Drukuj

Czy w opisanym przypadku zwrócić zapłacony VAT podróżnego?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 21.12.2010r. (data wpływu 23.12.2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwrotu zapłaconego VAT podróżnemu - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23.12.2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwrotu zapłaconego VAT podróżnemu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Podróżnik zakupił towar u Wnioskodawcy, wywiózł go przez granicę na Litwie i otrzymał na dokumencie Tax Free okrągłą pieczęć potwierdzającą przekroczenie granicy i wywóz towaru. Podróżny zwraca się do Wnioskodawcy o zwrot zapłaconego podatku na podstawie dokumentu Tax Free.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w tym przypadku zwrócić zapłacony VAT podróżnego...

Zdaniem Wnioskodawcy, według polskich przepisów podstawą zwrotu podatku VAT dla podróżnego jest okazanie dokumentu Tax Free z dwiema pieczęciami (okrągła i prostokątna) potwierdzającymi przejścia przez granicę i potwierdzenia „zwrot VAT”.

W tym przypadku należy zwrócić podatek VAT podróżnemu ze względu na to, że na granicy na Litwie nie posługują się dwoma stemplami, tak jak to jest w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą – osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty, zwane dalej „podróżnymi” mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nie poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym podróżnego, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 127 i 128.

Natomiast art. 128 ust. od 1 do 5 ustawy stanowią, że -

  1. Zwrot podatku może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar poza terytorium Wspólnoty nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonał zakupu.
  2. Podstawą do dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego imiennego dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, zawierającego w szczególności kwotę podatku zapłaconego przy dostawie towarów. Wywóz towaru powinien być potwierdzony na tym dokumencie przez urząd celny stemplem zaopatrzonym w numerator. Do dokumentu powinien być dołączony wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 1.
  3. Urząd celny potwierdza wywóz towaru na dokumencie, o którym mowa w ust. 2, po okazaniu przez podróżnego wywożonego towaru i sprawdzeniu zgodności danych dotyczących podróżnego zawartych w tym dokumencie z danymi zawartymi w przedstawionym paszporcie lub innym dokumencie stwierdzającym tożsamość.
  4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do potwierdzania wywozu z terytorium Wspólnoty towarów nabytych przez podróżnego na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
  5. W przypadku gdy podróżny opuszcza terytorium Wspólnoty z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, zwrot podatku przysługuje, jeżeli dokument, o którym mowa w ust. 2, został potwierdzony przez urząd celny, przez który towary zostały wywiezione z terytorium Wspólnoty.

Na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004r., zwane dalej rozporządzeniem, w sprawie określenia wzorów: znaku informującego podróżnych o możliwości zakupu w punktach sprzedaży towarów, od których przysługuje zwrot podatku od towarów i usług, imiennego dokumentu będącego podstawą do dokonania zwrotu podatku podróżnym oraz stempla potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty (Dz. U. Nr 88, poz. 838). § 1 pkt 3 rozporządzenia określa, że załącznik nr 3 do rozporządzenia określa wzór stempla potwierdzającego wywóz towaru z terytorium Wspólnoty, na dokumencie będącym podstawą do zwrotu podróżnym podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Podróżny zakupił u Wnioskodawcy laptop, który wywiózł przez granicę Wspólnoty na Litwie. Na wystawionym przez Wnioskodawcę dokumencie „zwrot VAT dla podróżnych” wywóz towaru został potwierdzony okrągłą pieczęcią z granicy Wspólnoty na Litwie z podpisem urzędnika służby celnej kraju Wspólnoty Europejskiej.

Należy podkreślić, iż w opisanej sytuacji nie znajduje zastosowania ww. rozporządzenie Ministra Finansów w części dotyczącej stempla potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, stanowiący załącznik nr 3 do rozporządzenia. Powyższe rozporządzenie w części dotyczącej załącznika nr 3 (wzór stempla…) znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy towar jest wywożony poza terytorium Wspólnoty z terytorium Polski i administracja RP ten stempel przystawia (art. 128 ust. 2 ustawy). W przedmiotowej sprawie fakt taki nie ma miejsca. Towar został wywieziony poza terytorium Wspólnoty, z kraju innego niż Polska (Litwa) i w tym przypadku zastosowanie mają przepisy administracji litewskiej dotyczące wzoru stempla potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty, gdyż ta administracja stempel przystawia.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sytuacji i obowiązujące w tym zakresie w/cyt. przepisy należy stwierdzić, iż w sprawie znajdzie zastosowanie art. 128 ust. 5 ustawy. Podróżny opuścił terytorium Wspólnoty z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, dokument wystawiony przez Wnioskodawcę został potwierdzony przez urząd celny, przez który towary zostały wywiezione z terytorium Wspólnoty. Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że dokument Tax Free wystawiony przez Wnioskodawcę został prawidłowo potwierdzony przez urząd celny na Litwie, przez który towar został wywieziony z terytorium Wspólnoty i Podróżnemu przysługuje zwrot podatku, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy.

W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy uznać za prawidłowe.

Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja nie dokonuje oceny, czy stempel potwierdzający wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty znajdujący się na dokumencie Tax Free wystawionym przez Wnioskodawcę, spełnia wymogi stempla potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty obowiązującego w administracji litewskiej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10 09-402 Płock.

Podobne interpretacje: