Drukuj

Czy w świetle art. 21 ust. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b w związku art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie od podatku dochodowego diet i innych należności za czas podróż osoby niebędącej pracownikiem, do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy, ma zastosowanie, jeżeli świadczenia otrzymane przez osobę fizyczną, na podstawie, kontraktu menedżerskiego, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów podatnika wypłacającego lub pokrywającego ww. wydatki osobie fizycznej?

POSTANOWIENIE

Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego w Krakowie, działając na podstawie art. 14a § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu Państwa wniosku bez znaku z dnia 16.08.2005 r. (data wpływu do tut. Urzędu 16.08.2005 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych stwierdza, że przedstawione we wniosku stanowisko jest prawidłowe.

Uzasadnienie

W złożonym wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego wnioskodawca (Spółka) przedstawił następujący stan faktyczny. Spółka zawarła kontrakt menedżerski z osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej. Osoba ta jest członkiem zarządu Spółki, w związku z czym odbywa podróże służbowe, związane z wykonywaniem funkcji członka zarządu. Spółka na podstawie kontraktu menedżerskiego zobowiązana jest do pokrywania ww. osobie kosztów podróży służbowych, t. j. kosztów biletów lotniczych i innych biletów związanych z podróżami, kosztów noclegów i wyżywienia.

Zapytanie Spółki dotyczy kwestii, czy w świetle art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b w związku z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie od podatku dochodowego diet i innych należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem, do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy, ma zastosowanie, jeżeli świadczenia otrzymane przez osobę fizyczną, na podstawie kontraktu menedżerskiego, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów tej osoby, czy też nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów podatnika wypłacającego lub pokrywającego ww. wydatki osobie fizycznej. Zdaniem Spółki diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem, do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy, zwolnione są z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy, jeżeli wypłacone lub pokryte koszty biletów lotniczych i innych biletów związanych z podróżami, koszt noclegów i wyżywienia osoby świadczącej usługi na podstawie kontraktu menedżerskiego, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów tej osoby i jednocześnie zostały poniesione w celu uzyskania przychodów.

Odpowiadając na powyższe zapytanie Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego stwierdza, co następuje.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13. W myśl art. 16 ust. 13 pkt 1 ww. ustawy przepis ust. 1 pkt 16 lit. b) stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Spółka na podstawie umowy wypłaca członkowi zarządu, z którym zawarto kontrakt menedżerski, koszty podróży służbowych, t. j. diety i inne należności, które nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów tej osoby. Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego podziela pogląd podatnika wyrażony we wniosku i stwierdza, że zwolnienie, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosuje się, gdy otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów osoby, której dotyczy to zwolnienie, t. j. osoby fizycznej otrzymującej świadczenie. Uwzględniając przytoczone wyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uznać, że w przedmiotowej sytuacji należności te, do wysokości określonej we właściwych przepisach, t. j. w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.), korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, jeżeli poniesione zostały w celu osiągnięcia przychodów.

Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji.

Niniejsza interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, traci swą moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
- interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.
W dacie wydania postanowienia w sprawie objętej wnioskiem nie toczyło się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Na niniejsze postanowienie przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie ul. Wadowicka 10 za pośrednictwem Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, stosownie do art. 14a § 4 i art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu oraz określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia, stosownie do art. 222 w związku z art. 239 ustawy Ordynacja podatkowa. Zażalenie podlega opłacie skarbowej uiszczanej w postaci znaków opłaty skarbowej, która wynosi 5 zł od podania (50 gr za każdy załącznik).

Podobne interpretacje: