Drukuj

Stawka na roboty budowlano – PKWiU 45 w budynkach PKOB 111, 112, 113 bez względu na powierzchnię użytkową

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. , przedstawione we wniosku z dnia 19 czerwca 2009 r. (data wpływu: 26 czerwca 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 września 2009 r. (data wpływu: 8 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług remontowo – budowlanych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 czerwca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług remontowo – budowlanych. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 8 września 2009 r. o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przestawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wykonuje czynności budowlano – remontowe w budynkach objętych programem budownictwa społecznego, co do których, zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług – art. 41 ust. 12-12c – stosuje się obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 7% w przypadku:

  1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2;
  2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2.


Wnioskodawca zamierza wykonywać również prace remontowo – budowlane w budynkach objętych programem budownictwa społecznego, które przekraczają wyżej wymienione limity ustawowe powierzchni użytkowej.

Ze złożonego w dniu 8 września 2009 r. uzupełnienia do wniosku wynika, iż Spółka wykonuje usługi budowlane sklasyfikowane w PKWiU z roku 1997 w grupowaniu 45 – roboty budowlane:

  • 45.1 – roboty związane z przygotowaniem terenu pod budowę,
    1. 45.11 – roboty związane z rozbiórką i burzeniem budynków i budowli; roboty ziemne,
    2. 45.12 – roboty związane z wykopami i wierceniami próbnymi,
  • 45.2 – roboty związane ze wznoszeniem kompletnych budynków i budowli lub ich części; roboty w zakresie inżynierii lądowej i wodnej,
    1. 45.21 – roboty ogólnobudowlane w zakresie budynków i budowli oraz inżynierii lądowej,
    2. 45.22 – roboty związane z wykonywaniem pokryć i konstrukcji dachowych,
    3. 45.25 – specjalistyczne roboty budowlane,
  • 45.3 – roboty budowlane instalacyjne,
    1. 45.31 – roboty związane z montażem instalacji elektrycznych i osprzętu elektrycznego,
    2. 45.32 – roboty izolacyjne,
    3. 45.33 – roboty instalacyjne gazowe, wodno-kanalizacyjne, wentylacyjne i centralnego ogrzewania,
    4. 45.34 – roboty instalacyjne budowlane, pozostałe,
  • 45.4 roboty budowlane wykończeniowe,
    1. 45.41 – roboty tynkarskie,
    2. 45.42 – roboty związane z montażem stolarki budowlanej,
    3. 45.43 – roboty związane z wykładaniem podłóg i ścian,
    4. 45.44 – roboty malarskie i szklarskie,
    5. 45.45 – roboty budowlane wykończeniowe, pozostałe.

  • Ww. usługi budowlane wykonywane są m. in. w budynkach zgrupowanych w PKOB 11:
  • 111 budynki mieszkalne jednorodzinne,
  • 112 budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe,
  • 113 budynki zbiorowego zamieszkania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca na mocy rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) ma prawo do zastosowania obniżonej stawki 7% do całości obiektu budowlanego objętego programem budownictwa społecznego bez względu na ustawowe limity powierzchni użytkowej...

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do zastosowania obniżonej 7% stawki podatku VAT do całości obiektów objętych programem budownictwa społecznego bez względu na określone ustawą limity powierzchni użytkowej.

Zgodnie § 6 pkt 2 rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do robót budowlano – montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych w zakresie jakim wymienione roboty i remonty obiekty lub ich części nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki.

Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. stawkę 7% podatku stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – stosownie do art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

W myśl ust. 12b powołanego wyżej artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

  1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
  2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.


Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 czyli 7%, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Ponadto w myśl § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

  1. robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
  2. obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Nadmienia się, iż powołane wyżej rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. zaczęło obowiązywać od 1 grudnia 2008 r. Zastąpiło ono rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Obowiązujący od dnia 1 grudnia 2008 r. przepis § 6 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. zastąpił § 5 ust. 1a rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r., jego treść pozostała jednak niezmieniona.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Z treści znowelizowanych przepisów wynika, iż usługa budowlano-montażowa w obiektach mieszkalnych oznaczonych symbolem PKOB – 111 (Budynki mieszkalne jednorodzinne), PKOB – 112 (Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe) oraz PKOB 113 (budynki zbiorowego zamieszkania) podlega opodatkowaniu wg stawki 7% pod warunkiem, że budynki te są budynkami mieszkalnymi stałego zamieszkania i usługa nie jest wykonywana wyłącznie w znajdujących się w tych budynkach lokalach użytkowych. Preferencyjna stawka opodatkowania ze względu na zapisy zawarte w powołanym wyżej § 6 ust. 2 rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r., znajduje zastosowanie niezależnie od powierzchni użytkowej budynków mieszkaniowych jednorodzinnych lub powierzchni lokali mieszkalnych wchodzących w skład budynków o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowych.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy też świadczy usługę.

Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług przy formułowaniu zakresu pojęciowego towarów i usług oraz wyjątków w dziedzinie ulgowego opodatkowania lub zwolnień od tego podatku – co do zasady opierają się na klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

W związku z tym dla określenia prawidłowej stawki podatku VAT niezbędne jest ustalenie do jakiego grupowania obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zaliczone są wyroby czy usługi. Zatem dopiero ustalenie przez podatnika właściwego grupowania statystycznego dla dokonanej czynności pozwala na określenie prawidłowej stawki podatku VAT.

Nadmienia się, iż do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zaklasyfikowania określonych czynności do właściwych grupowań statystycznych obowiązany jest podatnik. Zgodnie z przepisem § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) dla celów podatku od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2009 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

W przypadku jakichkolwiek trudności w ustaleniu właściwego grupowania, podatnik może się zwrócić do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi (ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź).

Analiza powołanych wyżej regulacji prawnych jednoznacznie wskazuje, iż obniżona do 7% stawka podatku VAT dotyczy tych robót budowlanych, sklasyfikowanych w PKWiU pod symbolem 45, które realizowane są w:

  • obiektach budownictwa mieszkaniowego lub ich częściach (PKOB 11), z wyłączeniem lokali użytkowych,
  • lokalach mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w dziale PKOB 12,
  • obiektach sklasyfikowanych w klasie ex 1264 PKOB – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarska i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi remontowo – budowlane w obiektach objętych programem budownictwa społecznego w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2 oraz w lokalach mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2. Przedmiotowe usługi wykonywane są m. in. w budynkach sklasyfikowanych w PKOB 11 (PKOB 111, 112, 113). Zainteresowany wskazał, iż wykonywane przez niego usługi budowlane mieszczą się w grupowaniu PKWiU 45. Spółka planuje wykonywać usługi budowlane w budynkach i lokalach mieszkalnych przekraczających powyższą powierzchnię użytkową.

Reasumując, jeśli świadczone przez Spółkę prace remontowo – budowlane zaklasyfikowane są do grupowania PKWiU 45 i wykonywane są w obiekcie zaliczanym do budownictwa mieszkaniowego (PKOB 11) lub w lokalach mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych (PKOB 12), to dla tych usług, bez względu na powierzchnię użytkową lokalu, należy zastosować 7% stawkę podatku VAT.

Wskazuje się jednak, że jeżeli ww. prace będą wykonywane wyłącznie w lokalu użytkowym to do świadczenej usługi należy zastosować podstawową 22% stawkę podatku VAT.

Należy ponadto zauważyć, że Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowania wskazane przez Wnioskodawczynię w opisanym zdarzeniu przyszłym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Podobne interpretacje: