Drukuj

Koszty uzyskania przychodów

Pierwszy Urząd Skarbowy w Kielcach działając na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr.137, poz. 926 ze zm.) w odpowiedzi na pismo z dnia 31.01.2003 r. w sprawie kosztów uzyskania przychodów z tytułu korzystania z praw autorskich informuje, że:

Stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. Nr 14, poz. 176 z 2000 r. ze zm.) koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów lub rozporządzenia przez nich tymi prawami określa się w wysokości 50% od uzyskanego przychodu, z tym, że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1, pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Z treści powołanego przepisu wynika, że przesłanką zastosowania kosztów w podanej wysokości jest stwierdzenie korzystania przez podatnika (twórcę) z wymienionych praw w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. Nr 80, poz. 904 z 2000 r. ze zm.) pod warunkiem możliwości ustalenia wysokości przychodu z tego tytułu.

Stosownie do art. 1 ust. 1 ww. ustawy przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są między innymi utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

W ocenie charakteru danej działalności nie można stosować uogólnień. Nie każda, bowiem działalność mająca znaczenie twórcze jest jednoznacznie przedmiotem prawa autorskiego.

Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 05.04.2000 r. sygn. akt III RN 133/01 przedmiotem prawa autorskiego może być tylko utwór - namacalny materialny substrat, noszący jednocześnie cechy oryginalności i osobistej twórczości. O tym, czy na podstawie umowy o dzieło w ramach, której będzie Pan wykonywał usługi polegające na sporządzaniu projektów instalacji elektrycznych i elektroenergetycznych w obiektach budownictwa mieszkaniowego i przemysłowego można te prace uznać za twórcze decydować będzie spełnienie przesłanek wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych tj. indywidualny charakter działalności i stwierdzenie czy jej efekty są rezultatem procesu intelektualnego kreującego niepowtarzalny wynik.

W związku z powyższym jednostka organizacyjna zatrudniająca Pana na podstawie umowy o dzieło winna zdecydować czy wykonywane przez Pana praca w ramach tego zlecenia jest przedmiotem prawa autorskiego.

W przypadkach wątpliwych istnieje możliwość dokonania rozstrzygnięć w oparciu o opinie specjalistów z danej dziedziny lub w razie powstania sporu, co do autorskiego charakteru wykonywanych prac należy wystąpić do Departamentu Prawa Autorskiego i Praw Pokrewnych Ministerstwo Kultury, Warszawa, ul. Krakowskie Przedmieście 15/17.

Podobne interpretacje: