Drukuj

Jakie kategorie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółka powinna uwzględniać przy kalkulacji wartości limitu zwolnienia z podatku CIT kosztów osieroconych oraz przy alokacji otrzymanych rekompensat do poszczególnych składników majątku? (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 10 sierpnia 2008 r. (data wpływu do tut. BKIP 18 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia kategorii środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przy kalkulacji wartości limitu zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie oznaczone we wniosku nr 5) – jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2008 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia kategorii środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przy kalkulacji wartości limitu zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Z dniem 4 sierpnia 2007 r. weszła w życie ustawa o rozwiązaniu KDT. Zgodnie z art. 1 tej ustawy reguluje ona zasady pokrywania kosztów powstałych u wytwórców energii w związku z przedterminowym rozwiązaniem długoterminowych umów sprzedaży mocy i energii elektrycznej.

Konieczność rozwiązania umów długoterminowych wynika z wymogów Komisji Europejskiej, nałożonych przepisami Dyrektywy 96/92/EC, zastąpionej następnie przez Dyrektywę 2003/54/WE, które zobowiązują Państwa członkowskie do zapewnienia konkurencyjności na rynku energii elektrycznej. Aby jednak przedsiębiorstwa energetyczne nie poniosły w związku z rozwiązaniem umów nadmiernych strat i były zdolne do kontynuowania działalności, ustawodawca, poprzez regulacje ustawy o rozwiązaniu KDT przewidział mechanizm rekompensat poniesionych kosztów dla wytwórców.

Zgodnie z art. 6 przedmiotowej ustawy, wytwórcy otrzymują rekompensatę - środki na pokrycie tzw. kosztów osieroconych. Pojęcie kosztów osieroconych jest natomiast zdefiniowane w art. 2 pkt 12 ustawy o rozwiązaniu KDT, jako poniesione przez wytwórców nakłady inwestycyjne na majątek związany z wytwarzaniem energii elektrycznej, które nie zostałyby pokryte przychodami uzyskanymi ze sprzedaży wytworzonej energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych na rynku konkurencyjnym. Uchwalając ustawę o rozwiązaniu KDT, ustawodawca podjął decyzję o zrekompensowaniu przedsiębiorstwom energetycznym tych kosztów.

Dla celów zarządzania rekompensatami oraz ich wypłaty wytwórcom powołana została spółka celowa -Zarządca Rozliczeń. Zgodnie z art. 22 ustawy o rozwiązaniu KDT, Zarządca Rozliczeń wypłaca wytwórcy środki na pokrycie kosztów osieroconych w formie zaliczki na poczet tych kosztów za dany rok. Zaliczki wypłaca się w czterech równych ratach w danym roku, w terminie do 5-ego dnia miesiąca następującego po upływie kwartału, za który rata ma być wypłacana.

Wypłacone na poczet kosztów osieroconych zaliczki podlegają rozliczeniu rocznemu w drodze tzw. korekty. Do dnia 31 lipca danego roku Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ustala wysokość korekty za rok poprzedni oraz do dnia 31 sierpnia roku następującego po zakończeniu okresu korygowania korektę końcową kosztów osieroconych (art. 30 i art. 31 ustawy o rozwiązaniu KDT). W przypadku, gdy wartość korekty jest dodatnia, zgodnie z art. 34 ustawy o rozwiązaniu KDT, Zarządca Rozliczeń wypłaca wytwórcy kwotę nadwyżki środków wynikającą z korekty, a w przypadku, gdy wartość korekty jest ujemna, wytwórca zwraca kwotę korekty rocznej kosztów osieroconych na rzecz Zarządcy Rozliczeń.

Art. 42 ustawy o rozwiązaniu KDT reguluje zasady podatkowego traktowania otrzymywanych przez wytwórców środków na pokrycie kosztów osieroconych dla celów podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: podatek CIT), jak i podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT). Jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy o rozwiązaniu KDT, przepisy w art. 42 tej ustawy mają na celu zapewnienie neutralności podatkowej w związku z otrzymaną przez wytwórców pomocą publiczną.

Elektrociepłownia (dalej: Spółka) jest wytwórcą energii elektrycznej, która w ramach swojej podstawowej działalności wykorzystuje nowoczesne rozwiązania techniczne.

Inwestycja Spółki polegająca na budowie elektrociepłowni węglowej rozpoczęła się w 2000 r. i została ukończona zgodnie z planem inwestycyjnym w 2003 r. Na budowę zupełnie nowego zakładu produkcyjnego został udzielony kredyt przez konsorcjum 15 zagranicznych banków. Zabezpieczeniem dla kredytu zaciągniętego przez Spółkę było podpisanie kontraktów KDT, które to kontrakty stanowiły dla kredytodawców gwarancję działalności Spółki i osiągania przez nią zysków dzięki długoterminowemu planowi sprzedaży energii a tym samym stanowiły zabezpieczenie dla spłaty kredytu.

Spółka pragnie podkreślić, że jej działalność obejmuje tylko i wyłącznie produkcję energii elektrycznej i cieplnej. Nie prowadzi żadnej innej działalności gospodarczej.

Spółka - jako producent energii elektrycznej - w dniu 28 grudnia 2007 r. zawarła umowę rozwiązującą długoterminową umowę na dostawę energii elektrycznej z Polskimi Sieciami Elektroenergetycznymi S.A. W związku z powyższym, począwszy od sierpnia 2008 r. będzie otrzymywać środki na pokrycie kosztów osieroconych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Jakie kategorie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółka powinna uwzględniać przy kalkulacji wartości limitu zwolnienia z podatku CIT kosztów osieroconych oraz przy alokacji otrzymanych rekompensat do poszczególnych składników majątku... (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)

Elektrociepłownia – Spółka - wyposażona jest w dwa bloki energetyczne, ciepłowniczo-kondensacyjne. Do produkcji energii stosowane są dwa kotły fluidalne z cyrkulacyjnym złożem fluidalnym (CFB - Circulating Fluidised Bed) oraz dwie ciepłowniczo-kondensacyjne turbiny parowe. Oba bloki energetyczne zaprojektowane są jako niezależne i mogą pracować równocześnie w różnych reżimach. Podstawowymi trybami pracy Elektrociepłowni są: w okresie letnim - tryb kondensacyjno-ciepłowniczy, a w okresie grzewczym - tryb ciepłowniczo-kondensacyjny.

Kotły z cyrkulacyjnym złożem fluidalnym CFB zainstalowane w Spółka stanowią jedno z najnowszych osiągnięć techniki w zakresie czystego spalania węgla o wysokim zasiarczeniu w obecności wapienia w kontrolowanych temperaturach. W procesie tym większość siarki w reakcji z tlenkiem wapnia przekształca się w siarczan wapnia (usuwany z odpadami).

Produkcja energii elektrycznej jest przeprowadzana w skojarzeniu z produkcją energii cieplnej, jednak zasadniczą działalnością Spółki jest wytwarzanie energii elektrycznej. Produkcja energii cieplnej ma jednak charakter towarzyszący i pomocniczy do produkcji energii elektrycznej.

Mając na względzie specyfikę układu wytwarzania energii elektrycznej i ciepła przez Spółkę, majątek Spółki może być podzielony na dwie grupy:

  1. majątek związany z wytwarzaniem energii elektrycznej, oraz
  2. majątek związany z produkcją energii cieplnej.

Lista środków trwałych, które są związane z produkcją energii elektrycznej oraz środków trwałych związanych z produkcją energii cieplnej została przedstawiona w załączniku nr 2 do niniejszego wniosku. Wszystkie środki trwałe przedstawione w załączniku nr 2 powstały w ramach Inwestycji budowy nowej elektrociepłowni zakończonej w 2003 roku, o której była mowa we wstępie i finansowanie ich budowy było zabezpieczone KDT.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o rozwiązaniu KDT, środki otrzymane przez wytwórcę od Zarządcy Rozliczeń na pokrycie kosztów osieroconych uważa się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem lub wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m ustawy o CIT.

Należy zauważyć, iż na gruncie art. 42 ustawy o rozwiązaniu KDT, nie został sprecyzowany termin „środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z wytwarzaniem energii elektrycznej". W konsekwencji należy rozważyć, jakie grupy składników majątku należącego do Spółki można potraktować jako środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z wytwarzaniem energii elektrycznej, o których mowa w ustawie o rozwiązaniu KDT. W opinii Spółki, do grupy tej należy zaliczyć środki trwałe związane z wytwarzaniem energii elektrycznej wskazane w załączniku nr 2 do niniejszego wniosku.

Zdaniem Spółki, składniki majątku wymienione w załączniku bez wątpienia stanowią środki trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z wytwarzaniem energii elektrycznej - są to bowiem składniki wykorzystywane ściśle do produkcji energii elektrycznej.

Jednocześnie, Spółka pragnie podkreślić, że w jej opinii, brak jest podstaw do twierdzenia, że ustawa o rozwiązaniu KDT odnosi się do składników majątkowych związanych tylko i wyłącznie z wytwarzaniem energii elektrycznej, gdyż taka zawężająca interpretacja nie znajduje potwierdzenia w brzmieniu przepisów analizowanej ustawy. Ustawa o rozwiązaniu KDT wymaga jedynie, aby dany składnik był wykorzystywany do produkcji energii elektrycznej.

Spółka pragnie podkreślić, że wszystkie kategorie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wymienione w załączniku jako związane z wytwarzaniem energii elektrycznej są wykorzystywane w działalności podstawowej Spółki, tj. w procesie wytwarzania energii elektrycznej, czyli spełniają przesłankę wskazaną art. 42 ust. 1 ustawy o rozwiązaniu KDT.

Podsumowując, ustawa o rozwiązaniu KDT nie ogranicza rozliczenia rekompensat do wartości środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych związanych wyłącznie z wytwarzaniem energii elektrycznej. Nie wymaga również, aby majątek ten był wykorzystywany bezpośrednio w produkcji tej energii.

W efekcie, należy uznać, że środki trwałe wskazane w załączniku nr 2 jako związane z produkcją energii elektrycznej należy uwzględnić kalkulując wartość limitu zwolnienia z podatku CIT dla środków otrzymanych na pokrycie kosztów osieroconych oraz dokonując alokacji otrzymanych rekompensat do poszczególnych ŚT oraz WNiP, Spółka powinna wziąć pod uwagę wszystkie ŚT oraz WNiP wykorzystywane przez Spółkę, jako składniki majątkowe związane z wytwarzaniem energii.

Spółka stoi na stanowisku, że składniki majątkowe związane z produkcją energii cieplnej wskazane w załączniku nr 2 nie powinny zostać uwzględnione podczas kalkulacji limitu zwolnienia z podatku CIT oraz iż nie powinny być one przedmiotem alokacji otrzymanego zwrotu kosztów osieroconych.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. Nr 130, poz. 905) zwanej dalej ustawą KDT, środki otrzymane przez wytwórcę od Zarządcy Rozliczeń S.A. na pokrycie kosztów osieroconych uznaje się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, zgodne z art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) określanej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop” – w kwocie nieprzekraczającej sumy wartości początkowej tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. 16a-16m ustawy o pdop, ustalanej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych oraz kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

Za środki trwałe i wartości niematerialne i prawne dla celów określania kosztów osieroconych należy uznawać te środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem energii elektrycznej. Dla celów określania kosztów osieroconych nie powinny więc być brane pod uwagę te środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, które nie są bezpośrednio związane z wytwarzaniem energii elektrycznej lecz służą funkcjonowaniu podatnika (np. budynki biurowe, programy komputerowe służące celom administracyjno-biurowym, itp.). Pogląd taki znajduje uzasadnienie w przepisach art. 2 pkt 2 i 12 ustawy o KDT, definiujących jednostkę wytwórczą energii elektrycznej oraz koszty osierocone. Z powyższego wyraźnie wynika, że cytowane przepisy ustawy o KDT odnoszą się tylko i wyłącznie do składników majątkowych związanych bezpośrednio z wytwarzaniem energii elektrycznej.

Do wniosku Spółka dołączyła załącznik nr 2 stanowiący listę ŚT związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej oraz listę ŚT związanych z wytwarzaniem energii cieplnej. Należy jednak zauważyć, że organ podatkowy nie jest w stanie określić, które ŚT oraz WNiP są wykorzystywane bezpośrednio do wytwarzania energii elektrycznej. To sam podatnik odnoszący korzyści z otrzymywanych rekompensat powinien dokonać, z uwzględnieniem prowadzonej przez siebie działalności, podziału ŚT oraz WNiP związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, ponieważ tylko On ma wiedzę, które z tych środków są wykorzystywane bezpośrednio do produkcji energii elektrycznej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Podobne interpretacje: