Drukuj

Wypłacane wynagrodzenie prokurentowi należy zakwalifikować do podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychodów z innych źródeł – na podstawie art. 20 ust. 1, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21.07.2008 r. (data wpływu 31.07.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji do źródeł przychodów wynagrodzenia wypłaconego prokurentowi - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 31.07.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji do źródeł przychodów wynagrodzenia wypłaconego prokurentowi.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Trzech pracowników Spółki X S.A. zostało powołanych uchwałami Zarządu na prokurentów Spółki. Każdy z prokurentów upoważniony jest do działania łącznie z jednym członkiem Zarządu Spółki. Osoby wykonujące obowiązki prokurentów są jednocześnie pracownikami Spółki X S.A. zatrudnionymi na podstawie umów o pracę. Umowy te nie obejmują czynności związanych z prokurą. Spółka podkreśla, że z prokurentami nie zostały również zawarte żadne inne umowy, w szczególności umowy zlecenia. Na podstawie uchwały Zarządu z dnia 19 czerwca 2008 roku prokury wykonywane są odpłatnie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Do jakiej kategorii źródeł przychodów należy zaliczyć wypłacane pracownikom przychody z tytułu wykonywania czynność prokurenta...

Zdaniem Spółki należy zauważyć, iż od stosunku pełnomocnictwa, jakim jest prokura, należy odróżnić odrębny stosunek prawny między spółką a prokurentem, na podstawie którego prokurent jest zobowiązany do działania w imieniu i na rzecz spółki. Sama bowiem prokura daje prokurentowi prawo do działania w imieniu i na rzecz spółki, ale nie zobowiązuje go do działania. Podstawą takiego zobowiązania jest zazwyczaj inny stosunek prawny, np. umowa zlecenia czy umowa o pracę. Spółka zaznacza, że jakkolwiek zazwyczaj udzielenie prokury łączy się z istnieniem między stronami takiego stosunku podstawowego (zwanego również wewnętrznym), to nie jest to warunek konieczny udzielenia prokury. W doktrynie panuje bowiem pogląd, że pełnomocnictwo, a zatem i prokura, może być udzielone bez istnienia odrębnego, podstawowego stosunku prawnego, który zobowiązywałby pełnomocnika do działania w imieniu i na rzecz mocodawcy. Według Spółki w przedstawionym stanie faktycznym podstawą działania prokurenta jest wyłącznie uchwała zarządu spółki. Nie zostały zawarte żadne odrębne umowy. Podkreślenia wymaga, iż prokurenci mają co prawda zawarte ze spółką umowy o pracę, jednak nie wynikają z nich żadne zobowiązania do działania w zakresie prokury. Należy więc stwierdzić, iż prokura została udzielona bez istnienia odrębnego stosunku prawnego.

Zdaniem Spółki w takim przypadku wynagrodzenie prokurenta z tytułu pełnionej przez niego funkcji nie może zostać zaklasyfikowane do przychodów ze stosunku pracy. Warunkiem koniecznym takiej klasyfikacji jest bowiem aby umowa o pracę swoim zakresem obejmowała wykonywanie czynności związanych z prokurą. W przypadku braku postanowień o pełnieniu funkcji prokurenta w umowie o pracę - uznanie stosunku pracy za źródło tych przychodów jest niemożliwe. Na marginesie tylko wspomnieć należy, iż pełnienie funkcji prokurenta znaczenie przekracza uprawnienia pracownika, chociażby ze względu na nieistnienie stosunku zależności pracownik - pracodawca czy brak kierownictwa przy wykonywaniu zadań. Spółka uważa, iż niewłaściwą byłaby również kwalifikacja wynagrodzenia prokurenta otrzymywanego na podstawie uchwały zarządu spółki do przychodów z działalności wykonywanej osobiście. Niespełnione są bowiem przesłanki zarówno art. 13 pkt 7 jak i art. 13 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. O podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. z 2000 r. Dz. U. nr 14, poz. 176 z późn. zm.). W pierwszym przypadku zakres podmiotowy przepisu art. 13 pkt 7 ww. ustawy jest ograniczony tylko do członków organów zarządzających i stanowiących osób prawnych, natomiast prokura, jak stanowi art. 109 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Nie jest to zatem powołanie do organów spółki.

Odnośnie przepisu art. 13 pkt 8 ustawy Spółka podkreśla, iż w przedmiotowej sytuacji tytułem wypłaty świadczenia pieniężnego prokurentowi jest uchwała zarządu Spółki, nie zaś umowa zlecenia, która w przedmiotowym stanie faktycznym nie została za wafla ani w formie pisemnej ani ustnej. Co istotne, ze względu na fakt, iż do udzielenia prokur, wystarczające jest złożenie oświadczenia woli przez podmiot udzielający prokury - udzielenie prokury jest czynność prawną jednostronną, a nie dwustronnym stosunkiem umownym. Spółka wskazuje, iż samo udzielenie prokury uchwałą zarządu Spółki nie jest zawarciem umowy zlecenia, zgodnie z którą przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie (art. 734 § 1 k.c.). Spółka uważa, że prokura mogłaby być połączona z zawartą pomiędzy stronami umową zlecenia, która zobowiązywałaby prokurenta do określonych działań, ale w przedmiotowej sytuacji tak nie jest. Wobec powyższego wynagrodzenie prokurenta z tytułu pełnionej przez niego funkcji na podstawie uchwały zarządu należy zakwalifikować do podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychodów z innych źródeł — na podstawie art. 20 ust. 1, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy. Na potwierdzenie stanowiska, iż w przypadku prokurenta, który pełni swoje funkcje na podstawie uchwały zarządu właściwym źródłem przychodów są „inne źródła” Spółka powołuje się na postanowienie Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z 18 września 2007 r. (ZD/4060- 53/07). Można w nim przeczytać, iż: „Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że tytułem do wypłaty świadczenia pieniężnego prokurentowi jest uchwała zarządu spółki, nie zaś umowa-zlecenie, zgodnie z którą przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie (art. 734 § 1 kodeksu cywilnego). Wobec powyższego świadczenie pieniężne należy zakwalifikować do podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychodów z innych źródeł — na podstawie art. 20 ust. 1, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Przytoczona powyżej definicja przychodów ze stosunku pracy określa, iż do przychodów pracownika zaliczyć należy zarówno świadczenia pieniężne jak i niepieniężne. Przychodem pracownika jest więc każde świadczenie otrzymane w związku z faktem pozostawania w stosunku pracy z danym pracodawcą, bez względu na źródło finansowania tego świadczenia, z wyjątkiem enumeratywnie wymienionych w art. 21 ust. 1 wskazanej ustawy podatkowej. Przepis ten zawiera katalog zwolnień przedmiotowych, tj. przypadków, w których określone przychody lub dochody podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych. Zatem, przychodami ze stosunku pracy będą zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, wartość pieniężna świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że osoba powołana do pełnienia funkcji prokurenta jest jednocześnie pracownikiem Spółki, zatrudnionym w oparciu o umowę o pracę. Zatem, uzyskane przychody z tytułu pełnienia tej funkcji mogłyby być zakwalifikowane do przychodów ze stosunku pracy, jednak wyłącznie w sytuacji, gdyby umowa o pracę swoim zakresem obejmowała wykonywanie czynności związanych z prokurą oraz otrzymywane z tego tytułu wynagrodzenie. Wobec braku postanowień umowy o pracę w tym względzie – uznanie stosunku pracy za źródło tych przychodów jest niemożliwe.

Brak jest również podstaw do uznania, że tytuł wypłaty stanowi umowa zlecenia (art. 13 pkt 8 ustawy) i w konsekwencji do zastosowania regulacji określonej w art. 41 tej ustawy. Wynagrodzenie prokurenta nie odpowiada bowiem definicji żadnego z rodzajów przychodów z działalności wykonywanej osobiście, wskazanych w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prokura, jak stanowi art. 109 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93, ze zm.), jest pełnomocnictwem udzielonym przez przedsiębiorcę podlegającego obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców, które obejmuje umocowanie do czynności sądowych i pozasądowych, jakie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż udzielenie prokury jest uznawane za jednostronną czynność prawną. Do udzielenia prokury wystarczające jest zatem złożenie oświadczenia woli przez podmiot do tego uprawniony. Powołanie do pełnienia określonych funkcji jest więc stosunkiem prawnym jednostronnym.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż tytułem do wypłaty świadczenia pieniężnego prokurentowi jest uchwała zarządu Spółki, nie zaś umowa zlecenia, zgodnie z którą przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie (art. 734 § 1 Kodeksu cywilnego).

W myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12–14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Dokonująca wypłaty wynagrodzenia dla prokurenta Spółka nie jest obowiązana do pobrania zaliczki na podatek. Ma ona jedynie obowiązek sporządzić informację o wysokości uzyskanych przez prokurenta przychodów (PIT–8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać ją prokurentowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy wg miejsca zamieszkania podatnika.

W myśl bowiem art. 42a w/w ustawy podatkowej, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Prokurent winien wykazać uzyskane przychody – ujęte w informacji PIT–8C – w zeznaniu rocznym, w pozycji inne źródła.

Reasumując, należy uznać, iż wypłacane wynagrodzenie prokurentowi należy zakwalifikować do podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychodów z innych źródeł – na podstawie art. 20 ust. 1, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do powołanego przez Spółkę postanowienia Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, należy stwierdzić, że orzeczenie to zapadło w indywidualnej sprawie i nie jest wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Podobne interpretacje: