Drukuj

Odliczenie podatku.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2010 r. (data wpływu 27 grudnia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Wymiana pokrycia dachowego i orynnowanie” - jest prawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 27 grudnia 2010 r. został złożony wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Wymiana pokrycia dachowego i orynnowanie”.


W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.


Parafia w dniu 19 sierpnia 2009 r. podpisała umowę z Urzędem Marszałkowskim na realizację w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich projektu pn. „Wymiana pokrycia dachowego i orynnowanie”. Zakres realizowanego projektu obejmował wymianę pokrycia dachowego oraz orynnowania kościoła. Parafia prowadzi wyłącznie działalność niewykraczającą zakresem poza obowiązki kościelnej osoby prawnej i nie jest to działalność gospodarcza.

Składając wniosek o dofinansowanie skreślono pozycje „może odzyskać uiszczony podatek VAT”, gdyż uzyskując przychody wyłącznie poprzez prowadzenie działalności niegospodarczej (zgodnie z art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154 ze zm.) nie może dokonać odliczenia podatku od towarów i usług.

Interpretacja jest niezbędna do przedłożenia wraz z oświadczeniem o kwalifikowalności podatku od towarów i usług. Dokumenty te są załącznikami obowiązkowymi, przedkładanymi do wniosku o płatność. Brak interpretacji skutkuje negatywnym zaopiniowanym kwalifikowalności podatku.


W związku z powyższym zadano następujące pytanie:


Czy Parafia prowadząca niegospodarczą działalność w rozumieniu art. 55 ust. 2 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej, jest uprawniona do dokonania odliczenia podatku od towarów i usług...


Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest uprawniony do dokonania odliczenia podatku od towarów i usług, gdyż jest zwolniony od opodatkowania. Parafia stwierdziła, że nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponownie wskazała, że przychody pochodzą wyłącznie z prowadzonej działalności niegospodarczej, na podstawie art. 55 ust. 2 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej, parafia – kościelna osoba prawna jest zwolniona od podatku.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.


W związku z tym, że wniosek Parafii złożony w miesiącu grudniu 2010 r. dotyczy stanu faktycznego, niniejszą interpretację wydaje się w oparciu o stan prawny obowiązujący w 2010 r.

Stosownie do postanowień art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54. poz. 535 ze zm.), podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 powołanej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W treści złożonego wniosku wskazano, iż Parafia prowadzi wyłącznie działalność zakresem nie wykraczającą poza obowiązki kościelnej osoby prawnej i nie jest to działalność gospodarcza. W dniu 19 sierpnia podpisała umowę z Urzędem Marszałkowskim, która dotyczyła realizacji projektu, w ramach, którego wymieniono pokrycie dachowe oraz orynnowanie kościoła.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Parafii nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach wynikających z ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ poniesione wydatki nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. Ponadto Parafia nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, co również wyklucza możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Końcowo wskazać należy, iż tutejszy organ nie rozstrzygnął kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.


Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.


Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-216 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).


Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Podobne interpretacje: