Drukuj

Czy badania naukowe i prace rozwojowe realizowane przez Politechnikę, jako jednostkę współwykonującą projekt badawczy zamawiany, w ramach zawartej Umowy konsorcjum dla realizacji projektu badawczego zamawianego „Gospodarka i rozwój technicznego wykorzystania odpadów z tworzyw polimerowych w Polsce” podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też są to czynności niepodlegające w ogóle opodatkowaniu tym podatkiem, gdyż nie są objęte jego zakresem przedmiotowym?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2007 r. (data wpływu 12 listopada 2007 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 listopada 2007 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności realizowanych w ramach badań naukowych i prac rozwojowych - jest prawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 12 listopada 2007 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności realizowanych w ramach badań naukowych i prac rozwojowych.


W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:


Politechnika wraz z innymi uczelniami złożyła ofertę w ramach konkursu ogłoszonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na realizację projektu badawczego zamawianego. Decyzją Nr G012/T02/2007 z dnia 22 maja 2007 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, jako jednostkę kierującą realizacją projektu badawczego zamawianego wskazał Instytut w W. oraz przyznał jednostce kierującej kwotę na jego realizację z określeniem kwot dla poszczególnych realizatorów projektu. Umowę z Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego Nr G012/T02/2007 na wykonanie projektu badawczego zamawianego, zawarł w imieniu wszystkich realizatorów projektu, Instytut jako koordynator. Na tej podstawie, zgodnie z harmonogramem realizacji zadań, Minister przekazuje Instytutowi środki dla Współwykonawców. Na podstawie decyzji Ministra, Instytut zawarł umowę konsorcjum dla realizacji projektu badawczego zamawianego. Stronami umowy są: jednostka kierująca realizacją projektu zamawianego, tj. Instytut i 12 jednostek współwykonujących, w tym Politechnika. W umowie zawarta jest klauzula, że Politechnice przysługuje prawo własności wyników prac (badań naukowych i prac rozwojowych), prawo przychodów ze sprzedaży wyników uzyskanych przy realizacji projektu, prawo do uzyskanych przy realizacji projektu korzyści ubocznych. Politechnika, jako jednostka realizująca zadania badawcze zobowiązana jest do składania raportów merytorycznych z wykonanych badań kierownikowi projektu. Środki przekazywane przez Ministra za pośrednictwem koordynatora służą finansowaniu, zdefiniowanych w ustawie z dnia 8 października 2004r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 238, poz. 2390 ze zm.), badań naukowych podstawowych i przemysłowych oraz prac rozwojowych. Otrzymane dotacje służą zdobyciu i poszerzeniu wiedzy. Uzyskane wyniki prac badawczych prezentowane będą w środowisku naukowym w publikacjach i referatach, na konferencjach naukowych.


W związku z powyższym zadano następujące pytanie:


Czy badania naukowe i prace rozwojowe realizowane przez Politechnikę, jako jednostkę współwykonującą projekt badawczy zamawiany, w ramach zawartej Umowy konsorcjum dla realizacji projektu badawczego zamawianego „Gospodarka i rozwój technicznego wykorzystania odpadów z tworzyw polimerowych w Polsce” podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, czy też są to czynności niepodlegające w ogóle opodatkowaniu tym podatkiem, gdyż nie są objęte jego zakresem przedmiotowym...


Zdaniem Wnioskodawcy w opisanej powyżej sytuacji nie występuje świadczenie usług na rzecz osoby fizycznej, czy osoby prawnej, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Instytut spełnia wyłącznie rolę koordynatora i jednostki rozliczającej się z Ministerstwem z otrzymanych środków finansowych. W związku z tym, że nie istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść majątkową wiążącą się z danym świadczeniem, świadczenie to nie jest usługą w myśl ustawy o podatku od towarów i usług.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.


Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7

Przez pojęcie świadczenia, zdefiniowane w art. 8 ust. 1 wskazanej ustawy, należy więc rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Świadczenie, o którym mowa powyżej zakłada istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą, konsumentem). Zatem w pojęciu świadczenia na rzecz, mieszczą się świadczenia na rzecz podmiotów i osób trzecich.

Skoro w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatne świadczenie usług, wskazać należy, że zaistnienie czynności opodatkowanej ma miejsce wyłącznie wówczas, gdy istnieje ścisły związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymywanego wynagrodzenia oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami i jednocześnie strony umowy określiły wynagrodzenie należne z tytułu danego świadczenia.

Jeśli zatem z zawartych umów na wykonanie usług naukowo-badawczych wynika, że nie jest dokonywane żadne świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, wówczas nie występuje w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 1 ustawy świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W sytuacji natomiast gdy usługa naukowo-badawcza jest realizowana na zlecenie na rzecz zamawiającego, który będzie jej odbiorcą, dysponentem czy zarządzającym prawami do wykorzystania efektów prac naukowo-badawczych, wówczas czynność taką należy uznać za świadczenie usług, podlegającą opodatkowaniu przedmiotowym podatkiem. O rozstrzygnięciu, czy określona usługa naukowo-badawcza podlega opodatkowaniu bądź też nie, decydują zatem warunki umowy zawartej pomiędzy zleceniodawcą a jednostką badawczą.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że Politechnika współuczestniczy w realizacji projektu badawczego, wykonując badania naukowe i prace rozwojowe, finansowane przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Przy czym prawo własności wyników badań naukowych, prawo przychodów ze sprzedaży wyników uzyskanych przy realizacji projektu oraz prawo do uzyskanych przy jego realizacji korzyści ubocznych przysługuje Wnioskodawcy.

Uwzględniając powyższe, jak również mając na uwadze przedstawiony zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług, stwierdzić należy, że skoro w przedmiotowej sprawie - jak wskazuje Wnioskodawca - nie występuje określony świadczeniobiorca, tzn. Politechnika nie wykonuje i nie będzie wykonywała w przyszłości żadnych usług na rzecz innych podmiotów - wykonywane czynności w ramach realizacji części projektu badawczego zamawianego „Gospodarka i rozwój technicznego wykorzystania odpadów z tworzyw polimerowych w Polsce” nie stanowią usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.


Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.


Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Podobne interpretacje: