Drukuj

Zdaniem Podatnika, w przypadku, otrzymania faktur za usługi przeładunkowe (dotyczące świadczonych usług transportowych) od kontrahenta spoza UE (Spółka podała swój NIP UE), które dotyczą tras przewozów z Niemiec do Francji, na rzecz kontrahentów z Unii Europejskiej i spoza Wspólnoty, nie występuje obowiązek naliczenia podatku VAT w Polsce z tytułu importu usług.

POSTANOWIENIE

Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, działając na podstawie przepisów:

- art. 14 a § 1, § 3, § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8 , poz. 60 z późn. zm.),

po rozpatrzeniu wniosku w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, postanawia uznać za nieprawidłowy pogląd Podatnika, wyrażony w złożonym wniosku, w części dotyczącej nabycia przez Wnioskującą usług przeładunkowych świadczonych przez kontrahentów spoza UE, związanych z usługami transportowymi na trasie z Niemiec do Francji.

UZASADNIENIE

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotem działalności Wnioskującej jest świadczenie usług, m.in.:

- międzynarodowego transportu towarów,

- spedycji,

- wewnątrzwspólnotowego transportu towarów.

Przedmiotowe usługi są wykonywane własnymi środkami transportu oraz podzlecane do wykonania innym przewoźnikom.

W ramach wykonywanej działalności gospodarczej, Spółka świadczy usługi transportowe na rzecz kontrahentów z kraju Unii Europejskiej, oraz spoza terenu UE. Przewóz następuje na trasie z Niemiec do Francji.

W związku z wykonywaniem ww. usług, Spółka została obciążona kosztami przeładunku przez kontrahentów spoza UE. Powyższe usługi przeładunkowe są świadczone na terenie Wspólnoty tzn. na terenie Niemiec. Ponadto, Podatnik podnosi, iż kontrahenci pochodzący spoza Unii Europejskiej to firmy nie posiadające siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

Jednocześnie, Podatnik informuje, iż usługi przeładunkowe, zgodnie z zasadami PKWiU mieszczą się w grupowaniu 63.40.20-00.00 „Usługi wspomagające i pomocnicze na rzecz transportu, pozostałe”.

W związku z powyższym, Spółka prosi o wyjaśnienie, czy powyższe usługi należy traktować jako import usług w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowych i dokonać naliczenia podatku VAT od kwot wymienionych na fakturach uwzględniając przy tym szczególny moment powstania obowiązku podatkowego dla usług przeładunkowych.

Zdaniem Podatnika, w przypadku, otrzymania faktur za usługi przeładunkowe (dotyczące świadczonych usług transportowych) od kontrahenta spoza UE (Spółka podała swój NIP UE), które dotyczą tras przewozów z Niemiec do Francji, na rzecz kontrahentów z Unii Europejskiej i spoza Wspólnoty, nie występuje obowiązek naliczenia podatku VAT w Polsce z tytułu importu usług.

Ustosunkowując się do przedstawionej powyżej kwestii, stwierdza się co następuje;

Przedstawiony przez Podatnika stan faktyczny wskazuje, iż Spółka jest nabywcą usług przeładunkowych (związanych ze świadczonymi usługami transportowymi), świadczonych przez kontrahentów spoza UE na terytorium Niemiec. Wobec szczególnego charakteru ww. usług koniecznym jest określenie miejsca ich świadczenia, stosownie do przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W zależności bowiem od miejsca świadczenia przedmiotowych usług, w opisanym stanie faktycznym Podatnik może być zobowiązany do rozliczenia podatku VAT z uwagi na import usług, bądź też usługa ta będzie podlegać opodatkowaniu poza terytorium kraju.

W myśl art. 27 ust. 2 pkt 3) lit. b) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), w przypadku świadczenia usług pomocniczych do usług transportowych, takich jak załadunek, rozładunek, przeładunek i podobne czynności, - miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone, z zastrzeżeniem art. 28.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej „wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów”, miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 3.

Stosownie zaś do art. 28 ust. 3 przywoływanej ustawy, w przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa w ust. 1 i 2, podał dla tej czynności świadczącemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer.

Zgodnie natomiast z art. 28 ust. 4 cyt. ustawy, przepis ust. 3 stosuje się również odpowiednio do usług, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. b), jeżeli usługi te są bezpośrednio związane z wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów.

Jednocześnie, w myśl przepisu art. 2 pkt 9 przywoływanej ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Z kolei, przepis art. 17 ust. 1 pkt 4) wskazywanej ustawy stanowi, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju.

Natomiast w myśl art. 17 ust. 2 przywoływanej ustawy, przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyłączeniem świadczenia usług określonych w art. 27 ust. 3 lub art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów.

Ponadto, jak stanowi art. 17 ust. 4 ww. ustawy, w przypadkach wymienionych w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE, zgodnie z art. 97.

Dokonując analizy ww. regulacji prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż miejscem opodatkowania usług przeładunkowych, jako usług pomocniczych do usług transportowych jest miejsce, gdzie usługi te są faktycznie świadczone (art. 27 ust. 2 pkt 3) lit. b) ww. ustawy podatkowej). W opisywanym stanie faktycznym jest to terytorium Niemiec. Jednakże, z uwagi na szczególne regulacje przepisu art. 28, jeżeli usługobiorca poda świadczącemu usługę przeładunku towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa w którym wykonywane są przedmiotowe usługi przeładunku towarów, miejscem świadczenia ww. usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy usługi ten numer (art. 28 ust. 3 i 4 cyt. usługi). Przedmiotowa regulacja znajduje zastosowanie wtedy gdy, usługi przeładunkowe związane są z wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów oraz gdy nabywca usługi poda usługodawcy numer NIP UE. W przedstawionym stanie faktycznym, transport odbywa się na trasie z Niemiec do Francji. Przedmiotowe usługi przeładunkowe są zatem związane bezpośrednio z wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów, bowiem transport z Niemiec do Francji rozpoczyna się i kończy odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich (art. 28 ust. 1 ww. ustawy podatkowej). Jednocześnie, Spółka podnosi, iż podała usługodawcy własny numer NIP UE.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż w opisanym przez Wnioskującą stanie faktycznym, miejscem świadczenia usług przeładunkowych, świadczonych przez usługodawców spoza UE, nie posiadających stałego miejsca prowadzenia działalności ani stałego miejsca zamieszkania na terytorium Polski, będzie terytorium Polski. Zatem, Spółka staje się podatnikiem z tytułu nabycia przedmiotowych usług (art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy podatkowej). W opisanym stanie faktycznym Wnioskująca dokonuje bowiem importu usług (art. 2 pkt 9 cyt. ustawy).

Uwzględniając fakt, iż stanowisko Podatnika w przedmiocie miejsca świadczenia opisanych usług uznane zostało za nieprawidłowe, należy wskazać również na objęty zapytaniem Spółki moment powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu.

Stosownie do regulacji art. 19 ust. 1 ww. ustawy podatkowej, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

W myśl natomiast art. 19 ust. 13 pkt 2) lit. b) ww. ustawy podatkowej, dla usług przeładunkowych obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usługi.

W świetle art. 19 ust. 19 ww. ustawy, przepisy ust. 1, 4, 5, 11, 13 pkt 1 lit. b i c, pkt 2, 4 i 7-9 oraz ust. 14-16 stosuje się odpowiednio do importu usług.

Stosownie do powyższego, należy stwierdzić, iż ustawodawca przewidział dla usług przeładunkowych szczególny moment powstania obowiązku podatkowego, odmienny od zasady ogólnej wyrażonej w przywoływanym art. 19 ust. 1. Wnioskująca, określając moment powstania obowiązku podatkowego w związku przedmiotowymi usługami przeładunku towarów powinna zatem, zastosować regulację art. 19 ust. 13 pkt 2) lit. b) ww. ustawy podatkowej.

W związku z powyższym, stanowisko Podatnika należało uznać na nieprawidłowe i postanowić, jak w sentencji.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Podobne interpretacje: