisów regulujących postępowanie podatkowego i czy do tego stanu zastosowano właściwe (subsumcja), prawidłowo ?wyłożone" przepisy prawa materialnego.
Wyrokiem z 26 stycznia 2005 r. sygn. akt SA/Sz 1981/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę B spółki z o.o. w S na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z 11 września 2003 r. Nr ZPB-4218-12/03 w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r.
Z uzasadnienia wyroku wynikało, iż w toku czynności kontrolnych dokonywanych w Spółce, oraz w wyniku dodatkowych kontro ...
Brak podstaw do uwzględnienia któregokolwiek z wniesionych zarzutów odnoszących się do prawa procesowego, na podstawie unormowań którego ustalany, oceniany i przedstawiany jest stan faktyczny sprawy, w szczególności przebieg i wyniki postępowania dowodowego, czyni zasadną konstatację, że strona wnosząca skargę kasacyjną nie zakwestionowała w niej w sposób prawnie skuteczny ocen Sądu l instancji, który, w niezaskarżonym zarzutem naruszenia art. 141 § 4 u.p.p.s.a. uzasadnieniu wyroku, podzielił oceny organów podatkowych, iż w sprawie niniejszej nie zaistniały przesłanki do subsumcji pod uniemożliwiające opodatkowanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej unormowanie art. 14 ust. 2 umowy o unikaniu wzajemnego opodatkowania. Z tego samego powodu uznać należało, że właściwym i adekwatnym zarzutem naruszenia prawa procesowego nie zostały przez autora skargi kasacyjnej zakwestionowane prawnie skutecznie rozważania Sądu l instancji w obszarze wiarygodności i kompletności informacji udzielonej przez niemieckie służby skarbowe w trybie i na podstawie art. 23 ust. 1 przywoływanej umowy.
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2005 r., wydanym w sprawie (sygn. akt) l SA/Sz 217/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Lutza P na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 26 stycznia 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Trzeciego Urzędu Skarbowego w Szczecinie z dnia 26 sierpnia 2003 r., którą określono skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób f ...
1. Art. 181 o.p. wprowadza otwarty katalog dowodów i żadnemu z nich nie nadaje prymatu pierwszeństwa co nie oznacza jednak, że co do zasady wyjaśnienia podejrzanego (oskarżonego) mają „słabszą" moc dowodową niż zeznania świadka. 2. Ponadto przepis ten przyjmuje zasadę pośredniości w postępowaniu dowodowym, która polega na ustaleniu stanu faktycznego w oparciu o dowody przeprowadzone przez inny organ, w sprawie niniejszej przez organy prowadzący postępowanie karne. W stanie prawnym obowiązującym w dacie wydania decyzji, art. 181 o.p. stanowił m.in., że dowodami w postępowaniu podatkowym mogły być materiały, a więc i wyjaśnienia podejrzanego, zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa lub wykroczenia skarbowe.
Wyrokiem z dnia 21 września 2005 r., sygn. akt I SA/Sz 318/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Firmy Handlowej KT sp. z o.o. w S na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 23 marca 2005 r., nr ZPB-4218-3/05, w przedmiocie określenia wysokości straty za rok podatkowy 2001 r.
Rozstrzygniecie to zapadło w następującym stanie faktycznym:
Dyrektor Izby Skarbowej ...