Drukuj

Czy wydatek poniesiony na zakup garnituru może stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej ?

Podatnik jest producentem, redaktorem i prowadzącym program telewizyjny. Specyfika tej działalności, a mianowicie występowanie przed szeroką rzeszą odbiorców, częstotliwość emisji, prestiż oraz wymogi oprawy scenograficznej – wymagają od podatnika odpowiedniej prezencji, a co za tym idzie częstej wymiany garderoby.


Ocena prawna stanu faktycznego:


W świetle art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r o podatku dochodowym od osób fi-zycznych (Dz.U. z 2000r., nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymie-nionych w art. 23.

Użyty zwrot "w celu osiągnięcia przychodów" oznacza, iż nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika stanowią koszt uzyskania przychodu. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu.

W tak rozumianych kosztach uzyskania przychodu nie mieszczą się wydatki związane z zakupem garnituru, gdyż nie jest to wydatek, którego poniesienie ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu w prowadzonej przez podatnika działalności.

Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego pozwala wskazać na kilka grup wydatków, któ-re z całą pewnością nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przedsiębiorcy, gdyż obiektywnie nie mogą przyczynić się do osiągnięcia przychodu z działalności gospodarczej. Do ta-kich należą przede wszystkim wydatki, np. na zakup ubrań, a w tym garnituru, spodni, koszul itp., które stanowią wydatek związany w ogóle z faktem funkcjonowania danego człowieka w życiu spo-łecznym. Zakup tych rzeczy stanowi spełnienie zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby nieza-leżnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą. Nie ulega wątpliwości, że w tym przypadku odpowiedni wygląd może mieć pośredni wpływ na oglądalność programu. Nie przesądza to jednak faktu, że wydatek na zakup ubrania ma wpływ na powstanie przychodu z tytułu prowadzenia pro-gramu telewizyjnego. Główną treścią takiego programu są bowiem problemy poruszane w tym pro-gramie i bezpośrednia oglądalność uzależniona będzie w tym przypadku od przejawu ogólnego zain-teresowania problematyką kraju czy regionu, a wygląd (image) prezentera na który składa się mię-dzy innymi jego ubiór (częstotliwość zmiany garnituru) nie będzie miał w tym przypadku zasadni-czego znaczenia. Obowiązujące bowiem zasady życia społecznego wymagają, aby osoby publiczne, prezenterzy występujący przed szeroką rzeszą odbiorców posiadały estetyczny i schludny wygląd, podobnie zresztą jak osoby zatrudnione w innych zawodach.

Uzyskiwanie przychodów w ramach działalności gospodarczej nie jest zatem uzależnione od rodza-ju noszonej odzieży, gdyż schludny wygląd niezbędny jest dla wykonywania wielu zawodów poza sferą działalności gospodarczej. Prowadzi to do wniosku, że wydatek danej osoby fizycznej na za-kup odpowiedniej odzieży osobistej (garnitury) nie może być uznany za koszt uzyskania przy-chodu z działalności gospodarczej, gdyż jego poniesienie uwarunkowane jest głównie innymi względami, aniżeli uzyskiwanie przychodu z tej działalności.

Wydatki na zakup odzieży mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w ramach wydatków na re-prezentację, jeżeli podatnik wykaże, że odzież ta utraciła charakter odzieży osobistej np. z uwagi na wyposażenie jej w charakterystyczne cechy firmy ( barwy, krój, logo ), a także jako odzież robocza, jeśli będzie to podyktowane przepisami bhp.

Podobne interpretacje: