Drukuj

1. Użyte w umocowaniu wyrazy „występowanie w moim imieniu przed sądami administracyjnymi” należy rozumieć możliwie szeroko, tj. prowadzenie spraw mocodawcy w ogólnym tego słowa znaczeniu, a więc dokonywanie w jego imieniu wszelkich czynności procesowych związanych z prowadzeniem danej sprawy, w tym również składanie środków zaskarżenia, a co za tym idzie, sporządzenie skargi kasacyjnej.2. Nie jest konieczne kazuistyczne wymienianie poszczególnych czynności procesowych, do podejmowania których upoważniono pełnomocnika, skoro zakres umocowania określony był w sposób ogólny, ograniczony przedmiotowo do prowadzenia spraw powstałych na tle konkretnych sporów z organami podatkowymi.

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2007 r., sygn. akt l SA/Rz 694/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną Tomasza W. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd l instancji wskazał, że pełnomocnik strony skarżącej nie nadesłał w wymaganym terminie pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zdaniem Sądu l instancji przedłożone pełnomocnictwo upoważniało jedynie do występowania przedsądami administracyjnymi.

Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, żądając jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że udzielone pełnomocnictwo o treści: „udzielam pełnomocnictwa do występowania w moim imieniu przed sądami administracyjnymi (w szczególności WSA i NSA)", jest zapisem ogólnym, upoważniającym również do złożenia skargi kasacyjnej. W ocenie autora zażalenia potwierdza to również treść art. 39 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), jak również stanowisko doktryny komentujące ten przepis. Przepis ten eliminuje bowiem konieczność powtarzania i wymieniania wszystkich czynności do wykonywania których upoważniony jest pełnomocnik.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zasadniczą kwestią dla rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy jest ustalenie zakresu udzielonego pełnomocnictwa. Z treści znajdującego się w aktach sądowych pełnomocnictwa wynika, że Tomasz W w dniu 1 czerwca 2006 r. upoważnił doradcę podatkowego – Marcina R - do występowania w jego imieniu przed sądami administracyjnymi w zakresie wszystkich sporów z organami podatkowymi w sprawach dotyczących podatku dochodowego oraz podatku od towarów i usług za lata 2001-2006, w postępowaniu sądowym prowadzonym pod sygn, akt l SA/Rz 694/06 i l SA/Rz 689/06. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego użyte wyrazy „występowanie w moim imieniu przed sądami administracyjnymi” należy rozumieć możliwie szeroko, a nie jak przyjął Sąd l instancji jedynie w zakresie ewentualnego „zabrania głosu" na •rozprawie. W tej konkretnej sprawie, na tle tak skonstruowanego umocowania, przez „występowanie" należało raczej rozumieć prowadzenie spraw mocodawcy w ogólnym tego słowa znaczeniu, a więc dokonywanie w jego imieniu wszelkich czynności procesowych związanych z prowadzeniem danej sprawy, w tym również składanie środków zaskarżenia, a co za tym idzie, sporządzenie skargi kasacyjnej. Nie jest bowiem konieczne kazuistyczne wymienianie poszczególnych czynności procesowych, do podejmowania których upoważniono pełnomocnika, skoro zakres umocowania określony był w sposób ogólny, ograniczony przedmiotowo do prowadzenia spraw powstałych na tle konkretnych sporów z organami podatkowymi. Treść art. 39 pkt 1 powołanej ustawy wskazuje wyraźnie, że pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego je, wniesieniem.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądam, administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Podobne interpretacje:

    Tematy poruszane w interpretacji: