Drukuj

Podatnik dokonał wywozu za granicę części z zamiarem ich naprawy jednak po analizie kosztów tej naprawy spółka postanowiła sprzedać przedmiotowe części. Czy w związku z tym obowiązek podatkowyz tytułu eksportu towarów powstaje w dacie wywozu tych towarów, czy dopiero w momencie zawarcia umowy kupna-sprzedaży z zagranicznym kontrahentem.

Zgodnie z przepisem art. 4 pkt 4 eksportem towarów jest potwierdzony przez graniczny urząd celny wywóz towarów z polskiego obszaru celnego w wykonaniu czynności określonych w art. 2 ust. 1 i 3. Zatem nie każdy potwierdzony przez graniczny urząd celny wywóz towaru poza granice Polski jest eksportem towaru. Wywóz towaru musi być dokonany w określonym celu. Jeżeli celem wywozu towaru poza granice Polski jest czynność określona w art. 2 ust. 1 i 3 to taki wywóz jest eksportem.
Biorąc powyższe pod uwagę, definicja eksportu towaru składa się z dwóch części, które wyżej opisano. Dopiero łączne wystąpienie tych dwóch przesłanek powoduje, iż dokonana czynność gospodarcza będzie spełniała dyspozycję art. 4 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług i będzie w myśl art. 18 ust. 3-7 ustawy o podatku VAT (po spełnieniu wymienionych przesłanek) opodatkowana podatkiem od towarów i usług wg stawki 0%.
Jeżeli podatnik wywiózł poza granice Polski towar, a wywóz ten jest potwierdzony przez właściwy urząd celny, ale wywóz ten nastąpił w celu wykonania czynności, która nie podlega podatkowi VAT (nie została wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w art. 2 ustawy o VAT), to wywóz taki nie jest eksportem towaru. Późniejsza zmiana pierwotnego „celu” wywozu, której skutkiem jest sprzedaż wywiezionego towaru poza granicami Polski, nie może prowadzić do zakwalifikowania tej czynności gospodarczej jako eksportu towaru.

Podobne interpretacje: