Drukuj

Czy do kosztów uzyskania przychodów spółki jawnej zalicza się składki na ubezpieczenie społeczne oraz składki na Fundusz Pracy opłacane przez wspólników spółki jawnej ?

Według stanu faktycznego przedstawionego w piśmie wspólnicy spółki jawnej zgodnie z zasadami art. 6 ust. 1 pkt 5 i art. 18 ust. 8 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) naliczają i opłacają (każdy indywidualnie) składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe oraz na Fundusz Pracy.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy. Stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 37 do kosztów nie zalicza się składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy i inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw – od nagród i premii wypłaconych w gotówce lub papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Wobec powyższego należy uznać, iż dokonywane przez wspólników wpłaty na Fundusz Pracy stanowią składnik kosztów uzyskania przychodu z prowadzonej w formie spółki jawnej działalności gospodarczej i winny być zaewidencjonowane w prowadzonej przez spółkę dla potrzeb podatku dochodowego podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Spółka jawna działająca na podstawie ustawy – Kodeks spółek handlowych zaliczana jest do spółek osobowych. Z uwagi na fakt, iż nie posiada ona osobowości prawnej, każdy ze wspólników będący osobą fizyczną podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) – podatnikami podatku dochodowego są wspólnicy a nie spółka.

Pomimo, że wspólnicy spółki jawnej traktowani są jako osobni przedsiębiorcy, to jednak, jako spółka jawna są oni obowiązani prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (lub straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. W księdze wykazuje się przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód całej spółki osobowej łącznie. Nie ma jednak podstaw prawnych, aby zapisami obejmować wyłącznie te zdarzenia, które rodzą skutki podatkowe u wszystkich wspólników. Jeżeli poniesiony wydatek stanowi koszt uzyskania przychodu tylko w stosunku do jednego ze wspólników, należy zastosować do tego wydatku zasadę wyrażoną w art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a następnie zaewidencjonować go w księdze. Wpisanie takiego wydatku do księgi nie oznacza, że przy ustalaniu dochodu będzie on stanowił koszt uzyskania wszystkich wspólników. Nadal pozostanie on kosztem uzyskania przychodu jednego ze wspólników.

W 2004r. składki na ubezpieczenie społeczne przedsiębiorcy nadal mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, podlegający zaewidencjonowaniu w kolumnie 14 podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wprawdzie art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych mówi tylko o odliczeniu od dochodu, ale o możliwości zaliczenia składek do kosztów stanowi art. 26 ust. 13a. Zgodnie z jego brzmieniem wydatki na cele określone w ust. 1 (czyli m.in. składki na ubezpieczenie społeczne) podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów.

Powyższe oznacza, iż podatnik ma nadal możliwość wyboru – albo zaliczyć opłacone składki do kosztów prowadzonej działalności, albo odliczyć je od dochodu.

Podobne interpretacje: