Drukuj

Czy obciążenie spółki belgijskiej karą pieniężną podlega opodatkowania VAT?

POSTANOWIENIE


Na podstawie art. 14a § 4 w związku z art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie w związku z wnioskiem Spółki z dnia 19.08.2005 r. (data wpływu 23.08.2005 r.), w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania przepisów prawa podatkowego, postanawia uznać stanowisko Podatnika za nieprawidłowe.


UZASADNIENIE


Z przedłożonego wniosku wynika, że Spółka wyeksportowała do Bułgarii mleko w proszku. Odbiorcą towaru w Bułgarii była belgijska firma, która zobowiązała się do odprzedaży towaru na terenie Bułgarii, co było dla Podatnika gwarancją otrzymania dopłaty z agencji. Spółka belgijska nie wywiązała się z umowy, część mleka została oddana do przerobu w systemie zawieszeń celnych, a Wnioskodawca utracił w stosunku do niej prawo do dopłaty. Ponadto może zostać ukarany przez agencję karą pieniężną. Za nieprawidłowe wykonanie kontraktu Podatnik chce ukarać belgijski podmiot przynajmniej do wysokości poniesionej straty. Pytanie Spółki dotyczy rodzaju dokumentu jakim powinna ona obciążyć firmę z Belgii. Zdaniem Wnioskodawcy niedotrzymanie warunków umowy nastąpiło poza granicami UE i w związku z tym obciążenie spółki belgijskiej może nastąpić na podstawie noty handlowej dokumentującej czynności niepodlegające ustawie o VAT.

Biorąc powyższe pod uwagę Naczelnik tutejszego Urzędu Skarbowego stwierdza, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) o podatku od towarów i usług (dalej ustawa) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Należy zauważyć, że aby uznać daną czynność za opodatkowaną powinna ona mieć charakter odpłatny oraz powinien być określony odbiorca usługi - beneficjent. Odpłatność ma miejsce gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, czyli w sytuacji, w której jest wyraźnie dająca się ustalić korzyść po stronie nabywcy usługi w związku z dokonaną transakcją.

Zdaniem Naczelnika tutejszego Urzędu w przedstawionym stanie faktycznym nie zachodzą powyższe przesłanki, w szczególności nie można uznać, aby Wnioskodawca czerpał jakąkolwiek korzyść w związku z tym, iż kontrahent zwraca mu kwotę w wysokości poniesionej straty z tytułu nieprawidłowego wykonania kontraktu. W związku z powyższym na rzecz firmy belgijskiej nie zostaje wykonane żadne świadczenie odpłatne, które podlegałoby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15 są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży (...). W myśl definicji legalnej, zawartej w art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W przedmiotowej sprawie nie wystąpiła sprzedaż w rozumieniu ww. przepisu, a zatem nie znajdzie zastosowania art. 106 ust. 1 ustawy. Z uwagi na powyższe obciążenie kontrahenta belgijskiego kwotą pieniężną nie powinno zostać udokumentowane fakturą VAT. Odnosząc się do not handlowych Naczelnik tutejszego Urzędu stwierdza, iż ich wystawienie nie powinno uchybiać przepisom ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. (Dz. U. Z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.), które regulują zasady wystawiania dokumentów księgowych. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej, stosownie do swojej właściwości Naczelnik Urzędu Skarbowego na pisemne zapytanie podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji o zakresie i sposobie zastosowania przepisów prawa podatkowego. Przepis ten wyraźnie ogranicza zakres kompetencji organów podatkowych - w zakresie interpretacji przepisów prawa tylko do przepisów prawa podatkowego, do których należą ustawy podatkowe wraz z wydanymi do nich rozporządzeniami. A zatem organy podatkowe nie są uprawnione do interpretacji przepisów ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.

Podobne interpretacje: