Drukuj

1. Jak obliczać podstawę podatku dochodowego dla osoby współpracującej jeżeli całość kosztów wynagrodzenia pochodzi z dotacji UE i nie stanowi kosztów uzyskania przychodów dla przedsiębiorcy (płatnika składek)? 2. Jak obliczyć podstawę podatku dochodowego dla osoby współpracującej zatrudnionej na podstawie umowy zlecenia do realizacji zadań w ramach projektu dofinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 9 lutego 2009 r. (data wpływu 20 lutego 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie podstawy opodatkowania – jest prawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 20 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie podstawy opodatkowania.


W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą z zakresu doradztwa i szkoleń. Od 1 lipca 2008 r. Wnioskodawca realizuje w partnerstwie pakiet szkoleniowy w 100% dofinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego (Działanie 8.1.1 POKL). Instytucją wdrażającą jest Wojewódzki Urząd Pracy. W ramach tego projektu Wnioskodawca zatrudnia na stanowisku asystenta projektu swoją żonę. Koszty wynagrodzenia wraz z narzutami pracowniczymi pochodzą w całości z tej dotacji. Żona Wnioskodawcy zarejestrowana jest w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych jako osoba współpracująca. W związku z tym ubezpieczenie społeczne i zdrowotne obliczane jest i opłacane zgodnie z zasadami dla osób współpracujących. W całości składki te opłacane są przez Wnioskodawcę (płatnika). Ze względu na to, że składki na ubezpieczenia pochodzą w całości ze środków dotacji nie są one traktowane jako koszty uzyskania przychodu, dla działalności Wnioskodawcy.

W związku z tym, że całość kosztów zatrudnienia pochodzi z dotacji i nie są one zaliczane do kosztów prowadzenia działalności, podstawą obliczenia podatku dochodowego dla osoby współpracującej stanowi dochód potrącony o zapłacone składki na ubezpieczenie.


W związku z powyższym zadano następujące pytania.

  1. Jak obliczać podstawę podatku dochodowego dla osoby współpracującej jeżeli całość kosztów wynagrodzenia pochodzi z dotacji UE i nie stanowi kosztów uzyskania przychodów dla przedsiębiorcy (płatnika składek)...
  2. Jak obliczyć podstawę podatku dochodowego dla osoby współpracującej zatrudnionej na podstawie umowy zlecenia do realizacji zadań w ramach projektu dofinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego...


Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na to, iż wynagrodzenie osoby współpracującej pochodzi w całości z dotacji Europejskiego Funduszu Społecznego i składki ubezpieczeniowe nie stanowią kosztów uzyskania przychodu dla działalności gospodarczej są one odliczane od podstawy opodatkowania jak w przypadku zatrudnionych osób trzecich.

Należną zaliczką na podatek dochodowy od osoby współpracującej jest potrącona zaliczka na podatek dochodowy minus składka ubezpieczenia zdrowotnego podlegająca odliczeniu od podatku.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do treści art. 13 pkt 8 ww. ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

  1. osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
  2. właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

   - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do treści art. 22 ust. 9 pkt 4 ww. ustawy koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 - w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

W świetle art. 22 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.

Stosownie do treści art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu. Odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Należy tu wskazać, że w myśl art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 1a ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r. zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się, z zastrzeżeniem art. 27b ust. 1 pkt 2 i ust. 2, o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne pobranej przez płatnika, o którym mowa w ust. 1, zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Przepis ten od dnia 1 stycznia 2009 r. uzyskał brzmienie zgodnie z którym zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1.

W świetle art. 42 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i realizuje w partnerstwie projekt szkoleniowy w 100% dofinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego. Zainteresowany zatrudnia żonę na umowę zlecenie na stanowisku asystenta projektu. Żona Wnioskodawcy zarejestrowana jest w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych jako osoba współpracująca i w związku z tym Wnioskodawca jako płatnik, składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oblicza i opłaca zgodnie z zasadami dla osób współpracujących. Wnioskodawca wskazał, że całość kosztów zatrudnienia pochodzi z dotacji i nie są one zaliczane do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż podstawę opodatkowania dla osoby współpracującej, zatrudnionej na umowę zlecenie, w przypadku, gdy całość wynagrodzenia pochodzi z dotacji Unii Europejskiej i nie stanowi kosztów uzyskania przychodów dla przedsiębiorcy (płatnika składek), ustala się odejmując od uzyskanego przychodu - pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe - koszty uzyskania przychodów w wysokości 20%.

Od tak ustalonej podstawy opodatkowania oblicza się zaliczkę na podatek, którą umniejsza się o podlegające odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne, potrącone i odprowadzone przez płatnika.

Informuje się, iż niniejszą interpretację indywidualną wydano w zakresie obliczenia podstawy podatku dochodowego dla osoby współpracującej, natomiast nie odnosi się ona do zaliczenia wydatków finansowanych z otrzymanej dotacji do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Podobne interpretacje: