Drukuj

Zwracamy się z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie uznania czy zakup konia do hipoterapii dla osoby niepełnosprawnej oraz jego niezbędnego wyposażenia ( np. siodło ) może być wydatkiem na cele rehabilitacyjne w rosumieniu Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w szczególności czy koń o odpowiednich cechach i rasie niezbędnych i koniecznych do pracy z osobą niepełnosprawną może być uznany w zgodzie z art. 26 ust. 7a ww ustawy za " indywidualny sprzęt niezbędny w rehabilitacji. "

W odpowiedzi na Państwa zapytanie wniesione w trybie art. 14a par.1 Ordynacji podatkowej w sprawie możliwości odliczania wydatków na cele rehabilitacyjne ponoszone przez podatnika, Naczelnik Urzędu Skarbowego uprzejmie wyjaśnia co następuje:

-odliczenia wydatków rehabilitacyjnych dokonywane są na podst.art. 26 ust. 7a ustawy z dnia 26.07.1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz.U.nr 14 z 2000 r poz. 176 ze.zm.), który zawiera pełen katalog wydatków uwzględnionych przez ustawodawcę w przedmiotowym zakresie.

  1. Na podstawie ww art. za wydatki na cele rehabilitacyjne ponoszone przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne uważa się :
  2. wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
  3. wydatki na przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
  4. zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
  5. zakup wydawnictw i materiałów ( pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
  6. odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjno - usprawniającym,
  7. odpłatność za pobyt na leczeniu sanatoryjnym, za pobyt w placówkach leczniczo - sanatoryjnych, rehabilitacyjno - szkoleniowych, leczniczo -opiekuńczych, opiekuńczo - pielęgnacyjnych, leczniczo - wychowawczych i szkolno - wychowawczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjno - usprawniające,
  8. opłacenie przewodników osób niewidomych I i II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa w kwocie nie przekraczającej w roku podatkowym 2280,- zł
  9. utrzymanie przez osoby niewidome o których mowa w pkt.7, psa przewodnika – wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty określonej w pkt. 7
  10. opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa,
  11. opłacenie tłumacza języka migowego,
  12. kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych,
  13. leki – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 152,- zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki ( stale lub czasowo)
  14. odpłatny konieczny przejazd na niezbędne zabiegi leczniczo - rehabilitacyjne: - osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego - osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 również innymi środkami transportu niż wymienione w lit.a)
  15. używanie samochodu osobowego ,stanowiącego własność osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne do lat 16 dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo - rehabilitacyjne w wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty określonej w pkt. 7
  16. odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem na: - turnusie rehabilitacyjno - usprawniającym - leczeniu sanatoryjnym w placówkach leczniczo - sanatoryjnych, rehabilitacyjno - szkoleniowych, leczniczo - opiekuńczych, opiekuńczo - pielęgnacyjnych, leczniczo - wychowawczych oraz szkolno - wychowawczych, - koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych.

Przytoczenie ww przepisu ma na celu stwierdzenie, iż w omawianych przepisach nie ma ulgi na zakup konia w celu odbywania hipoterapii. Przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie można traktować rozszerzająco a w przypadku ulgi rehabilitacyjnej ustawodawca jasno i precyzyjnie wyodrębnił wydatki nią objęte.

Zatem w przedmiotowej sprawie uznać należy, iż nie ma prawnej możliwości dokonania odliczeń podatkowych w związku z zakupem koni na potrzeby rehabilitacyjne.

Rehabilitacja (zgodnie z wyrokiem NSA z dn. 17-10-1996 r sygn. akt S. A . / Sz 2668 / 95 : niepublikowany) stanowi zorganizowany system działania, obejmujący usprawnienia fizyczne, psychiczne, społeczne i zawodowe. Proces rehabilitacji ma spowodować usunięcie skutków choroby, zmniejszenie następstwa nieodwracalnych zmian lub wyrównanie ich w takim stopniu, aby poszkodowanym przywrócić ich społecznie przydatną sprawność.

Niemniej jednak ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ograniczył wydatki podlegające odliczeniu na ww cele wymieniając je w art. 26 ust. 7a. Pośród wymienionych wyodrębnić należy sprzęt rehabilitacyjny oraz narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji przez które rozumieć należy wszystkie przedmioty użytkowe o charakterze związanym z rehabilitacją.

Zatem wyposażenie konia ( np.siodła....itp..) można uznać za sprzęt możliwy do odliczenia w ramach przedmiotowej ulgi na cele rehabilitacyjne, gdyż bezpośrednio służy odbywaniu ćwiczeń rehabilitacyjnych.

Podobne interpretacje:

    Tematy poruszane w interpretacji: