Drukuj

Czy w zakresie odpłatnego zbycia papierów wartościowych nabytych w drodze umowy pożyczki na zasadach wynikających z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny lecz innych niż określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 kwietnia 2006 r. w sprawie trybu i warunków pożyczania maklerskich instrumentów finansowych z udziałem firm inwestycyjnych oraz banków powierniczych zastosowanie znajduje treść dyspozycji art. 24 ust. 13 i 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też ma zastosowanie treść art. 30b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tak pożyczonych akcji stanowi obliczony zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 punkt 38 ww. ustawy koszt wydatku poniesiony przez Wnioskodawcę na nabycie tych papierów, rozumiany jako wartość rynkowa pożyczonych akcji w dacie wydania pożyczki, ustalona w zawartej umowie pożyczki?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2007 r. (data wpływu 22 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia pożyczonych papierów wartościowych - jest nieprawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 22 października 2007 r. (data wpływu) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia pożyczonych papierów wartościowych.

Na wezwanie tut. organu wniosek uzupełniono w dniu 29 listopada 2007 r.


W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.


Wnioskodawca, celem pozyskania środków finansowych zamierza dokonać odpłatnego zbycia papierów wartościowych - akcji Spółki Akcyjnej notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych. Akcje objęte planowanym zbyciem, Wnioskodawca zamierza pozyskać poprzez ich pożyczkę od osoby trzeciej. Pożyczka będzie obejmować akcje wzmiankowanej Spółki Akcyjnej notowanej na Giełdzie Papierów Wartościowych oznaczonych co do gatunku, to jest oznaczonych co do identyfikacji podmiotowej emitenta i numeru serii. Zgodnie z treścią planowanej umowy, wnioskodawca po upływie okresu na jaki zawarta zostanie umowa, zobowiązany będzie do zwrotu na rzecz pożyczkodawcy akcji tożsamych co do podmiotowości emitenta, ilości, wartości nominalnej oraz serii z akcjami objętymi stosunkiem pożyczki. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż umowa pożyczki o której mowa, nie nastąpi w ramach transakcji giełdowej sprzedaży krótkiej uregulowanej w przepisach Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 kwietnia 2006 r. w sprawie trybu i warunków pożyczania maklerskich instrumentów finansowych z udziałem firm inwestycyjnych oraz banków powierniczych, lecz zaistnieje w ramach transakcji pozagiełdowej dokonanej z podmiotem/akcjonariuszem Spółki Akcyjnej, innym niż podmiot którego dotyczy przywołane wyżej Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 kwietnia 2006 r. przy czym pożyczka ta zaistnieje na zasadach i w oparciu o treść art. 720-724 ustawy z dnia 1964 r. Kodeks cywilny.


W związku z powyższym zadano następujące pytanie:


Czy w zakresie odpłatnego zbycia papierów wartościowych nabytych w drodze umowy pożyczki na zasadach wynikających z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny lecz innych niż określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 kwietnia 2006 r. w sprawie trybu i warunków pożyczania maklerskich instrumentów finansowych z udziałem firm inwestycyjnych oraz banków powierniczych zastosowanie znajduje treść dyspozycji art. 24 ust. 13 i 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też ma zastosowanie treść art. 30b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tak pożyczonych akcji stanowi obliczony zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 punkt 38 ww. ustawy koszt wydatku poniesiony przez Wnioskodawcę na nabycie tych papierów, rozumiany jako wartość rynkowa pożyczonych akcji w dacie wydania pożyczki, ustalona w zawartej umowie pożyczki...


Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pożyczki papierów wartościowych, zrealizowanej na podstawie art. 720 - 724 Kodeksu cywilnego, znajduje bezpośrednie zastosowanie treść art. 24 ust. 13 i 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z normą art. 24 ust. 13 ww. ustawy, w przypadku odpłatnego zbycia pożyczonych papierów wartościowych na zasadach określonych w odrębnych przepisach (sprzedaż krótka), dochód ustala się na dzień, w którym nastąpił zwrot pożyczonych papierów wartościowych lub miał nastąpić, zgodnie z zawartą umowa pożyczki tych papierów.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.


Transakcje pożyczania papierów wartościowych i sprzedaży krótkiej papierów wartościowych stanowią formy prawne istniejące na polskim rynku kapitałowym w instytucji papierów wartościowych. Wprowadzone zostały od 1 stycznia 2000 r. na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1999 r. w sprawie określania szczegółowych zasad, trybu i warunków pożyczania papierów wartościowych z udziałem domów maklerskich, banków prowadzących działalność maklerską oraz banków prowadzących rachunki papierów wartościowych (Dz. U. Nr 110, poz. 1269).

Obecnie transakcje pożyczania papierów wartościowych (w tym także sprzedaży krótkiej) są przeprowadzane na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 kwietnia 2006 r. w sprawie trybu i warunków pożyczania maklerskich instrumentów finansowych z udziałem firm inwestycyjnych oraz banków powierniczych (Dz. U. Nr 67, poz. 481).

Rozporządzenie to, zgodnie z jego § 1, określa tryb i warunki pożyczania maklerskich instrumentów finansowych, z udziałem firm inwestycyjnych oraz banków powierniczych, w tym szczególny tryb i warunki pożyczania maklerskich instrumentów finansowych w związku z ich sprzedażą. Należy wyjaśnić, iż maklerskimi instrumentami finansowymi są instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a-d ustawy o obrocie instrumentami finansowymi z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. z 2005 Nr 183, poz. 1583 z późn. zm.). Do instrumentów tych zalicza się m.in. akcje.

Zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia, przez umowę pożyczki, o której mowa w rozporządzeniu, rozumie się umowę, w której pożyczkodawca zobowiązuje się przenieść na własność pożyczkobiorcy określoną liczbę maklerskich instrumentów finansowych, a pożyczkobiorca zobowiązuje się zwrócić tę samą liczbę maklerskich instrumentów finansowych.

Transakcje te mogą być przeprowadzane tylko wtedy, gdy jedną ze stron takiej transakcji jest spółka (dom maklerski lub bank) prowadząca działalność maklerską lub bank prowadzący rachunki papierów wartościowych.

Dodatkowo podkreślić należy, iż w myśl art. 19 ust. 3 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, pożyczanie maklerskich instrumentów finansowych z udziałem firm inwestycyjnych lub banków powierniczych odbywa się zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 kwietnia 2006 r. Do pożyczania maklerskich instrumentów finansowych z udziałem firm inwestycyjnych lub banków powierniczych nie stosuje się przepisów kodeksu cywilnego o umowie pożyczki.

Nieprawidłowe jest zatem prezentowane we wniosku stanowisko, iż brak jest w rozporządzeniu zastrzeżenia co do możliwości realizacji tego typu transakcji w formie cywilno - prawnej umowy pożyczki.

Oceniając prawno - podatkowe skutki opisanej we wniosku transakcji wskazać należy, iż ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) wymienił jako odrębne źródło przychodu kapitały pieniężne i prawa majątkowe, określając jednocześnie, że do tego źródła zaliczone zostały również przychody z odpłatnego zbycia prawa majątkowych, innych niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Przychodem z kapitałów pieniężnych są m.in. należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych (art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 11 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - oznacza to papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538).

Stosownie do przepisu art. 30b ust. 1 ww. ustawy, podatek dochodowy od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających oraz odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną z tytułu albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Dochodem, o którym mowa - w ust. 1 art. 30b, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 30b ust. 2 ww. ustawy, jest między innymi osiągnięta w roku podatkowym różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14 ww. ustawy.

Zgodnie z art. 24 ust. 13 i 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia pożyczonych papierów wartościowych na zasadach określonych w odrębnych przepisach (sprzedaż krótka), dochód ustala się na dzień, w którym nastąpił zwrot pożyczonych papierów wartościowych lub miał nastąpić, zgodnie z zawartą umową pożyczki tych papierów. Dochodem z tego tytułu, uzyskanym w roku podatkowym jest różnica między sumą przychodów z odpłatnego zbycia pożyczonych papierów wartościowych a wydatkami poniesionymi na nabycie zwróconych papierów wartościowych.

Przepisy te – ustanawiające szczególny moment powstania i zasady ustalenia dochodu ze sprzedaży krótkiej mają zatem zastosowanie wyłącznie do obrotu papierami wartościowymi na zasadach określonych w odrębnych przepisach, tj. w powołanym uprzednio Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 kwietnia 2006 r.

Natomiast transakcje zbycia papierów wartościowych nieobjęte regulacjami Rozporządzenia nie mieszczą się w dyspozycji cytowanego przepisu art. 24 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód z odpłatnego zbycia opisanych we wniosku papierów wartościowych, tj. tych papierów, które jak wykazano nie są papierami o których mowa w art. 24 ust. 13 ustawy, należy zatem ustalić na ogólnych zasadach, wynikających z art. 30b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.


Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę w złożonym w dniu 22 października 2007 r. wniosku na druku ORD-IN oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.


Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi

organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Podobne interpretacje: