Drukuj

1. WSA odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a., który stanowi, że skarga kasacyjna, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 u.p.p.s.a bowiem skierowano je na adres podany w skardze, wobec niezastania adresata złożono je w placówce pocztowej, o czym powiadomiono adresata przez pozostawienie awiza w skrzynce dla doręczeń. Wezwanie zostało zwrócone przez Pocztę w związku z niepodjęciem w terminie. 3. Zostały zatem spełnione wszystkie warunki wymienione w art. 73 u.p.p.s.a. do uznania pisma za doręczone.

Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA/Sz 801/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej w skrócie u.p.p.s.a. odrzucił skargę Krzysztofa Z na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie Ośrodka Zamiejscowego w Koszalinie z dnia 20 sierpnia 2004 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001.

W uzasadnieniu Sąd podał, że pismem z dnia 2 listopada 2004 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, wniesionej do Sądu w dniu 24 września 2004 r. za pośrednictwem Izby Skarbowej. Wezwanie wysłano na adres wskazany w skardze. Pismo zostało zwrócone przez Pocztę w dniu 24 listopada 2004 r. z adnotacją "nie podjęto w terminie". Z informacji zamieszczonych na kopercie wynikało, że z powodu nieobecności adresata pismo złożono na Poczcie w dniu 8 listopada 2004 r., o czym powiadomiono adresata przez pozostawienie awiza. W tej sytuacji Sąd uznał pismo za doręczone w trybie art. 73 u.p.p.s.a. z upływem 7 dni od pozostawienia awiza tj. z dniem 15 listopada, w związku z tym termin do uiszczenia wpisu upływał 22 listopada 2004 r., skarżący wpisu nie uiścił.

Krzysztof Z zaskarżył w całości wymienione orzeczenie zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 2 u.p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez uchybienie art. 70 § l ww. ustawy.

Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie.

Skarżący zauważył, że wezwanie Sądu zostało przesłane na adres: K ul. Ś nie mogło być zatem skutecznie doręczone, gdyż skarżący zmienił adres zamieszkania.

Wszelkie pisma powinny być kierowane na nowy adres zamieszkania, tj. K ul. Z

O nowym adresie zameldowania K. Z poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pismem z dnia 4 października 2004 r. podając w nim znane mu sygnatury akt trzech spraw ze skarg wniesionych wcześniej (kserokopie pisma załączył do skargi kasacyjnej). Sygnatura akt dot. podatku dochodowego nie była mu znana, w związku z powyższym postanowienie WSA w Szczecinie - zdaniem skarżącego - wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 70 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł:

  1. O jej oddalenie,
  2. Zasądzenie od skarżących kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Dyrektor stwierdził, iż z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że skarżący o zmianie miejsca zameldowania rzeczywiście powiadomił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie pismem z dnia 4 października 2004 r. W treści pisma o zmianie swojego zameldowania p. Krzysztofa Z wskazał skargi opatrzone wskazanymi sygnaturami, a dotyczące innych decyzji ostatecznych.

O zmianie swojego zameldowania nie powiadomił natomiast organu odwoławczego, mimo iż za jego pośrednictwem 24 września 2004 r. (data stempla pocztowego) złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 20 sierpnia 2004 r. Nr ZPB-4117-68/04 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r., której z oczywistych względów nie została jeszcze nadana sygnatura sądowa. Akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę przekazane zostały przez Dyrektora Izby Skarbowej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie w dniu 27 października 2004 r. W momencie wpływu akt do WSA, Sąd nadał im sygnaturę - I SA/Sz 801/04. Dlatego wezwania o uiszczenie wpisu od tej skargi kierowane były na adres w niej wskazany.

Mając powyższe na uwadze, zarzut podnoszony w skardze kasacyjny jest, zdaniem organu - nieuzasadniony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarżący oparł skargę kasacyjną na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), tj. na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazał przy tym na naruszenie art. 70 § 1 u.p.p.s.a. zarzucając, iż Sąd nie był uprawniony do uznania, że doręczone mu zostało wezwanie do uiszczenia wpisu, skoro zawiadomił on Sąd o zmianie miejsca zamieszkania, a Sąd skierował wezwanie na stary adres.

Zarzut ten nie jest usprawiedliwiony. Przede wszystkim Sąd nie mógł naruszyć wskazanego przepisu, bowiem jest on adresowany do stron postępowania, a nie do Sądu. W myśl art. 70 § 1 u.p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby.

W niniejszej sprawie WSA odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 u.p.p.s.a., który stanowi, że skarga kasacyjna, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 u.p.p.s.a bowiem skierowano je na adres podany w skardze, wobec niezastania adresata złożono je w placówce pocztowej, o czym powiadomiono adresata przez pozostawienie awiza w skrzynce dla doręczeń. Wezwanie zostało zwrócone przez Pocztę w związku z niepodjęciem w terminie.

Zostały zatem spełnione wszystkie warunki wymienione w art. 73 u.p.p.s.a. do uznania pisma za doręczone.

Okoliczności przytoczone przez skarżącego w skardze kasacyjnej dowodzą, że zawiadomił on Sąd o zmianie miejsca zamieszkania w trzech innych sprawach, nie wspominając o tym, że wniósł ponadto skargę w kolejnej sprawie. Jest to oczywiste zaniedbanie samego skarżącego, a nie Sądu.

W dacie otrzymania informacji o zmianie adresu (7 października 2004 r.) Sąd nie mógł mieć bowiem wiedzy o tym, że skarżący wniósł 10 dni wcześniej skargę w niniejszej sprawie, ponieważ skarga została wniesiona za pośrednictwem organu odwoławczego, a do Sądu została przekazana wraz z aktami 29 października 2004 r. Jak wyjaśnił Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę skarżący nie poinformował organu, za pośrednictwem którego wniósł skargę, o zmianie miejsca zamieszkania.

W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny, będąc związany - stosownie do art. 183 § 1 zd. 1 u.p.p.s.a. - granicami skargi kasacyjnej stwierdził, że nie miała ona usprawiedliwionych podstaw, w związku tym na podstawie art. 184 u.p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.

Podobne interpretacje:

    Tematy poruszane w interpretacji: