Drukuj

Kiedy powstanie obowiązek podatkowy odnośnie usług windykacji należności, które polegają na egzekwowaniu na zlecenie należności zgłaszanych przez podmioty gospodarcze. Czy podstawą do rozliczenia podatku VAT powinna być faktura, czy może być nią wyrok sądowy?

Zgodnie ze stanem faktycznym spółka w dniu 17 stycznia 2002 r. zawarła ze sp. z o.o. z/s w Poznaniu umowę upoważnienia inkasowego Nr 42/01/02/AB, zgodnie z którą zobowiązała się do odzyskania wierzytelności od jej dłużnika.

Z treści § 4 pkt 1 ww. umowy wynika, iż wierzytelności objęte upoważnieniem inkasowym odzyskane w jakikolwiek sposób od dłużnika w trakcie trwania umowy uważane są za skutecznie odzyskane w wyniku działań spółki jawnej.

Z opisanego przez jednostkę stanu faktycznego wynika, iż w miesiącu kwietniu 2002 r. spółka doprowadziła do podpisania porozumienia z dłużnikiem, w wyniku którego sp. z o.o. zaczęła odzyskiwać swoje wierzytelności. Jednakże z tego tytułu sp. z o.o nie dokonała wpłaty żadnego wynagrodzenia określonego w niniejszej umowie na rzecz podatnika. Dopiero we wrześniu 2002 r. po wniesieniu pozwu przez podatnika do sądu właściwego dla upoważnionego – wierzyciel sp. z o.o. zapłaciła wynagrodzenie wynikające z umowy, na którą to kwotę wystawiona została przez jednostkę faktura VAT Nr 305/09/2002-INK z 03.10.2002 r.

Opisana powyżej usługa windykacji należności, która polega na egzekwowaniu na zlecenie należności zgłaszanych przez podmioty gospodarcze (z wyjątkiem postępowania sądowego) zakwalifikowana jest w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług pod numerem 74.84.12 – 00.00 „usługi świadczone przez agencję inkasa” (wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 roku Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.)

Usługa ta, zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 22%, natomiast obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11 poz. 50 ze zm.) zasadą jest, iż obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług powstaje z chwilą wydania (dostarczenia), przekazania, zamiany, darowizny towaru lub wykonania usługi (...).

Stosownie do art. 6 ust. 4 ww. ustawy o podatku VAT, jeżeli sprzedaż powinna być potwierdzona fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później niż w 7 dniu od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Ponadto zgodnie z § 38 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.03.2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268 ze zm.) zasadą jest, że fakturę wystawia się nie później niż 7 dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Ponadto z treści art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11 poz. 50 ze zm.) wynika, iż podatnicy podatku VAT dokumentują sprzedaż towarów i świadczenie usług jedynie fakturami, które wystawiają wszystkim swoim nabywcom, przy czym osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej – wystawiają je na ich żądanie.

Zatem słuszne jest stanowisko spółki, że podstawą do rozliczenia podatku od towarów i usług pomiędzy podatnikami podatku VAT jest faktura - a nie wyrok sądu - wystawiona zgodnie z wyżej opisanymi zasadami.

Nadmienia się, iż powyższej interpretacji udzielono na podstawie podanego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego do dnia 30.04.2004 r.

Podobne interpretacje: