Drukuj

Czy ograniczenie zawarte w przepisie § 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie udzielania niektórych ulg w spłacie zobowiązań podatkowych stanowiących pomoc publiczną na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw, dotyczy wyłączenie targów lub wystaw po dacie złożenia wniosku?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2007 r. (data wpływu 3 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych – jest nieprawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 3 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie ulg w spłacie zobowiązań podatkowych.


W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.


W dniu 12 czerwca 2007 r. Spółka złożyła wniosek do Naczelnika Urzędu Celnego o udzielenie ulgi (stanowiącej pomoc publiczną na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw) w płatności podatku akcyzowego w wysokości 552 tys. zł, w formie umorzenia wskazanej kwoty, uzasadniając zamiarem podjęcia w latach 2007-2009 uczestnictwa w targach i wystawach kosmetycznych – w skali 5 różnych imprez targowych oraz wystawienniczych w okresie każdego roku.

Naczelnik Urzędu Celnego wskazał jednakże, iż zgodnie z przepisem § 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie udzielania niektórych ulg w spłacie zobowiązań podatkowych stanowiących pomoc publiczną na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. U. Nr 110, poz. 758), pomoc na udział w określonych targach i wystawach może być udzielona tylko w przypadku pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w określonych targach lub wystawach. W związku z tym, Spółka zobowiązana została do określenia, czy nie uczestniczyła w latach poprzednich w imprezach gospodarczych wymienionych w dołączonym do wniosku załączniku – wykazie targów i wystaw.


W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytanie.


Czy ograniczenie zawarte w przepisie § 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie udzielania niektórych ulg w spłacie zobowiązań podatkowych stanowiących pomoc publiczną na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. U. Nr 110, poz. 758), odnosi się do uczestnictwa wnioskodawcy w targach lub wystawach w jakiejkolwiek przeszłej dacie, czy dotyczy wyłącznie targów lub wystaw po dacie złożenia wniosku o udzielenie ulgi, w których wnioskodawca wystąpi po raz pierwszy... Innymi słowy, czy uczestnictwo wnioskodawcy w określonych targach bądź wystawach w przeszłości eliminuje możliwość skorzystania z ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych po dacie złożenia takiego wniosku w odniesieniu do tych targów lub wystaw...


Zdaniem Wnioskodawcy, wskazany przepis § 9 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie udzielania niektórych ulg w spłacie zobowiązań podatkowych stanowiących pomoc publiczną na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. U. Nr 110, poz. 758), dotyczy pierwszego uczestnictwa przedsiębiorcy po dacie złożenia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych.

Ratio legis przepisu sprowadza się do zakazu przyznania pomocy publicznej na udział w kolejnych, tych samych targach (wystawach) po złożeniu wniosku o udzielenie pomocy. Intencja ustawodawcy opiera się na umożliwieniu wnioskodawcy w skorzystaniu z pomocy w spłacie zobowiązań podatkowych w przypadku poniesienia kosztów z tytułu uczestnictwa w określonych targach lub wystawach po złożeniu stosownego wniosku, zakazuje natomiast korzystania z tej pomocy w przypadku ponoszenia kosztów z tytułu tych samych targów (wystaw) odbywających się w kolejnych okresach czasu.

Targi lub wystawy dla danych branż przemysłu organizowane są z reguły w wymiarze rocznym, dlatego też przedsiębiorcy najczęściej biorą w nich regularny udział. Odniesienie zakazu skorzystania z pomocy w spłacie zobowiązań podatkowych do każdego wcześniejszego udziału przedsiębiorcy w targach (wystawach) uczyniłoby przedmiotowy przepis bezcelowym, mając na względzie brak możliwości jego wykorzystania. Dlatego też Wnioskodawca zajmuje stanowisko o konieczności interpretacji wskazanego przepisu jako zakazu udzielenia pomocy publicznej na kolejny udział – po pierwszym uczestnictwie przedsiębiorcy – licząc od daty złożenia wniosku o udzielenie rzeczonej pomocy.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.


Jak stanowi art. 67b § 1 pkt 3 lit. h) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, określonych w art. 67a, które stanowią pomoc publiczną, na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw.

Z przepisów wykonawczych, zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie udzielania niektórych ulg w spłacie zobowiązań podatkowych stanowiących pomoc publiczną na rozwój małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. U. Nr 110, poz. 758) – dalej: rozporządzenia, wydanych na podstawie delegacji zawartej w art. 67b § 5 Ordynacji podatkowej, wynika, iż pomoc, o której mowa w § 1 ust. 1 rozporządzenia, może być udzielona na udział w targach i wystawach (§ 5 pkt 3 rozporządzenia).

Natomiast w myśl § 9 ust. 2 rozporządzenia, pomoc na udział w określonych targach i wystawach może być udzielona tylko w przypadku pierwszego uczestnictwa przedsiębiorstwa w określonych targach lub wystawach.

Małe i średnie przedsiębiorstwa grają decydującą rolę w tworzeniu miejsc pracy oraz, w znaczeniu bardziej ogólnym, są czynnikiem stabilności społecznej i rozwoju gospodarczego. Ich rozwój jednakże może być ograniczony przez niedoskonałości rynku. Często mają one trudności z uzyskaniem kapitału lub kredytu, przy niechęci do podejmowania ryzyka na niektórych rynkach finansowych oraz ograniczonych gwarancji, jakie są one w stanie zaoferować. Ich ograniczone zasoby mogą również ograniczyć ich dostęp do informacji, dotyczącej w szczególności nowych technologii i potencjalnych rynków. Z tego też względu celem pomocy wyłączonej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 roku w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE L 10 z 13.01.2001, str. 33, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 8, t. 2, str. 141, ze zm.), jest umożliwienie rozwoju działań gospodarczych małych i średnich przedsiębiorstw pod warunkiem, że pomoc ta nie zmieni warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym ze wspólnym interesem.

Niewątpliwie targi (wystawy), jako narzędzie marketingu bezpośredniego służące budowaniu relacji z dotychczasowymi i potencjalnymi kontrahentami są, pod względem efektywności, doskonałym sposobem na nawiązanie długofalowych i owocnych relacji z klientami. Niemniej jednak, mając na uwadze cel udzielania pomocy publicznej określonej omawianym rozporządzeniem, należy przyjąć, iż zamysłem ustawodawcy było wsparcie tych małych i średnich przedsiębiorstw, które udzieloną ulgę w spłacie zobowiązań finansowych przeznaczą na pierwszy udział w targach i wystawach, czyli stworzenie podmiotom spełniającym określone warunki, szansy wykorzystania możliwości jakie niesie za sobą uczestnictwo w tego rodzaju imprezach gospodarczych (zwiększenie bazy kontrahentów, promocja swoich produktów i usług), co w efekcie może przełożyć się na poprawę wyników finansowych.

Z uwagi na fakt, iż ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych stanowią wyjątek od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, przepisy regulujące powyższą materię należy interpretować ściśle.

Słowo „pierwszy” oznacza „znajdujący się na początku pod względem czasu” (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl). Zatem z interpretacji językowej przepisu zawartego w § 9 ust. 2 rozporządzenia wynika, iż w przypadku uczestnictwa przedsiębiorstwa w określonych targach lub wystawach w jakimkolwiek czasie w przeszłości, udzielenie wnioskowanej ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych z przeznaczeniem na udział w tych targach lub wystawach po raz kolejny, nie może mieć miejsca.

Gdyby przychylić się do stanowiska Wnioskodawcy zaprezentowanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej (pierwsze uczestnictwo w określonych targach lub wystawach po złożeniu wniosku), mogłoby dojść do sytuacji, w której podatnik uczyniłby z omawianej normy prawnej swoisty „wentyl” zmniejszający obciążenia podatkowe. Wystarczyłoby co roku składać wniosek o udzielenie ulgi celem jej przeznaczenia na udział w tych samych targach (wystawach).

Reasumując, uczestnictwo Wnioskodawcy w określonych targach bądź wystawach w przeszłości eliminuje możliwość skorzystania z ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych po dacie złożenia takiego wniosku w odniesieniu do tych targów lub wystaw.


Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej, powoduje, iż interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).


Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Podobne interpretacje: