Drukuj

Pytanie dotyczy możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wierzytelności na podstawie postanowienia komornika o umorzeniu postępowania wydanego na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 KPC w odniesieniu do części tej wierzytelności.

P O S T A N O W I E N I E

Na podstawie art. 14a § 4 w zw. z § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60), po rozpatrzeniu wniosku Spółki z dnia 16.01.2006r. (data wpływu do tut. Urzędu 23.01.2006r.), o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, tj.: możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wierzytelności na podstawie postanowienia komornika o umorzeniu postępowania wydanego na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 KPC w odniesieniu do części tej wierzytelności, Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie #8722; biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz stan prawny

postanawia:

uznać stanowisko Strony za prawidłowe.

U z a s a d n i e n i e

Z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego wynika, że w związku z zawieranymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej umowami leasingu, Spółka posiada wierzytelności, które zarachowuje jako przychody należne , zgodnie z postanowieniami art. 12 ust. 3c ustawy.Spółka częstokroć zawiera z jednym podmiotem - korzystającym kilka lub kilkanaście umów leasingu, których przedmiotem są różne środki trwałe.W stosunku do swoich dłużników, którzy nie uregulowali wierzytelności w terminie jej wymagalności, Spółka podejmuje działania na drodze sądowej, a następnie egzekucyjnej celem doprowadzenia do całkowitego uregulowania wierzytelności.
W niektórych przypadkach, gdy Spółka nie posiada wiedzy na temat składników majątkowych dłużnika, ich zakresu obciążenia, w pierwszej kolejności występuje przeciwko dłużnikowi z powództwem o zapłatę części wierzytelności, tj. wierzytelności z tytułu jednej z kilku umów leasingu lub części wierzytelności wynikającej z pojedynczej umowy leasingu. W wielu przypadkach organ egzekucyjny wydaje postanowienie - na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 KPC - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, "ponieważ jest oczywiste, że z egzekucji nie uzyska sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych".
W związku z powyższym Spółka wnosi o wyjaśnienie, czy posiadając postanowienie komornika o umorzeniu postępowania wydane w trybie art. 824 § 1 pkt 3 KPC w odniesieniu do części wierzytelności, uprawniona jest do zaliczenia na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 25 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do kosztów uzyskania przychodów wierzytelności Spółki posiadanej wobec dłużnika, a więc również tej części wierzytelności, w stosunku do której Spółka nie prowadziła postępowania egzekucyjnego.

Stanowisko Spółki
Spółka opiera swoje stanowisko na założeniu, że przepisy KPC nie znają opisanego w ar. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy "postanowienia o nieściągalności", które wydawać by miał "właściwy organ postępowania egzekucyjnego". Kodeks Postępowania Cywilnego zna jedynie postanowienia wydawane na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 KPC o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, "jeżeli jest oczywiste, że z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych". W związku z powyższym Spółka uznaje, że postanowienie wydane na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 KPC jest tym, o którym mowa w art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wniosek przeciwny powodowałby, że art. 16 ust. 2 pkt 1 byłby zupełnie martwy, gdyż mając udokumentowaną nieściągalność nawet niewielkiej części wierzytelności, oczywiste jest, że kontynuacja postępowania jest bezprzedmiotowa, ponieważ nie jest możliwe uzyskanie od dłużnika kwot wyższych niż koszty postępowania egzekucyjnego, a te ostatnie są pokrywane w pierwszej kolejności przed zaspokojeniem roszczeń egzekwującego wierzyciela. Postanowienia takie stwierdzają niewypłacalność dłużnika, co dla wierzyciela oznacza nieściągalność pozostałej części wierzytelności. Powyższe założenie Spółka wywodzi z pisma Ministerstwa Finansów w piśmie z dnia 30.11.1995r. (PO4/AS-722-837/95), w którym stwierdzono między innymi:"... Pomimo iż w sentencji postanowień wydawanych przez organy egzekucyjne nie pojawia się termin "postanowienie o nieściągalności", to jednak treść tych postanowień nie powinna budzić wątpliwości co do istnienia bądź nieistnienia majątku, z którego może być zaspokojona egzekwowana wierzytelność. Wykładnia celowościowa powołanego przepisu prowadzi zatem do wniosku, iż ocena czy wierzytelność będąca przedmiotem roszczeń wierzyciela w postanowieniu egzekucyjnym, może być uznana za nieściągalną i zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w rachunku podatkowym, zależy od istnienia majątku dłużnika, którego wartość przewyższa oczywiście koszty egzekucyjne postępowania".Ponadto Spółka zwraca uwagę na stanowisko Ministra Finansów wyrażone w piśmie z dnia 03.11.1999r. Nr PB3-2099-IP-722-314/99, zgodnie z którym:"...W przypadku, gdy podatnik wystąpi do organu postępowania egzekucyjnego o egzekucję jedynie części ustalonej wierzytelności, postanowienie o nieściągalności tej części powoduje, że całą wierzytelność można uznać za nieściągalną. Dowodem zatem do uznania całej wierzytelności za koszty uzyskania przychodów będzie postanowienie o nieściągalności części wierzytelności wydane przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego".W ocenie Spółki nieściągalność wierzytelności nastąpi, gdy wierzyciel uzyskał od organu egzekucyjnego postanowienie o umorzeniu egzekucji, wydane na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 KPC.Uzyskanie zaś przez Spółkę, wydanego przez właściwy organ egzekucyjny, postanowienia o nieściągalności części dochodzonej wierzytelności oznacza, że w związku z brakiem majątku dłużnika nie jest możliwe odzyskanie tej wierzytelności. Tym bardziej nie jest możliwe zaspokojenie Spółki z pozostałej części wierzytelności w stosunku do tego samego dłużnika. W związku z powyższym, w przypadku uzyskania od organu egzekucyjnego postanowienia o umorzeniu egzekucji wydanego na podstawie art. 824 § 1 pkt 3 KPC Spółka uzyskuje prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów całej wierzytelności wobec danego dłużnika, pomimo faktu, że umorzono postępowanie egzekucyjne tylko w odniesieniu do jej części.Według Spółki udokumentowany postanowieniem o nieściągalności organu egzekucyjnego brak majątku oznacza, iż pozostała część wierzytelności też nie będzie mogła być odzyskana.
Przepisy prawa podatkowego mające zastosowanie w sprawie:
Zgodnie z art. 15 ust.1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.1. Stosownie zaś do art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. a, podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wierzytelności odpisane jako nieściągalne, o ile zostały one uprzednio na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zarachowane jako przychody należne oraz ich nieściągalność została udokumentowana w sposób określony w art. 16 ust. 2 w/w ustawy.
Powyższy przepis warunkuje możliwość zaliczenia danej wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów od spełnienia określonych warunków.Jednym z nich jest wcześniejsze zarachowanie wierzytelności jako przychód należny. Stanowi o tym art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, uznaje się osiągnięte w roku podatkowym należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.


Natomiast na podstawie art. 16 ust. 2 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 25 powyższego artykułu, uważa się te wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana:1)postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania egzekucyjnego, albo2)postanowieniem sądu o:a)oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania, lubb)umorzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, gdy zachodzi okoliczność wymieniona pod lit. a), lubc)ukończeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku, albo3)protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby równe albo wyższe od jej kwoty.Biorąc powyższe pod uwagę, aby uznać określoną wierzytelność za koszt uzyskania przychodów, musi dojść do stwierdzenia jej nieściągalności poprzez udokumentowanie jednym z trzech wymienionych w przepisie dokumentów, w tym postanowieniem o nieściągalności. Z treści tego postanowienia musi jednoznacznie wynikać brak majątku dłużnika. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka uzyskała postanowienie o nieściągalności części wierzytelności z danej umowy leasingu lub wierzytelności wynikającej z jednej spośród kilku umów leasingu.
Jeżeli zatem w odniesieniu do części wierzytelności orzeczono umorzenie egzekucji ze względu na brak majątku, to ewentualne dochodzenie pozostałej części wierzytelności lub wierzytelności z innych umów leasingu zawartych z tym samym dłużnikiem uznać należy za bezskuteczne.Reasumując, postanowienie o umorzeniu egzekucji wobec części wierzytelności w sposób wystarczający dokumentuje nieściągalność całości wierzytelności wynikających ze wszystkich umów leasingu zawartych z danym podmiotem, w stosunku do których Spółka nie prowadziła postępowania egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.

Pouczenia:
Niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla Strony i jest wiążąca dla organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej właściwych dla Strony #8722; do czasu jej zmiany lub uchylenia (art. 14b § 1 i 2 ustawy-Ordynacja podatkowa).

Podobne interpretacje: