Drukuj

- dotyczy: klasyfikacji i stawki amortyzacji środka trwałego - budynku warsztatowo-socjalno-biurowego, oraz możliwości dokonywania od pozostałych składników nieruchomości (placu, drogi i ogrodzenia) odpisów amortyzacyjnych

Działając na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późniejszymi zmianami) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Elblągu stwierdza, że stanowisko Pana ... prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych z siedzibą w ... przy ulicy ..., NIP ... zawarte we wniosku z dnia 01.02.2006 r. (data wpływu do tut. organu podatkowego 02.02.2006 r.) w sprawie:
- klasyfikacji i stawki amortyzacji środka trwałego - budynku warsztatowo-socjalno-biurowego, oraz
- możliwości dokonywania od pozostałych składników nieruchomości (placu, drogi i ogrodzenia) odpisów amortyzacyjnych
jest prawidłowe.

Wnioskiem złożonym w dniu 02.02.2006 r., uzupełnionym w dniach 10.04.2006 r. i 13.04.2006 r. Pan ... prowadzący działalność gospodarczą w zakresie usług transportowo - sprzętowych w ... przy ulicy ..., NIP ... zwrócił się z prośbą o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie klasyfikacji i stawki amortyzacji środka trwałego - budynku warsztatowo-socjalno-biurowego, określenia właściwej grupy rodzajowej środków trwałych dla następujących składników nieruchomości - placu, drogi, ogrodzenia oraz możliwości dokonywania od nich odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z treścią art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późniejszymi zmianami) stosownie do swojej właściwości, naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Państwo ... są właścicielami nowej nieruchomości, w skład której wchodzi budynek warsztatowo-socjalno-biurowy, plac, droga oraz ogrodzenie. Wyżej wymienioną nieruchomość Pan ... wykorzystuje w prowadzonej przez siebie pozarolniczej działalności gospodarczej.
Budynek warsztatowy z częścią biurową i socjalną, nie jest podpiwniczony, w części socjalnej i biurowej dwukondygnacyjny, ze stropodachem, wzniesiony według technologii tradycyjnej, uprzemysłowionej. Fundamenty żelbetowe, ściany o konstrukcji murowanej i słupowo-ryglowej żelbetowej i stalowej, stropodach żelbetowy, kryty papą i blachą. Stolarka okienna PCV, bramy wjazdowe segmentowe, posadzki betonowe, terakota, tynki wapienno-cementowe, w sanitariatach glazura. Instalacja wodociągowa, kanalizacyjna, centralnego ogrzewania, cieplej wody, elektryczna, odgromowa. Na parterze znajduje się się warsztat, pomieszczenie gospodarcze, biurowe, łazienka, wc, kotłownia, pokój dla dyspozytora, aneks kuchenny, archiwum, wiatrołap i korytarze. Na pierwszym piętrze znajdują się pomieszczenia higieniczno-sanitarne, jadalnia, szatnia czysta i szatnia brudna, jadalnia, wc i korytarz. Budynek jest użytkowany zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Plac i droga z kostki betonowej na podsypce cementowo-piaskowej, podkładzie z chudego betonu oraz na podsypce piaskowej. Wyżej wymieniony plac wykorzystywany jest jako miejsce postoju używanych w prowadzonej działalności gospodarczej samochodów ciężarowych i sprzętu budowlanego. Droga stanowi odcinek o długości około 100 m od drogi krajowej Gdańsk-Warszawa do przedmiotowej nieruchomości. Teren nieruchomości jest ogrodzony. Ogrodzenie wykonane jest z siatki metalowej na słupkach metalowych w fundamencie żelbetowym oraz z kształtowników stalowych na słupkach metalowych. Z pisma uzupełniającego wniosek w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego wynika, że składniki nieruchomości takie jak plac, droga i ogrodzenie obsługują wyłącznie wyżej wymieniony budynek, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza.

Z treści pisma wynika, że wnioskodawca przedmiotowy budynek zakwalifikował według załącznika nr 1 (wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z poz. 01 jako budynki niemieszkalne ze stawką amortyzacyjną 2,5%.

Wątpliwości Pana ... budzi fakt czy prawidłowo dokonał klasyfikacji placu, drogi oraz ogrodzenia zaliczając je do grupy 2 - Obiekty inżynierii lądowej i wodnej, podgrupy 22 - Infrastruktura transportu, rodzaju 220 - "Autostrady, drogi ekspresowe, ulice i drogi pozostałe". Ponadto wnioskodawca zwrócił się z zapytaniem czy wyżej wymienione składniki przedmiotowej nieruchomości (plac, droga, ogrodzenie) podlegają amortyzacji.

Przedmiotem niniejszego postanowienia jest informacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie klasyfikacji i stawki amortyzacyjnej środka trwałego budynku warsztatowo-socjalno-biurowego oraz możliwości dokonywania od składników nieruchomości (placu, drogi i ogrodzenia) odpisów amortyzacyjnych. Natomiast informacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawie określenia właściwej grupy rodzajowej środków trwałych dla składników nieruchomości - placu, drogi oraz ogrodzenia będzie przedmiotem odrębnego postanowienia.

Po dokonaniu oceny stanu faktycznego i stanowiska przedstawionego we wniosku w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Elblągu stwierdza co następuje.

Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. została z mocą od 1 stycznia 2000 r. - wprowadzona Klasyfikacja Środków Trwałych (Dz. U. Nr 112, poz. 1317 z późniejszymi zmianami). Klasyfikacja wyodrębnia 10 grup środków trwałych. Grupa 1 to budynki i lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu niemieszkalnego. Grupa ta obejmuje wszystkie budynki oraz znajdujące się w nich lokale z wyłączeniem obiektów o charakterze prowizorycznym, tymczasowym oraz obiektów przenośnych.

Zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późniejszymi zmianami) budynki są to obiekty budowlane, trwale związane z gruntem, wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadające fundamenty i dach. Samodzielnym środkiem trwałym w ramach grupy 1 jest budynek postawiony na stałym fundamencie, wraz z wszystkimi przynależnymi do niego przybudówkami i pomieszczeniami pomocniczymi. O zaliczeniu budynku do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje jego przeznaczenie oraz związana z tym konstrukcja i wyposażenie, a nie sposób użytkowania. W przypadku budynków o różnym przeznaczeniu o zaliczeniu obiektu do właściwej podgrupy i rodzaju decyduje główne jego przeznaczenie.

W myśl art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późniejszymi zmianami) amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne od użytku w dniu przyjęcia do użytkowania:
1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością;
2. maszyny, urządzenia i środki transportu;
3. inne przedmioty - o przewidywanym okresie do używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Odnosząc powyższe uregulowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego budynek warsztatowo-socjalno-biurowy należy zakwalifikować do grupy 1, podgrupy 10 "Budynki niemieszkalne". Dla środków trwałych zakwalifikowanych według KRŚ do grupy 1, podgrupy 10 "Budynki niemieszkalne" zgodnie z poz. 01 - Wykazu Rocznych Stawek Amortyzacyjnych stanowiącego załącznik nr 1 do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późniejszymi zmianami) właściwą stawką amortyzacyjną jest stawka 2,5% od wartości początkowej środka trwałego ustalonej zgodnie z art. 22g wyżej cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Podatnika jest prawidłowe.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Elblągu informuje, że niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie udzielenia odpowiedzi.

W myśl art. 14b § 1 interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1 nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Zgodnie z art. 14a § 2 interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1 jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona lub uchylona wyłącznie w drodze decyzji w trybie określonym w art. 14a § 5. Interpretacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 236 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8 ,poz. 60 z późniejszymi zmianami) na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Elblągu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia.

Zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 ustawy - Ordynacja podatkowa zażalenie na niniejsze postanowienie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

Jeżeli zażalenie nie spełnia warunków wynikających z wyżej cytowanych przepisów organ odwoławczy, zgodnie z art. 228 § 1, pkt 3 ustawy - Ordynacja podatkowa pozostawia zażalenie bez rozpatrzenia.

W przypadku wniesienia zażalenia należy dołączyć opłatę skarbową w znaku skarbowym w wysokości 5, 00 zł. oraz 0,50 gr od każdego załącznika.

Podobne interpretacje: