Drukuj

Czy Urząd Gminy może wystawiać faktury VAT dla mieszkańców za wykonanie przyłączy kanalizacji sanitarnej do ich budynków?

Pisemna informacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie podatnika , w której nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym , udzielona w trybie art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami ).

Pismem złożonym w dniu 25.02.2004 r. Wójt Gminy zwrócił się do tut. organu podatkowego z następującym pytaniem:

„ czy Urząd Gminy może wystawiać faktury VAT dla mieszkańców za wykonanie przyłączy kanalizacji sanitarnej do ich budynków?”

Stan faktyczny przedstawiony przez podatnika.

Budowa sieci kanalizacji sanitarnej jest zadaniem własnym gminy , określonym w art. 7 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 08.03.1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. , Nr 142 , poz. 1591 ze zmianami). Zgodnie natomiast z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13.09.1996 o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 1996r., nr 132, poz. 622 ze zmianami) jednym z podstawowych obowiązków właścicieli nieruchomości jest przyłączenie tej nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej. Koszty wykonania przyłącza do sieci kanalizacji sanitarnej obciążają właściciela nieruchomości.Urząd Gminy, realizując ustawowy obowiązek gminy, w trybie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego zleca do realizacji wykonawcy budowę sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami do poszczególnych nieruchomości. Z właścicielami nieruchomości zawierane są umowy na wykonanie przyłączy, a po zrealizowaniu przez wykonawcę budowy sieci kanalizacji sanitarnej, koszty samych przyłączy przenoszone są na właścicieli nieruchomości w postaci faktur VAT za świadczenie usługi polegającej na wykonaniu przyłącza do budynku.

Stanowisko podatnika.

W ocenie podatnika przedstawiony stan faktyczny jest typowym przypadkiem tzw. refakturowania. Wprawdzie, jak stwierdza podatnik, Urząd Gminy nie świadczy sam danej usługi, ale dokonuje wyłożenia kosztu, który jest związany z nabyciem odsprzedawanej usługi. W konsekwencji podatnik stoi na stanowisku, że w omawianym przypadku, wręcz konieczne jest udokumentowanie transakcji za pomocą faktury VAT, tym bardziej, że do refakturowanych usług nie dolicza się żadnej marży, narzutu czy też kwoty zysku, a również stosuje się te same stawki podatku, co określone w fakturach otrzymanych przez Urząd Gminy od wykonawcy.

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu po zapoznaniu się z przedstawionym pytaniem oraz ilustrującym je stanem faktycznym stwierdza co następuje.

Zgodnie z art. 2 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. 1993 r. Nr 11 poz. 50 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz inne czynności wymienione w tym przepisie. Przedmiotowe czynności, jeżeli wykonywane są przez podatników podatku od towarów i usług, winny być dokumentowane fakturami wystawionymi w terminach określonych w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, a także w § 38,39 i 40 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. 2002 r., nr 27, poz. 268 ze zm.). Przez dokumentowanie czynności za pomocą faktur VAT rozumieć należy również tzw. refakturowanie.

W przepisach ustawy o podatku od towarów i usług nie występuje pojęcie refakturowania. Występuje ono w języku potocznym i zostało ukształtowane w praktyce gospodarczej, a odnosi się w przeważającej mierze do usług. Refaktura oznacza fakturę wystawioną w całości lub części dla udokumentowania odprzedaży towarów czy usług bez doliczania jakiejkolwiek marży i zmiany stawki podatku od towarów i usług. Z „refakturowaniem” mamy do czynienia w sytuacji, gdy jeden podmiot nabywa usługę, którą następnie odsprzedaje innemu podmiotowi, przy czym sprzedający nie jest bezpośrednim usługodawcą. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 października 2001 r. (III SA 1466/00; niepublikowany) stwierdził , iż refakturowanie usług oznacza fakturowanie usług świadczonych przez podatnika przy pomocy osoby trzeciej. Podstawą prawną wykonania tej czynności jest art. 5 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy kilka podmiotów dokonuje sprzedaży tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności odbiorcy. W tym przypadku przyjmuje się, że sprzedaży dokonał każdy z podmiotów biorących udział w obrocie. Należy tutaj wskazać, że zgodnie z treścią art. 4 pkt 8 ustawy przez sprzedaż towarów, dla potrzeb VAT, rozumie się również świadczenie usług. Przeważający pogląd orzecznictwa sądowego wskazuje również, iż refakturę można wystawić tylko wówczas, gdy strony łączy umowa określająca sprzedaż o charakterze zasadniczym, zaś refakturowanie jest jedynie sprzedażą uboczną, służącą realizacji zawartej między stronami umowy. W przeciwnym wypadku wystawiona faktura dokumentowałaby sprzedaż bez żadnej marży, nie przynoszącą sprzedającemu korzyści w jakiejkolwiek formie, ani nie służącą realizacji jakichkolwiek innych czynności niż samo refakturowanie. Odbiorca refaktury musi być równocześnie odbiorcą refakturowanych usług. Jednocześnie pomiędzy odbiorcą i wystawcą refaktury musi istnieć umowa, z której wynika że taka usługa jest przedmiotem świadczenia i odrębnego fakturowania. Dopiero przy łącznym spełnieniu tych warunków możliwe jest zastosowanie stawki VAT właściwej dla refakturowanej usługi lub stosownego zwolnienia od VAT.

Tak więc możliwość dokumentowania poszczególnych czynności za pomocą tzw. refaktury nie budzi wątpliwości, o ile spełnione są wymienione wyżej dodatkowe warunki sprzedaży. Jednakże możliwość refakurowania, poza wszystkim innym, zależna jest przede wszystkim od tego, czy określona czynność w świetle przepisów art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym podlega opodatkowaniu. W myśl art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług, a także eksport i import towarów lub usług oraz czynności określone w art. 2 ust. 3, takie jak przekazanie towarów na cele reprezentacji i reklamy, darowizny towarów, zamiana towarów itp. Zgodnie natomiast z art. 4 powołanej ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

1) towarach - rozumie się przez to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności określonych w art. 2, które wymienione są w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej,

usługach - rozumie się przez to:

  1. usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce państwowej,
  2. roboty budowlano-montażowe,
  3. sprzedaż praw lub udzielanie licencji i sublicencji w rozumieniu przepisów prawa własności przemysłowej,
  4. oddanie do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego w rozumieniu przepisów prawa własności przemysłowej,
  5. udzielanie licencji lub upoważnianie do korzystania z licencji oraz przeniesienie autorskiego prawa majątkowego w rozumieniu przepisów prawa autorskiego - w odniesieniu do programu komputerowego.

W przedmiotowej sprawie podatnik, za pomocą refaktur VAT, zamierza przenieść poniesiony przez siebie koszt wykonania przyłączy do sieci kanalizacji sanitarnej, na poszczególnych właścicieli nieruchomości, którzy zobowiązali się partycypować w kosztach budowy tych przyłączy na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z podatnikiem. Tak więc wystawione przez podatnika refaktury stanowić mają dowód uiszczenia przez właścicieli nieruchomości opłat za przyłączenie tych nieruchomości do sieci kanalizacji sanitarnej. Działanie takie nie może być uznane za prawidłowe. Uiszczenie przez właścicieli nieruchomości opłaty za przyłączenie do sieci kanalizacyjnej, będące w istocie pokrywaniem kosztów przyłączenia, nie jest czynnością dotyczącą sprzedaży towaru lub usługi, w rozumieniu cytowanych wyżej art. 2 i 4 ustawy, i nie stanowi ani zapłaty za towar ani za usługę. Podatnik (urząd gminy) nie sprzedaje bowiem właścicielom posesji żadnego towaru, ani nie świadczy na ich rzecz żadnej usługi, a jedynie pobiera opłatę za przyłączenie ich do sieci w ramach partycypacji w kosztach budowy tej sieci.

Zatem w przedstawionym stanie faktycznym podatnik ( urząd gminy) nie może wystawić poszczególnym mieszkańcom faktur VAT za wykonanie kanalizacji sanitarnej do ich budynków.

Podobne interpretacje: