Drukuj

Czy dokument ZWROT VAT DLA PODRÓŻNYCH stanowi podstawę do dokonania zwrotu podróżnemu kwoty podatku zapłaconego przy nabyciu towaru?

POSTANOWIENIE

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Tarnowie działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku Podatnika złożonego w dniu 30.10.2006 r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług, stwierdza, iż przedstawione we wniosku stanowisko jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 14a § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Wnioskiem z dnia 30.10.2006 r. Podatnik zwrócił się o udzielenie pisemnej interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania prawa podatkowego w następującym stanie faktycznym:
Podatnik dnia 05.07.2006 r. dokonał sprzedaży w systemie tax free na rzecz podróżnego. Następnie po przekroczeniu granicy podróżny zgłosił się po zwrot podatku od towarów i usług, przedstawiając imienny dokument, będący podstawą do dokonania zwrotu podatku. Na drugiej stronie dokumentu brakowało pieczątek, miejscowości i daty dokonania wywozu oraz stempla potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty. Po odmowie przez Spółkę zwrotu podatku, podróżny uzupełnił pieczątki z podpisami i ponownie wystąpił o zwrot podatku. Ponadto, pomimo, iż nie otrzymał kwoty podatku podpisał dokument, gdyż po zwrot gotówki zgłosił się jego teść, który jest obywatelem polskim.
Na tle przedstawionego stanu faktycznego sformułowano następujące pytanie wymagające interpretacji tutejszego organu podatkowego, czy załączony do wniosku dokument ZWROT VAT DLA PODRÓŻNYCH stanowi podstawę zwrotu podróżnemu kwoty podatku zapłaconego przy nabyciu towaru.
W opinii Podatnika, podróżnemu nie przysługuje zwrot podatku na podstawie przedstawionego imiennego dokumentu, gdyż wątpliwości budzi fakt, czy rzeczywiście towar opuścił terytorium Wspólnoty. Ponadto brakuje pieczęci uprawnionego funkcjonariusza celnego, zaś daty wywozu towaru zostały uzupełnione 14.10.2006 r., czego dowodem jest pomyłkowy stempel na dokumencie. Po kwotę zgłosił się obywatel polski z gotowym podpisem.

W oparciu o dokonaną analizę stanu prawnego w przedmiotowym zakresie tutejszy organ zauważa:

Zasady zwrotu osobom fizycznym niemającym stałego zamieszkania na terytorium Wspólnoty, zwanymi dalej "podróżnymi", podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nie poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym podróżnego reguluje rozdział 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

W myśl art. 126 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty, zwane dalej "podróżnymi", mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nie poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym podróżnego, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 127 i 128. Miejsce stałego zamieszkania ustala się na podstawie paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość. Zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy zwrot podatku może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar poza terytorium Wspólnoty nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonał zakupu. Według ust. 2 tego przepisu podstawą dokonania zwrotu podatku jest przedstawienie przez podróżnego imiennego dokumentu wystawionego przez sprzedawcę, zwierającego w szczególności kwotę podatku zapłaconego przy dostawie towarów. Wywóz towaru powinien być potwierdzony na tym dokumencie przez urząd celny stemplem zaopatrzonym w numerator. Do dokumentu powinien być dołączony wystawiony przez sprzedawcę paragon z kasy rejestrującej, o której mowa w art. 111 ust. 1.
Biorąc pod uwagę powyższe, warunkami zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów w systemie tzw. TAX FREE są:

1) posiadanie przez osobę dokonującą wywozu statusu podróżnego,
2) wywiezienie towaru poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym,
3) wywiezienie towaru w stanie nienaruszonym,
4) zachowanie ustawowego terminu.

Ad. 1)
Do zwrotu podatku upoważnione są osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty (miejsce to określa się na podstawie paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość). Zauważyć przy tym należy, iż status podróżnego jest kategorią obiektywną - w żadnym razie prawa do zwrotu nie można oceniać przez pryzmat celu podróży, czy jej charakteru (podróżnym jest także osoba przyjeżdżająca do Polski spoza Wspólnoty wyłącznie w celu zrobienia zakupów).

Ad. 2)
Aczkolwiek ustawodawca nie odsyła wprost do definicji bagażu osobistego, określonej w art. 56 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, to należy jednak uznać, że definicja ta powinna tu znajdować odpowiednie zastosowanie. Tak więc przez bagaż osobisty należy uznać cały bagaż, który podróżny jest w stanie przedstawić organom celnym, wyjeżdżając z terytorium Wspólnoty, jak również bagaż, który przedstawi on później organom celnym, pod warunkiem przedstawienia dowodu, że bagaż był zarejestrowany jako bagaż towarzyszący w momencie wyruszenia w podróż przez przedsiębiorstwo, które było odpowiedzialne za jego przewóz.

Ad. 3)
Warunek ten zostanie spełniony, jeżeli towary nabyte przez podróżnego zostały wywiezione w stanie nienaruszonym (nienaruszenie towaru nie jest tożsame z nienaruszeniem opakowania, w którym ten towar został zakupiony).

Ad. 4)
Zwrot może być dokonany, jeżeli podróżny wywiózł zakupiony towar poza terytorium Wspólnoty nie później niż w ostatnim dniu trzeciego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonał zakupu. Ewentualny późniejszy wywóz towaru (nawet w stanie nienaruszonym) nie upoważnia do zwrotu podatku.

Odnosząc powyższe zasady do przedstawionego stanu faktycznego tutejszy organ stwierdza:
1)-2) Potwierdzone zostało (dokument "Zwrot VAT dla podróżnych") wywiezienie przez podróżnego (...) towaru w bagażu osobistym poza terytorium Wspólnoty - Urząd Celny (...) w dniu 08.07.2006 r.
3) W/w towary wywiezione zostały w stanie nienaruszonym (podpis funkcjonariusza Urzędu Celnego).
4) Wywóz nastąpił w terminie określonym w art. 128 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Uznać zatem należy, iż spełnione zostały wszystkie wymagane przepisami prawa warunki otrzymania zwrotu przez podróżnego.

Co się tyczy podniesionych przez Spółkę usterek w dokumencie tutejszy organ zauważa:

Dokument "Zwrot VAT dla podróżnych" pełni funkcję faktury. Imienny dokument powinien być sporządzony zgodnie ze wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie określenia wzorów: znaku informującego podróżnych o możliwości zakupu w punktach sprzedaży towarów, od których przysługuje zwrot podatku od towarów i usług, imiennego dokumentu będącego podstawą do dokonania zwrotu podatku podróżnym oraz stempla potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty (Dz. U. Nr 88, poz. 838). Dokument ten ma postać ściśle sformalizowaną, przepisy rozporządzenia określają nie tylko jego dokładny wzór, ale również sposób jego wypełnienia. Minister Finansów określił szczegółowo jego elementy i sposób ich rozmieszczenia, miejsce dla przymocowania paragonu z kasy rejestrującej dokumentującego zakup towarów wymienionych na pierwszej stronie. Urząd celny potwierdza wywóz towaru na tym dokumencie, ale zanim to nastąpi, podróżny ma obowiązek okazania urzędnikowi wywożonego towaru. Powołane rozporządzenie Ministra Finansów określa również sposób i formę potwierdzenia przez urząd celny wywozu towaru - mianowicie określa treść i wygląd pieczęci celnej oraz treść adnotacji potwierdzonej przez urzędnika celnego. W podobny sposób przedstawia się kwestia potwierdzenia wywozu z terytorium Wspólnoty (może to być urząd celny inny niż polski).

W opinii tutejszego organu, ponieważ w rozporządzeniu precyzyjnie określono wzór dokumentu "Zwrot VAT dla podróżnych" i sposób jego wypełnienia, to ze względu na taki stopień sformalizowania dokumentu odstępstwa od uregulowań ujętych w rozporządzeniu nie są dopuszczalne. Za takim rozstrzygnięciem przemawia także fakt, że dokument ten służy również do potwierdzenia przez służby celne polskie, jak i państw trzecich - stąd też wygląd dokumentu musi być sformalizowany i zgodny ze wzorcem.

W opisanym stanie faktycznym nie podniesiono okoliczności podważających oryginalność stempla urzędu celnego oraz podpisu uprawnionych funkcjonariuszy celnych. Umieszczenie stempla Urzędu Celnego w (...) na dokumencie, data i podpis funkcjonariusza celnego jest zgodne (według ww. rozporządzania) z wymogami dla dokumentu "Zwrot VAT dla podróżnych".

Odnosząc się także do faktu złożenia podpisu przez nabywcę towaru, w miejscu dokumentu przeznaczonym na potwierdzenie otrzymania kwoty zwrotu podatku, należy zauważyć, że wśród wyżej opisanych ustawowych warunków dokonania zwrotu podatku podróżnemu, nie wymieniono złożenia własnoręcznego podpisu przez podróżnego na dokumencie TAX FREE, pomimo określenia we wzorze tego dokumentu miejsca na jego podpis. Z powyższego wynika, iż złożenie podpisu przez podróżnego na dokumencie przed otrzymaniem zwrotu podatku nie wywołuje skutków prawnych, zwłaszcza w sytuacjach, gdy podmiot stosując obowiązujące w Polsce zasady przedstawicielstwa, umocuje inną osobę do odebrania kwoty podatku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Tarnowie uznaje przedstawione przez Spółkę stanowisko co do zwrotu podatku VAT dla podróżnych na podstawie przedstawionego dokumentu za nieprawidłowe.

1. Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
2. Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.

POUCZENIE
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie Ośrodek Zamiejscowy w Tarnowie za pośrednictwem Naczelnika tutejszego organu w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.

Podobne interpretacje: