Drukuj

Czy ponoszone przez spółkę opłaty z tytułu używania środka trwałego na podstawie umowy leasingu stanowią koszty uzyskania przychodów, jeżeli spółka wstąpiła w miejsce dotychczasowego korzystającego (przejmując jego prawa i obowiazki) w końcowym okresie obowiązywania umowy?

W odniesieniu do pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w Oświęcimiu z dnia 22.12.2003 r. Nr PDP/423-36/03 stanowiącego pisemną informację w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego wydaną w trybie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie działając na podstawie art. 14b § 2 wymienionej ustawy stwierdza, co następuje:

Podatnik pyta czy ponoszone przez Spółkę opłaty z tytułu używania środka trwałego na podstawie umowy leasingu stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 15.02.1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), w sytuacji, gdy Spółka wstąpi w miejsce dotychczasowego korzystającego w końcowym okresie obowiązywania tej umowy.

Tut. organ stoi na stanowisku, że jeżeli Spółka wstąpi w miejsce dotychczasowego korzystającego na podstawie umowy zawartej z finansującym od dnia 01.10.2001 r., to do tej umowy ma zastosowanie przepis art. 17b cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który reguluje zasady opodatkowania stron umowy leasingu. Zgodnie z powyższym przepisem, aby rata zapłacona przez korzystającego była kosztem uzyskania przychodów umowa powinna spełniać następujące warunki:
1) została zawarta na czas oznaczony stanowiący co najmniej 40 % normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne albo została zawarta na okres co najmniej 10 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości oraz
2) suma ustalonych w niej opłat pomniejszona o należny podatek od towarów i usług odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Natomiast jeżeli którykolwiek z tych warunków nie jest spełniony - umowa nie ma charakteru podatkowej umowy leasingu, a wywołuje w myśl art. 171 w/w ustawy skutki podatkowe przewidziane dla umów najmu i dzierżawy.
Zaznaczyć należy, że skutki umów cywilnoprawnych prawo podatkowe może oceniać odmiennie niż prawo cywilne, tzn. ważność tych umów w ramach prawa cywilnego nie stanowi automatycznie o ich skuteczności w takim samym zakresie w sferze obowiązków publicznoprawnych.

Jednocześnie podkreśla się, iż stosownie do postanowień art. 14 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa składając zapytanie o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego podatnik jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Natomiast w przedmiotowej sprawie Spółka wskazuje, iż „planuje przejąć poprzez umowę przejęcia długu prawa i obowiązki jednego ze swoich kontrahentów w zakresie zawartej przez niego umowy leasingu", a zatem nie przedstawia stanu faktycznego tylko stan hipotetyczny.

Podobne interpretacje: