Drukuj

Czy dochód Wspólnoty Mieszkaniowej z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, powstały ze zbycia pomieszczenia wspólnego – pralni, wraz z przekazaniem całości tej kwoty na cele związane z utrzymaniem zasobów Wspólnoty, staje się kwotą wolną od podatku na mocy art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wspólnoty Mieszkaniowej przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad zwolnienia od podatku dochodów Wspólnoty Mieszkaniowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 tej ustawy - jest prawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 14 marca 2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zasad zwolnienia od podatku dochodów Wspólnoty Mieszkaniowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 tej ustawy.


W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.


Wspólnota Mieszkaniowa jest właścicielem budynku z XVIII wieku. Przez wiele lat nie był on remontowany i w tej chwili wymaga dużych nakładów finansowych w częściach wspólnych (wymiana okien na klatkach schodowych, gruntowny remont klatek, wymiana części pokrycia dachowego, wymiana instalacji elektrycznej, wodociągowej, naprawa nawierzchni podwórka). Budynek widnieje w rejestrze zabytków i jakikolwiek remont odbywać musi się za zgodą i pod kontrolą Konserwatora Zabytków, co powoduje dodatkowy wzrost i tak już znacznych kosztów. Wspólnota, chcąc doprowadzić budynek do dobrego stanu technicznego, gromadzi fundusz remontowy, który jednak nie dysponuje dostatecznymi środkami dla przeprowadzenia prac. Szukając źródła finansowania remontów Jednostka podjęła decyzję odnośnie sprzedaży pomieszczenia wspólnego – pralni. W wyniku modernizacji (Wspólnota poniosła związane z tym koszty w wysokości 2.448,15 zł w roku 2005) można było wyodrębnić lokal i sprzedać go, co też uczyniono. Zarząd Wspólnoty podjął uchwałę w sprawie przekazania środków uzyskanych ze sprzedaży pomieszczenia wspólnego na fundusz remontowy. W myśl zawartych w niej postanowień, Wspólnota Mieszkaniowa przeznacza środki finansowe uzyskane ze sprzedaży pomieszczenia wspólnego – pralni, w kwocie 27.700 zł, w całości na potrzeby remontowe części wspólnych nieruchomości.


W związku z powyższym zadano następujące pytanie.


Czy dochód Wspólnoty Mieszkaniowej z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, powstały ze zbycia pomieszczenia wspólnego – pralni, wraz z przekazaniem całości tej kwoty na cele związane z utrzymaniem zasobów Wspólnoty, staje się kwotą wolną od podatku na mocy art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych...


W ocenie Wspólnoty sprzedaż jednego z pomieszczeń wspólnych (pralni) mieści się w pojęciu gospodarki zasobami mieszkaniowymi. W konsekwencji dochód uzyskany ze sprzedaży tego lokalu jest wolny od podatku. W sytuacji gdyby przyjąć założenie, że w świetle wykładni językowej pojęcia gospodarka zasobami mieszkaniowymi nie mieści się sprzedaż lokalu, to należałoby, w kontekście orzecznictwa oraz w zgodzie z przyjętą w doktrynie opinią, odwołać się do wykładni celowościowej przepisu. Jednokrotny przychód z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w postaci sprzedaży prawa własności do lokalu (pomieszczenie wspólne) został w całości przeznaczony na remont, co uznać należy jako cel związany z utrzymaniem tych zasobów. Decyzja odnośnie sprzedaży pomieszczenia wspólnego oraz wcześniejsze nakłady w kwocie 2.448,15 zł podjęta była w celu pozyskania środków niezbędnych do dokonania podstawowych remontów, których potrzeba staje się bardziej pilna. Wydaje się trafną opinia, że kwota 27.700 zł przy zaistniałym stanie prawnym oraz przy zastosowaniu wykładni celowościowej, w obecnym brzmieniu ustawy, w kontekście przeznaczenia dochodu na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, jest kwotą wolą od podatku.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.


Wspólnota mieszkaniowa powstaje w celu realizacji wspólnych działań właścicieli lokali mieszkalnych w danej nieruchomości, związanych z utrzymaniem danej nieruchomości, w tym – dla rozliczenia na poszczególnych właścicieli ponoszonych w związku z tymi działaniami wydatków. Zakres i kompetencja działania wspólnoty mieszkaniowej zostały ściśle określone w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 80 poz. 903 ze zm.). Art. 6 cytowanej ustawy stanowi, że ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości tworzy wspólnotę mieszkaniową. Poza lokalami, stanowiącymi odrębną własność, w skład nieruchomości wchodzą również części nieruchomości użytkowane wspólnie, tj. grunty i inne części budynku oraz urządzenia, które służą ogółowi właścicieli lokali (art. 3 pkt 2 tej ustawy). Zasadniczym źródłem przychodów wspólnoty mieszkaniowej, zgodnie z art. 15 cytowanej ustawy, są zaliczki wnoszone przez jej członków w formie bieżących opłat na pokrycie kosztów zarządu.

Obowiązujący od 1 stycznia 2007 r. przepis art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54 poz. 654 ze zm.) stanowi, że wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyjątkiem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

Stosownie do wyżej cytowanego przepisu (wprowadzonego przepisem art. 1 pkt 18 lit. a tiret czwarte ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – Dz. U. Nr 217, poz. 1589), z dniem 1 stycznia 2007 roku – zwolnione od podatku są wyłącznie te dochody wspólnot mieszkaniowych, które zostały uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i które zostały przeznaczone na utrzymanie tych zasobów.


Wobec tego opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z:


  • gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz
  • innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.


Powołana ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji: „zasobów mieszkaniowych” oraz „gospodarki zasobami mieszkaniowymi”. Zauważyć należy jednak, że w języku potocznym, pojęcie „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś. „Zasób” zaś to m. in. pewna nagromadzona ilość czegoś. Natomiast pojęcie „mieszkanie” jest równoznaczne w swojej treści z pomieszczeniem, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl). Tak więc przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowych”, określa rzeczy związane z mieszkaniem.


W konsekwencji przez „zasoby mieszkaniowe", o których mowa w wyżej wymienionym przepisie art. 17 ust. 1 pkt 44 powołanej ustawy, należy rozumieć:


- znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.:

  • dźwigi osobowe i towarowe,
  • aparaty do wymiany ciepła,
  • kotłownie i hydrofornie wbudowane,
  • klatki schodowe,
  • strychy, piwnice, komórki,
  • balkony, loggie,
  • garaże,


- pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.:

  • budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej,
  • kotłownie i hydrofornie wolno stojące,
  • osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe,


- urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak:

  • zbiorniki - doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków,
  • rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej,
  • sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne,
  • budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe,
  • budowle komunikacyjne, jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki,
  • inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci.


Związane z wyżej wymienionymi budowlami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Ze zwolnienia nie będą natomiast korzystały dochody wspólnot mieszkaniowych otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeśli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, nie spełniony bowiem będzie jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wspólnota w celu pozyskania środków pieniężnych potrzebnych na finansowanie remontu należącego do jej zasobów budynku, podjęła decyzję odnośnie sprzedaży pomieszczenia wspólnego – pralni. W tym celu przeprowadzono modernizację i wyodrębniono lokal z tego pomieszczenia, a następnie dokonano jego sprzedaży. W celu ustalenia, czy przychód z tytułu sprzedaży tego lokalu jest przychodem z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, istotne jest ustalenie, czy pomieszczenie pralni, z której wyodrębniono lokal, mieści się w pojęciu zasobu mieszkaniowego Wspólnoty. Jeśli pralnia była pomieszczeniem niezbędnym do prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, bądź pomieszczeniem zapewniającym sprawne funkcjonowanie budynku mieszkalnego, to pomieszczenie to stanowiło zasób mieszkaniowy Jednostki. Zatem przy spełnieniu ww. warunku uznania części wspólnej nieruchomości - pralni za zasób mieszkaniowy, przychód uzyskany przez Wspólnotę w związku ze sprzedażą wyodrębnionego z tego pomieszczenia lokalu, stanowi przychód osiągnięty z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Przychód ten ma wpływ na wysokość dochodu osiągniętego z tej gospodarki, który zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 powołanej ustawy podlega zwolnieniu od podatku dochodowego, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych Wspólnoty.


Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.


Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy – Ordynacja podatkowa).


Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Podobne interpretacje: