Drukuj

1) czy usługi świadczone na rzecz producentów branży budowlanej polegające na zapoznaniu ich z nowymi przepisami w zakresie wyrobów budowlanych, podlegają zwolnieniu od podatku VAT jako usługi edukacyjne; 2) w jaki sposób należy prowadzić ewidencję w związku z art. 90 ustawy o VAT, w przypadku występowania zakupów służących jednocześnie sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku;

Odpowiadając na pismo z dnia 08.07.2004 r., uzupełnione pismem z dnia 02.08.2004 r., w sprawie stosowania przepisów prawa podatkowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Olsztynie działając na podstawie art. 14a § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), wyjaśnia co następuje.



Spółka ma wątpliwości:

  1. czy usługi świadczone na rzecz producentów branży budowlanej polegające na zapoznaniu ich z nowymi przepisami w zakresie wyrobów budowlanych, podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług jako usługi edukacyjne;
  2. dotyczące prowadzenia ewidencji w związku z art. 90 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535), w przypadku występowania zakupów służących jednocześnie sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku;

Ad. pkt 1

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka prowadzi działalność w zakresie badania i analiz technicznych głównie materiałów budowlanych silikatowych i ceramicznych oraz dodatkowo świadczy usługi szkolenia swoich klientów w zakresie nowych przepisów, które ukazały się w związku z przystąpieniem Polski do UE.

Spółka wskazuje iż usługi edukacyjne zaklasyfikowane są wg PKWiU do grupowania 80.42 – jako „usługi kształcenia dorosłych i pozostałych form kształcenia, gdzie indziej nie sklasyfikowane”.

Jednocześnie Spółka podaje, że nie jest jednostka edukacyjną. W ocenie Spółki prowadzone szkolenia w firmie nie są usługą edukacyjną i podlegają opodatkowaniu 22% stawką podatku.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy oraz art. 8 ust. 3 tej ustawy zarówno towary jak i usługi są identyfikowane na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Za prawidłowe określenie przedmiotu opodatkowania, co wiąże się ze zdefiniowaniem czynności oraz zaklasyfikowaniem jej do właściwego grupowania PKWiU odpowiada podatnik. W przypadku wątpliwości dotyczących klasyfikacji usług Spółka mogła zwrócić się do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacji Urzędu Statystycznego w Łodzi.
Organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania towarów i usług.

Mimo prawidłowego doręczenia wezwania tut. Organu z dnia 19.07.2004 r. do usunięcia braków zawartych w zapytaniu Spółka nie odpowiedziała w sposób jednoznaczny do jakiego symbolu wg PKWiU są zaliczane usługi, o których mowa. Nie załączyła również opinii klasyfikacyjnej dokonanej przez organ statystyczny dla tych usług.

W związku z powyższym tut. Organ nie może udzielić jednoznacznej odpowiedzi.

Jeżeli świadczone przez Spółkę usługi zaliczane są do grupowania PKWiU 80 - usługi edukacyjne, to na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy usługi te jako wymienione w poz. 7 załącznika nr 3 do ustawy są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Ad. pkt 2

Pomimo wezwania tut. Organu Strona nie sprecyzowała jakie wątpliwości ma w związku z zastosowaniem przepisów art. 90 ww. ustawy.

Zagadnienie, o którym mowa normują n/w przepisy.

Na podstawie art. 109 ust. 3 ww. ustawy podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Na podstawie z art. 90 ust. 1 ww. ustawy w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Natomiast w myśl ust. 2 tego artykułu jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl ust. 3 proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Na podstawie z ust. 4 proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Z ust. 5 i 6 wynika, że do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów, o których mowa w art. 87 ust. 3, używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności oraz z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 w poz. 3, w zakresie w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Natomiast w myśl ust. 7 tego artykułu do obrotu uzyskanego z czynności, w stosunku do których nie przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, wlicza się kwotę otrzymanych subwencji (dotacji) innych niż określone w art. 29 ust. 1.

Zgodnie z ust. 9 gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w ust. 8, byłaby niereprezentatywna przyjmuje proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

Zgodnie z ust. 10 w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
1) przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2) nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Ponadto zgodnie z art. 91 ust. 1 w/w ustawy po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-7, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli kwota korekty nie przekroczy 0,01% kwoty podatku naliczonego podlegającego korekcie.

Obowiązujące przepisy nie narzucają podatnikom konkretnych sposobów prowadzenia ewidencji, określają jedynie wymóg prowadzenia ewidencji zawierającej dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji.

W przypadku zakupu związanego jednocześnie ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną – należy, jeżeli to możliwe, wyodrębnić kwotę podatku naliczonego związanego ze sprzedażą zwolnioną oraz kwotę podatku naliczonego związaną ze sprzedażą opodatkowaną. Do kwoty podatku naliczonego, której nie można przyporządkować do sprzedaży zwolnionej lub opodatkowanej – ma zastosowanie art. 90 ust. 2 cyt. wyżej ustawy.

Podobne interpretacje: