Drukuj

W jaki sposób winny być rozliczane w deklaracji VAT-7 faktury otrzymywane od kontrahenta zagranicznego za usługi naprawy i wymiany zużytych części w ciągnikach siodłowych oraz za paliwo i rozmowy telefoniczne

P O S T A N O W I E N I E


Na podstawie art. 14a § 4 w związku z § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), po rozpatrzeniu o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Warszawie - biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz stan prawny


postanawia:


uznać stanowisko Strony za nieprawidłowe.


U z a s a d n i e n i e


Z przedstawionego przez Stronę we wniosku stanu faktycznego wynika, że świadczy Ona usługi transportu drogowego na i poza terytorium kraju. Strona jest zarejestrowanym podatnikiem VAT UE. Głównym odbiorcą jej usług jest firma holenderska, która posiada tam numer identyfikacji podatkowej dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W ramach prowadzonego serwisu firma ta dokonuje naprawy i wymiany zużytych części w ciągnikach siodłowych eksploatowanych przez Stronę. Tankuje paliwo do tych ciągników oraz zapewnia pracownikom Strony możliwość korzystania z telefonów komórkowych. Za ww. towary i usługi obciąża Stronę, wystawiając na jej rzecz faktury ,,tylko z kwotą netto?, bez VAT.

W związku z tym Strona zwróciła się o potwierdzenie sposobu rozliczania w deklaracji VAT-7 faktur otrzymywanych przez nią od kontrahenta zagranicznego z tytułu zakupu ww. towarów i usług.

Zdaniem Strony winny one być wykazywane po stronie podatku należnego w poz. 33 deklaracji jako podatek od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i po stronie podatku naliczonego w poz. 47 jako podatek od nabycia towarów i usług pozostałych.

Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (pkt 1) i wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju (pkt 4).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów należy rozumieć nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Natomiast jak wynika z opisu, nabywane przez Stronę za granicą paliwo do napędu ciągników nie jest wysyłane (transportowane) na terytorium kraju (Polski) w związku z tą dostawą, co stanowi warunek sine qua non uznania transakcji za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju. W myśl bowiem art. 25 ust. 1 ustawy wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu. W rezultacie, jako że towary stanowiące przedmiot nabycia nie są wysyłane (transportowane), zastosowanie mieć tu będzie art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym w przypadku towarów niewysłanych ani nietransportowanych miejscem dostawy jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Ergo, dla Strony transakcja ta nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w tym wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w związku z czym nie powinna być wykazywana w deklaracji podatkowej (VAT-7 ), tak po stronie sprzedaży (podatku należnego), jak i zakupów (podatku naliczonego).

Co się tyczy natomiast usług naprawy i wymiany zużytych części w ciągnikach siodłowych oraz rozmów telefonicznych, to są one opodatkowane według miejsca świadczenia tych usług.

Zgodnie art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi ? miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności ? miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2?6 i art. 28.

Opis świadczonych przez Stronę usług, tj. naprawy i wymiany zużytych części w ciągnikach siodłowych, wskazuje, iż są to usługi na ruchomym majątku rzeczowym, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. d ) ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem miejscem świadczenia tych usług, co do zasady, jest miejsce, gdzie usługi te są faktycznie świadczone, z zastrzeżeniem art. 28.

Zgodnie z art. 28 ust. 7 ustawy m.in. w przypadku usług na ruchomym majątku rzeczowym świadczonych dla nabywcy, który podał wykonującemu te usługi numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi są wykonywane, miejscem świadczenia usług jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy usługi ten numer, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną wywiezione z terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi te zostały faktycznie wykonane.

Jeżeli zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym towary (ciągniki), na których wykonywane są usługi, opuszczają terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi te zostały faktycznie wykonane (tj. Holandii), a zatem spełnione są warunki, o których mowa w art. 28 ust. 7 ustawy, zaś nabywca, tj. Strona, podaje wykonującemu te usługi numer, pod którym jest zidentyfikowana na potrzeby podatku od towarów i usług na terytorium Polski, tj. innego państwa członkowskiego niż terytorium państwa, na którym usługi zostały wykonane, miejscem świadczenia , a co za tym idzie i opodatkowania tych usług, będzie terytorium Polski, tj. państwa, które wydało nabywcy (Stronie) ww. numer identyfikacji podatkowej.

W przypadku usług telekomunikacyjnych (rozmowy telefoniczne),wymienionych w art. 27 ust. 4 pkt 7 ustawy, miejsce świadczenia tych usług powinno być natomiast ustalane zgodnie z ust. 3 tego artykułu ustawy, w myśl którego w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Miejscem świadczenia, a co za tym idzie i opodatkowania wspomnianych usług świadczonych na rzecz Strony przez zagranicznego kontrahenta stosownie do art. 27 ust. 3 pkt 1 w związku z ust. 4 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług jest miejsce, gdzie nabywca tych usług, a więc Strona, posiada siedzibę, tj. terytorium Polski, względnie stałe miejsce prowadzenia przez nią działalności, jeżeli są one dla tego miejsca świadczone.

Mając na uwadze poczynione ustalenia dotyczące miejsca świadczenia ww. usług wskazać należy, iż na podstawie art. 2 pkt 9 ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o imporcie usług, rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 w/w ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju. Na podstawie ust. 2 tego artykułu w/w przepisu nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyłączeniem świadczenia usług określonych w art. 27 ust. 3 lub art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów. Zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy w przypadkach wymienionych w art. 27 ust. 3 ustawy cyt. wyżej przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju. Natomiast zgodnie z ust. 4 w przypadkach wymienionych w art. 28 ust. 3, 4 , 5 , 6 i 7 ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE , zgodnie z art. 97.

W świetle przytoczonych przepisów oraz przedstawionych okoliczności nabywane przez Stronę od ww. zagranicznego kontrahenta usługi na ruchomym majątku rzeczowym oraz usługi telekomunikacyjne stanowią u Niej importu usług, z tytułu którego jest Ona podatnikiem obowiązanym do rozliczenia należnego podatku od towarów i usług. Tak zakwalifikowane usługi Strona winna zatem wykazać w deklaracji podatkowej (VAT-7), której wzór określony został w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 września 2005 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 185, poz. 1545), w części C wiersz 10 ,,import usług?, tj. w pozycji 34 (podstawa opodatkowania) i w pozycji 35 (podatek należny), a nie jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w części C wiersz 9 deklaracji ( poz. 32 i 33 ). Natomiast ewentualny podatek naliczony z tego tytułu w części D2 deklaracji dot. nabycia towarów i usług pozostałych, tj. w pozycji 46 (wartość netto) i w pozycji 47 ( podatek naliczony).

Podobne interpretacje: