Drukuj

Czy kwota dofinansowania będzie stanowiła dla firmy koszty uzyskania przychodów, a u pracownika przychód ze stosunku pracy wolny od podatku czy podlegający opodatkowaniu i oskładkowaniu?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA


Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2007 roku (data wpływu 5 listopada 2007 roku) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych ze sfinansowaniem studiów doktoranckich pracownikowi Spółki – jest prawidłowe.


UZASADNIENIE


W dniu 5 listopada 2007 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych ze sfinansowaniem studiów doktoranckich pracownikowi Spółki.


W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.


Pracownik zwrócił się do Spółki z prośbą o dofinansowanie nauki na studiach doktoranckich. Spółka zajmuje się usługami w zakresie naprawy samochodów, dozoru, usług księgowych oraz informatycznych dla drugiej firmy na podstawie zawartej między firmami umowy, Podstawową działalnością firmy z którą współpracuje Spółka jest wywóz śmieci, roboty budowlane itp. Pracownik jest zatrudniony na stanowisku dyrektora ds. informatycznych i zamierza dokształcać się na studiach doktoranckich w zakresie wymiany dokumentów elektronicznych (posiadając obecnie tytuł magistra informatyki).


W związku z powyższym, zadano następujące pytanie.


Czy kwota dofinansowania dla pracownika będzie stanowiła dla Spółki koszt uzyskania przychodów...


W piśmie z dnia 7 grudnia 2007 r. (data wpływu 11 grudnia 2007 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 29 listopada 2007 r. do uzupełnienia złożonego wniosku, Spółka przedstawiła własne stanowisko w przedmiotowej sprawie, w którym stwierdza iż wydatek poniesiony na opłacanie studiów doktoranckich pracownika będzie stanowił dla Spółki koszt uzyskania przychodu.


Ponadto w przedmiotowym uzupełnieniu do własnego stanowiska w sprawie wskazano, iż pracownik zawarł ze Spółką długą umowę, ponieważ Spółka sfinansowała mu już studia magisterskie. Zdaniem Wnioskodawcy podwyższenie wykształcenia o tym kierunku nie ma bezpośredniego związku z osiąganym przychodem Spółki jak każde wynagrodzenie, Natomiast pośrednio ma związek z przychodem ponieważ:


  • wdrożenie powyższego standardu w firmie pozwoli usprawnić obieg dokumentów wewnątrz jednostki oraz w kontakcie Spółki z podmiotami zewnętrznymi, zarówno firmami jak i urzędami,
  • w związku z tym, iż elektroniczna wymiana dokumentów staje się coraz bardziej powszechna, znajomość tej dziedziny, w szczególności potwierdzona tytułem naukowym, może mieć istotne znaczenie w kontaktach Spółki z organizacjami samorządowymi, które są jej istotnymi kontrahentami.


W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.


Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).


Należy zwrócić uwagę na fakt, iż ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w cytowanym powyżej przepisie, nie wymaga wykazania, iż konkretny przychód jest skutkiem poniesienia określonego kosztu. Przy kwalifikacji wydatków do kosztów uzyskania przychodów powinno natomiast brać się pod uwagę:


  • przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu), oraz
  • potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.


Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia” zawarte we wskazanym przepisie oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzonym przedsiębiorstwem podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, iż poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy, w szczególności przychodu, a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo, np. osiągnięcie przychodu, zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od obiektywnej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten spodziewanego przychodu nie przysporzy.

Ponadto, tak określony koszt uzyskania przychodu nie może znajdować się w katalogu wydatków podlegających wyłączeniu z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonym w art. 16 ust. 1 powołanej ustawy.

Odnosząc powyższe do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku należy stwierdzić, iż co do zasady poniesiony wydatek na studia doktoranckie pracownika będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów Spółki, gdyż wiedza zdobyta przez pracownika może przyczynić się do zwiększenia przychodów Spółki. Tym niemniej biorąc pod uwagę specyfikę dziedziny jaką jest informatyka należy wskazać, iż działania Spółki w zakresie np. poprawy obiegu dokumentów należałoby postrzegać w szerszym kontekście, w szczególności innych nakładów poniesionych na ten cel np. zakup odpowiednich programów komputerowych, urządzeń informatycznych itp. Ponadto poniesiony wydatek na dofinansowanie studiów doktoranckich pracownika powinien uwzględniać specyfikę działalności prowadzonej przez Spółkę oraz możliwość efektywnego wykorzystania zdobytej wiedzy w kontekście tej działalności. Przy czym nie jest konieczne aby zakres działalności Spółki pokrywał się z zakresem kształcenia pracownika, gdyż niektóre dziedziny wiedzy są na tyle uniwersalne, że mogą przynosić wymierne efekty w przedsiębiorstwach o różnym profilu działalności.

Reasumując należy stwierdzić, iż o ile wydatek poniesiony na studia doktoranckie pracownika, jest racjonalny i uzasadniony z punktu widzenia ewentualnych korzyści jakie może osiągnąć Spółka z tego tytułu wydatek taki może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.


Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji przepisów prawa podatkowego.


Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu; ul. Św. Jakuba 20; 87-100 Toruń.

Podobne interpretacje: