Drukuj

1. Czy zrobione korekty płac za lata ubiegłe należy rozliczyć w miesiącu zrobienia korekty, czy poprzez skorygowanie lat ubiegłych? 2. Czy prawidłowo pomniejszono zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych (o korekty – nadpłata) za miesiąc październik 2008 r. o powstałą nadpłatę lat ubiegłych?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2009 r. (data wpływu 30 stycznia 2009 r.) uzupełnionym w dniu 9 marca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika:

  • w części dotyczącej pracowników – jest prawidłowe,
  • w części dotyczącej byłych pracowników – jest nieprawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 30 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.


W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 2 marca 2009 r. nr ILPB1/415-144/09-2/AK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

Wezwanie prawidłowo doręczono w dniu 5 marca 2009 r., wniosek uzupełniono w dniu 9 marca 2009 r.


W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca podaje, że w miesiącu wrześniu 2008 r. była kontrola ZUS, w trakcie tej kontroli wykryto nieprawidłowości w potrącaniu składek ZUS od części wynagrodzeń, tj. raz były prawidłowo potrącone dotyczyły nagród jubileuszowych, a innym razem nie – dot. nagród rocznych wypłaconych pracownikom oraz od ekwiwalentów za urlop. Zgodnie z zaleceniami kontroli Wnioskodawca zrobił korekty list płac w miesiącu październiku 2008 r., skorygowano w tym miesiącu deklaracje ZUS. W związku ze zrobieniem korekt płac powstały rozbieżności we wypłaconych zaliczkach na podatek dochodowy. Wnioskodawca nadmienia, że kontrola dotyczyła lat ubiegłych. Wśród pracowników, którym korygowano wynagrodzenia znalazły się osoby już zwolnione. Po dokonanych korektach wynagrodzeń i składek ZUS powstały również rozbieżności we wpłaconej zaliczce na podatek dochodowy od osób fizycznych. W związku z tym, że zdarzenie miało miejsce w październiku 2008 r. to powstałą nadpłatę wynikającą z korekt list płac zaliczono na poczet wpłaty zaliczki na podatek dochodowy za październik 2008 r., a nie korygowano zeznań lat ubiegłych.

Wnioskodawca dla pracowników zwolnionych wystawił informacje PIT-11 za 2008 r. – wykazując im składki ZUS do odliczenia w 2008 r., a w zaliczce wykazano ją z minusem, że od zaliczek z tego roku muszą sobie ją odjąć. Pracownicy zwolnieni w miesiącu październiku 2008 r. dokonali zwrotu do kasy części niesłusznie wypłaconych wynagrodzeń.

Zaś pracownikom, którzy nadal pozostają w stosunku pracy Wnioskodawca ujął korekty w informacji PIT-11 za 2008 r., a niesłusznie wypłacone wynagrodzenia Wnioskodawca potrącił w październiku 2008 r. z listy płac za bieżący miesiąc. Mając na uwadze, że pomyłka wynikała po stronie pracodawcy Wnioskodawca uważa, że w analizie do powyższego zaistniałego stanu rzeczy prawidłowo dokonano rozliczeń tych korekt w 2008 r.


W związku z powyższym zadano następujące pytania.

  1. Czy zrobione korekty płac za lata ubiegłe należy rozliczyć w miesiącu zrobienia korekty, czy poprzez skorygowanie lat ubiegłych...
  2. Czy prawidłowo pomniejszono zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych (o korekty – nadpłata) za miesiąc październik 2008 r. o powstałą nadpłatę z lat ubiegłych...


Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z pismem Ministerstwa Finansów z dnia 20 lutego 2002 r. sygn. akt PB5/IMD-033-52-260/02, w którym jest mowa o korektach świadczeń ZUS, co jest analogiczne do zaistniałej u Wnioskodawcy sytuacji, stanowisko jakie zajął w ww. sprawie jest prawidłowe i że nie można obciążać pracownika z tytułu błędu pracodawcy. Gdyby pracownicy dostali korekty zeznań rocznych za ubiegłe lata, musieliby wówczas z odsetkami oddać do Urzędu Skarbowego niesłusznie odliczone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Wnioskodawca podaje, że skoro zdarzenie miało miejsce w tym roku, to całe zamknięcie sprawy wraz ze zrobieniem korekt oraz wpłaty do kasy firmy również było w tym roku (miesiąc październik 2008 r.). Wnioskodawca uważa, że prawidłowo pomniejszył wpłatę zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc październik 2008 r. uwzględniając przy tym powstałą nadpłatę po zrobionych korektach.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za

  • prawidłowe w części dotyczącej pracowników,
  • nieprawidłowe w części dotyczącej byłych pracowników.


Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy źródłem przychodów jest: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 tej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione w art. 12 ust. 1 ww. ustawy kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia, a więc każda forma przysporzenia majątkowego (tzn. zarówno pieniężna jak i niepieniężna) mająca swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy. A zatem, wszystko co pracownik otrzymuje od swojego pracodawcy – o ile nie stanowi wymienionego w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodu zwolnionego od podatku lub dochodu, od którego został zaniechany pobór podatku na podstawie przepisów Ordynacja podatkowa – podlega opodatkowaniu ze źródła przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. ustawy wynika, że podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast zgodnie z treścią art. 31 ww. ustawy osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż ustawodawca nałożył na płatnika obowiązek prawidłowego obliczenia, pobrania i odprowadzenia w ciągu roku podatkowego zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń i innych świadczeń wypłacanych lub postawionych do dyspozycji pracownika.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, iż w związku z kontrolą Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ujawniono nieprawidłowości w potrącaniu składek od części wynagrodzeń dot. nagród rocznych oraz ekwiwalentów za urlop za lata ubiegłe. W związku z powyższym Wnioskodawca został zobowiązany do dokonania korekt list płac oraz zobowiązany był do sporządzenia korekt dokumentów rozliczeniowych ZUS, co spowodowało powstanie nadpłaty we wpłaconych zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Wnioskodawca dokonał ponownego przeliczenia wysokości należnych składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz zaliczek na podatek dochodowy, korygując wynagrodzenia w miesiącu październiku 2008 r. w wyniku czego powstała nadpłata wynikająca z dokonanych korekt list płac.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Powyższy zapis nakłada na Wnioskodawcę obowiązek prawidłowego, tj. zgodnego ze stanem faktycznym, sporządzenia imiennej informacji i przekazania jej podatnikowi oraz właściwemu organowi podatkowemu.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku informacje tut. Organ wskazuje, że w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do skorygowania informacji PIT-11 za lata minione. Informacje te bowiem zostały sporządzone w oparciu o dane i stan faktyczny istniejący w dniu jej wykonania.

Pracownikom, którzy nadal pozostają w stosunku pracy, Wnioskodawca prawidłowo zaliczył na poczet wpłaty zaliczki na podatek dochodowy w październiku 2008 r. z tytułu zwrotu niesłusznie wypłaconego wynagrodzenia, z listy płac za bieżący miesiąc.

Różnicę nadpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych należy ująć w deklaracji PIT-4R w związku z korektą, która nastąpiła w roku 2008 i pomniejszyć zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiąc w którym dokonano korekty list płac.

Należy wskazać, iż ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadził procedurę określającą sposób zachowania się płatnika, w przypadku dokonania przez pracownika, a także przez byłego pracownika, zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.

W sytuacji, gdy zwrotu nienależnie pobranego świadczenia za rok ubiegły dokona były pracownik, a więc w chwili dokonania zwrotu podatnika nie będzie łączył już z płatnikiem stosunek pracy, były płatnik nie rozliczy podatnikowi ww. zwrotu, gdyż brak będzie dochodów, które mógłby pomniejszyć o dokonany zwrot, zgodnie z art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże taka sytuacja nie upoważnia płatnika do dokonania korekty wystawionych za lata ubiegłe informacji PIT-11, bowiem wystawione przez płatnika informacje odzwierciedlają zaistniały w tych latach stan faktyczny, a więc sporządzone były prawidłowo i tym samym brak podstaw prawnych do ich korygowania.

W takim przypadku, zgodnie z regulacją zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy uprawnienie do ich rozliczenia przysługuje samemu podatnikowi, który dokona tego poprzez ich odliczenie od dochodu w zeznaniu rocznym, składanym za rok podatkowy, w którym dokonał zwrotu nienależnie pobranego wynagrodzenia, na podstawie dowodu potwierdzającego wpłatę (przelew, przekaz), ewentualnie na podstawie wystawionego przez byłego pracodawcę zaświadczenia.

Zatem w przypadku zwrotu nadpłaconych wynagrodzeń przez byłych pracowników na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek dokonywania korekt informacji PIT-11 wystawionych za lata ubiegłe. Wnioskodawca nie wystawia również informacji PIT-11 o dokonanych przez byłych pracowników zwrotów nadpłaconego wynagrodzenia


Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.


Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Podobne interpretacje: