Drukuj

W oparciu o powołany przepis art. 19 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy z tytułu otrzymania przez Wnioskodawcę należności za świadczone „usługi przedpłacone” oraz usługi „dodatkowego transferu”, uiszczonych przez Użytkowników przed wykonaniem tych usług (w tym również płatności dokonanych za pośrednictwem agenta rozliczeniowego lub innego podmiotu pośredniczącego), powstaje z chwilą otrzymania tych należności.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 11.09.2009r. (data wpływu do Biura KIP w Płocku 25.09.2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonych usług - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 25.09.2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonych usług internetowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi, na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, działalność gospodarczą w zakresie usług internetowych.

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest udostępnianie klientom („Użytkownicy”) infrastruktury teleinformatycznej celem przechowywania oraz udostępniania danych przez Użytkowników, poprzez korzystanie przez Użytkowników z bezpłatnych oraz płatnych kont witryny internetowej.

W przypadku kont płatnych Wnioskodawca świadczy - zgodnie z regulaminem - usługi przedpłacone, w tym w okresach: (I) dłuższych niż miesięczne oraz (II) niepokrywające się z miesiącami kalendarzowymi („usługi przedpłacone”). Konto płatne opłacane jest przez Użytkownika z góry na określony czas. Korzystanie z konta płatnego polega na prawie do korzystania przez określoną ilość miesięcy z konta o określonej ilości odnawialnego tygodniowego limitu transferu. Niewykorzystany transfer nie przechodzi na kolejne tygodnie ani na okres po zakończeniu abonamentu. Możliwe jest wykupienie abonamentu miesięcznego, kwartalnego i rocznego.

Formą płatności za konto płatne jest - zależnie od wyboru klienta - (I) przelew bankowy, (II) płatność kartą płatniczą (III) w kasie sklepu lub (IV) za pośrednictwem telefonu komórkowego. Płatności od Użytkowników przekazywane będą za pośrednictwem firmy pośredniczącej na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Dodatkową formą płatności będzie SMS Premium, tj. usługa umożliwiająca przesyłanie z telefonów komórkowych krótkich wiadomości tekstowych o podwyższonej opłacie za ich wysłanie.

Dodatkowo Użytkownik może skorzystać z możliwości wykupu dodatkowego transferu („dodatkowy transfer”) – polega to na jednokrotnym udostępnieniu określonej ilości transferu, który nie ulega odnowieniu. Dodatkowy transfer nie ma żadnych ograniczeń czasowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle art. 19 ust 11 ustawy o VAT, w przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę należności od Użytkowników w związku z opłaceniem przez Użytkowników „usług przedpłaconych” oraz „dodatkowego transferu” - traktowanych jako należność za wykonanie usług otrzymaną przed wykonaniem tych usług - obowiązek podatkowy w podatku VAT powstanie z chwilą otrzymania tej należności od Użytkownika...

Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, iż w świetle art. 19 ust. 11 ustawy o VAT, w przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę należności od Użytkowników w związku z opłaceniem przez Użytkowników „usług przedpłaconych” oraz „dodatkowego transferu” - traktowanych jako należność za wykonanie usług przed wykonaniem tych usług - obowiązek podatkowy w podatku VAT powstanie z chwilą otrzymania tej należności od Użytkownika.

Zgodnie z art. 19 ust. 11 ustawy o VAT „jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.” Zatem w obecnym stanie prawnym otrzymanie przez podatnika podatku VAT każdej należności - niezależnie od jej charakteru (w tym również dokonanie płatności przez Użytkownika na rzecz podmiotu pośredniczącego na zlecenie Wnioskodawcy w spełnieniu świadczenia pieniężnego przez Użytkownika, np. na rzecz agenta rozliczeniowego) - przed wykonaniem usługi powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku VAT. W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku dotyczy to zarówno należności za „usługi przedpłacone” jak i „dodatkowy transfer”, które są wykonane przez Wnioskodawcę po otrzymaniu należności od Użytkowników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wynika, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Natomiast stosownie do zapisu art. 19 ust. 11 powołanej ustawy, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Zatem ww. przepis art. 19 ust. 11 ustawy dotyczy dostawy, która ma dopiero nastąpić, a więc ww. kwoty otrzymane przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi będą podlegały opodatkowaniu na zasadach, jakim będzie podlegała czynność, której dotyczą.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 29 ust. 2 ww. ustawy, w przypadku, gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze.

Przepisy podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług nie zawierają definicji przedpłaty. Zgodnie ze znaczeniem słownikowym przez „przedpłatę” należy rozumieć określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru lub usługi, wpłaconą z góry w celu uzyskania gwarancji zakupu lub wykonania usługi w określonym terminie. Stosownie do powyższego przedpłata jako zapłata na poczet należności musi być powiązana z konkretną transakcją. Z przytoczonej wyżej definicji przedpłaty wynika również, że wiąże się ona z przekazaniem kontrahentowi środków pieniężnych do jego dyspozycji. Czynność zaliczenia otrzymanej przedpłaty, zadatku, zaliczki, raty czy też innej otrzymanej przez podatnika kwoty na poczet ceny sprzedaży stanowi niewątpliwie o jej płatniczym charakterze.

W przedstawionej sytuacji przyjmowane kwoty, zaliczone przez Wnioskodawcę na poczet dostawy, będące w istocie należnością za świadczone usługi, stanowią obrót w rozumieniu art. 29 ustawy o VAT i podlegają opodatkowaniu.

Biorąc pod uwagę charakter opisanych czynności wykonywanych w ramach świadczonych przez Wnioskodawcę usług należy stwierdzić, że nie zostały one wymienione w katalogu usług, dla których Ustawodawca określił szczególny moment powstania obowiązku podatkowego.

A zatem, w oparciu o powołany przepis art. 19 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy z tytułu otrzymania przez Wnioskodawcę należności za świadczone „usługi przedpłacone” oraz usługi „dodatkowego transferu”, uiszczonych przez Użytkowników przed wykonaniem tych usług (w tym również płatności dokonanych za pośrednictwem agenta rozliczeniowego lub innego podmiotu pośredniczącego), powstaje z chwilą otrzymania tych należności.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Ponadto informuje się, że w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego wydana została odrębna interpretacja indywidualna nr IPPP3/443-816/09-3/KT.

Natomiast w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytania Wnioskodawcy dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostały odrębne interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego w zakresie tego podatku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedmiotowym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje:

Podobne interpretacje: