Drukuj

Stawka podatku VAT na usługi Cateringowe. PKWiU 55.1 oraz 55.52.1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko W. O. S. i R., przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2009 r. (data wpływu 13 listopada 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 stycznia 2010 r. (data wpływu 27 stycznia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem usług cateringowych – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z nabyciem usług cateringowych. w dniu 27 stycznia 2010 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (WOSIR) jest samorządowym zakładem budżetowym Urzędu Marszałkowskiego Województwa. Zgodnie ze statutem, podstawowym celem Ośrodka jest realizacja zadań w dziedzinie kultury fizycznej, turystyki i rekreacji na obszarze Województwa, w tym na rzecz osób niepełnosprawnych.

Wnioskodawca posiada bazę sportową (hale sportowe, baseny, korty i inne obiekty sportowe) oraz bazę hotelową (wraz z działem żywienia). Głównymi odbiorcami usług Wnioskodawcy są kluby i związki sportowe, które organizują na lokalnym terenie pobyt sportowców w ramach zgrupowań bądź zawodów. Baza hotelowa ośrodka składa się z budynku hotelowego na 57 miejsc oraz 7 domków typu „bungalow” na 77 miejsc.

W budynku hotelu – oprócz pokoi hotelowych i recepcji – mieści się stołówka dla gości hotelowych, w której to podawane i spożywane są przez nich posiłki (śniadania, obiady i kolacje) przygotowane wcześniej w pomieszczeniach kuchni znajdującej się w tym samym budynku.

W najbliższym czasie ośrodek zamierza stołówkę oraz pomieszczenia kuchenne wydzierżawić wraz z usługą żywienia gości hotelowych na rzecz firmy zewnętrznej. Tzn. firma zewnętrzna (dzierżawca pomieszczeń) będzie przygotowywać posiłki dla gości ośrodka i podawać je w stołówce. Należność za usługi żywienia, ośrodek będzie pobierał bezpośrednio od gości hotelowych zaś firma świadcząca usługi będzie obciążała zbiorczo za dany miesiąc ośrodek za przygotowane i podane na rzecz gości hotelowych posiłki.

W dniu 27 stycznia 2010 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego wskazując, iż z informacji jakie uzyskał Wnioskodawca od swojego kontrahenta wynika, że usługi jakie kontrahent będzie świadczył na rzecz Zainteresowanego sklasyfikowane są pod symbolem PKWiU 55.5 – usługi stołówkowe i usługi dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych ze szczególnym uwzględnieniem klasy 55.51 – tj. usługi stołówkowe. Ponadto, zawarta pomiędzy kontrahentem a Wnioskodawcą umowa zawiera zapisy, w których kontrahent zobowiązuje się również świadczyć na rzecz Ośrodka usługi stołówkowe oraz cateringowe. Zainteresowany wyjaśniła również, że kontrahent, który będzie świadczył ww. usługi jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku, jeśli firma zewnętrzna wykonująca na rzecz ośrodka ww. usługi zaklasyfikuje je jako usługi stołówkowe i cateringowe ujęte pod symbolem PKWiU 55.51.1 oraz 55.52.1, to czy podatek naliczony VAT zawarty na fakturze dokumentującej zakup tych usług będzie podlegał odliczeniu przez Ośrodek od podatku należnego...

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi te jako świadczone przez podmiot zewnętrzny na rzecz gości hotelowych podlegają zakwalifikowaniu do usług sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 55.5, a zatem podatek VAT zawarty na fakturze dokumentującej zakup tych usług będzie podlegał odliczeniu przez Ośrodek od podatku należnego. Brak możliwości odliczenia podatku naliczonego zawartego przy nabyciu usług gastronomicznych zawartych w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – nie dotyczy usług stołówkowych i cateringowych, a więc według Wnioskodawcy istnieje możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących zakup tych usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. z 2004 r. Nr 54, poz. 535, ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem: nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Powyższy przepis w sposób jasny definiuje ograniczenie prawa do odliczenia odnoszące się do usług gastronomicznych.

Jak wynika z art. 8 ust. 3 ustawy usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. u. Nr 42, poz. 264 ze zm.) w dziale 55 „usługi hoteli i restauracji”, ustawodawca sklasyfikował pod symbolem PKWiU 55.3 – „usługi gastronomiczne”. Natomiast w dziale 55.5 – „usługi stołówkowe i usługi dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych” wyszczególnione zostały „usługi stołówkowe” PKWiU – 55.51.1 oraz „usługi przygotowywania i dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych” – PKWiU 55.52.1.

Wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (Dz. u. Nr 89. poz. 844 ze zm.) w dziale 55 – „usługi hotelarskie i gastronomiczne” wyróżnia obok usług gastronomicznych również „usługi stołówkowe” – PKWiU 55.51.1, i „usługi cateringowe” – PKWiU 55.52.1.

W tym miejscu wyjaśnić należy, iż na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzono do stosowania w statystyce, ewidencji i dokumentacji oraz rachunkowości, a także w urzędowych rejestrach i systemach informacyjnych administracji publicznej Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) m.in. do celów podatkowych (§ 1 i § 2 ww. rozporządzenia).

Jednakże należy zaznaczyć, że na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - (Dz. u. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), do dnia 31 grudnia 2010 r., do celów m. in. opodatkowania podatkiem od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. u. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Z powyższego wynika zatem, iż usługa stołówkowa i usługa cateringu są sklasyfikowane w PKWiU nie jako usługa gastronomiczna, lecz jako odrębne usługi.

Tym samym z uwagi na odmienny charakter tych usług, nie można uznać, iż do usług stołówkowych i cateringowych znajdzie zastosowanie ograniczenie odliczania podatku naliczonego wynikające z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca realizuje zadania w dziedzinie kultury fizycznej, turystyki i rekreacji. Zainteresowany oprócz hotelu prowadzi także stołówkę dla gości hotelowych. Zamierza jednak stołówkę oraz pomieszczenie kuchenne wraz z usługą żywienia gości hotelowych wydzierżawić na rzecz firmy zewnętrznej. Świadczone przez kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy usługi sklasyfikowane zostały pod symbolem PKWiU 55.5 – tj. „usługi stołówkowe i usługi dostarczania posiłków dla odbiorców zewnętrznych, a dokładniej „usługi stołówkowe” – 55.51.1, a pod symbolem 55.52.1 „usługi cateringowe”. Kontrahent jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane we wniosku zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT zawartego na fakturze dokumentującej zakup usług stołówkowych oraz cateringowych. Powyższe wynika z faktu, iż nabywane usługi sklasyfikowane są pod symbolem PKWiU 55.51.1 oraz 55.52.1, i nie są tożsame z usługami gastronomicznymi. Skutkiem powyższego do zakupionych usług stołówkowych oraz cateringowych nie ma zastosowania ograniczenie w prawie do odliczenia zawarte w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy. w konsekwencji wystawiona przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług faktura VAT umożliwia Wnioskodawcy – pod warunkiem, że istnieje związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych – prawo do odliczenia, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek od towarów i usług zawarty na fakturze VAT dokumentującej nabycie usług stołówkowych i cateringowych sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 55.51.1 oraz 55.52.1., pod warunkiem, że zakup służy do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Należy zaznaczyć, że Minister Finansów nie jest uprawniony dla klasyfikacji usług, w związku z powyższym odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o grupowania statystyczne wskazane przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego i traci ona swą aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia.

Jednocześnie tut. Organ wyjaśnia, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje m. in. swoje produkty (wyroby i usługi), według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Podobne interpretacje: