Drukuj

Czy i kiedy Spółka może zaliczyć odsetki naliczane przez przejmującego dług od kwot wyłożonych przezeń za Spółkę do kosztów uzyskania przychodu? Spółka zaciągnęła pożyczki od spółki powiązanej. Dług z tych pożyczek został przejęty przez inną spółkę powiązaną w trybie art. 519 kodeksu cywilnego. Przejęcie miało charakter odpłatny - przejmujący ma wobec Spółki roszczenie o zwrot zapłaconych za nią kwot. Za okres korzystania z kapitału przejmujący nalicza Spółce odsetki na zasadach identycznych jak dotychczasowy pożyczkodawca.

P O S T A N O W I E N I E

Na podstawie art. 14a § 4 w związku z art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku Sp. z o.o. z dnia 31.01.2007 r. (data wpływu do tutejszego Urzędu 31.01.2007 r.) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Podatnika w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie

p o s t a n a w i a

uznać stanowisko Spółki za prawidłowe.

U Z A S A D N I E N I E

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka zaciągnęła pożyczki od spółki powiązanej. Dług Spółki wynikający z zaciągniętych pożyczek został przejęty przez inną spółkę powiązaną. Do przejęcia długu doszło w trybie art. 519 kodeksu cywilnego. Przejęcie miało charakter odpłatny, tj. przejmujący ma wobec Spółki roszczenie o zwrot zapłaconych za nią kwot. Tym samym przejęcie długu nie wiązało się dla Spółki z powstaniem nieodpłatnego przychodu. Z punktu widzenia Spółki jej sytuacja ekonomiczna nie uległa zmianie. Za okres korzystania z kapitału przejmujący nalicza bowiem Spółce odsetki na zasadach identycznych jak dotychczasowy pożyczkodawca.

W związku z przedstawionym powyżej stanem faktycznym Spółka wnosi o udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy i kiedy Spółka ma prawo do zaliczania odsetek naliczanych przez przejmującego dług od kwot wyłożonych przezeń za Spółkę do kosztów uzyskania przychodu?

Zdaniem Spółki, pomimo zmiany strony umowy, jej sytuacja ekonomiczna nie uległa zmianie. Odsetki naliczane przez przejmującego dług stanowią jego wynagrodzenie za korzystanie z kapitału, które powinien on wykazywać jako swój przychód, a jednocześnie odsetki ponoszone przez Spółkę powinny stanowić jej koszt uzyskania przychodu w momencie zapłaty (tj. zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Spółka podkreśla, że pożyczki zostały pierwotnie zaciągnięte w celu finansowania bieżącej działalności operacyjnej Spółki oraz że między Spółką a przejmującym dług nie ma powiązań, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie po zapoznaniu się z przedstawionymi okolicznościami, uznając stanowisko Spółki za prawidłowe, informuje co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Natomiast art. 16 ust. 1 pkt 11 w/w ustawy stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, że dla celów podatkowych za koszty uzyskania przychodów uznawane są wyłącznie zapłacone przez podatnika odsetki od zobowiązań (w szczególności od pożyczek/kredytów) pod warunkiem, że zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Obciążenie finansowe z tytułu odsetek musi być zatem faktycznie poniesione przez podatnika.

W związku z tym nie stanowią kosztów podatkowych spełniające warunek związku z przychodami odsetki niezapłacone lub umorzone.

Dodatkowe ograniczenia w kwestii zaliczenia zapłaconych odsetek od pożyczek do kosztów uzyskania przychodów, uregulowane zostały w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Art. 16 ust. 1 pkt 60 w/w ustawy stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej spółki, jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

Z kolei w myśl art. 16 ust. 1 pkt 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek (kredytów) udzielonych przez spółkę innej spółce, jeżeli w obu tych podmiotach ten sam udziałowiec (akcjonariusz) posiada nie mniej niż po 25% udziałów (akcji), a wartość zadłużenia spółki otrzymującej pożyczkę (kredyt) wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej spółki posiadających co najmniej 25% jej udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale tych udziałowców (akcjonariuszy) oraz wobec spółki udzielającej pożyczki (kredytu) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki - w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek; przepisy te stosuje się odpowiednio do spółdzielni, członków spółdzielni oraz funduszu udziałowego takiej spółdzielni.

Powyższe przepisy mają zastosowanie w przypadkach, kiedy zadłużenie spółki (pożyczkobiorcy) wobec tych podmiotów przekroczy określony pułap liczony w stosunku do wielkości kapitału zakładowego pożyczkobiorcy. W przepisach tych jest mowa o zadłużeniu, a nie o zadłużeniu z jakiegoś jednego określonego tytułu. Z tego też względu przepis ten znajduje zastosowanie w przypadku wypłaty odsetek od pożyczek (kredytów), kiedy zadłużenie spółki z jakiegokolwiek tytułu wobec wspomnianych podmiotów przekroczy odpowiedni poziom, określony na dzień zapłaty odsetek od pożyczki (kredytu).

Jak wynika z przedłożonego wniosku, pomiędzy Spółką a przejmującym dług nie ma powiązań, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 60 i 61 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z czym ograniczenia wynikające z w/w przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie będą miały zastosowania w stosunku do płaconych przez Spółkę odsetek podmiotowi, który przejął jej dług z tytułu zaciągniętej pożyczki.

W związku z tym, że Spółka zaciągnęła pożyczkę w celu finansowania bieżącej działalności operacyjnej, należy uznać za spełnione przesłanki zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którymi kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Przejęcie długu, wynikającego z udzielonej Spółce pożyczki przez podmiot przejmujący, skutkuje powstaniem u Spółki zobowiązania względem tego podmiotu w postaci spłaty kwoty przejętego długu oraz naliczanych odsetek od tego długu.

Ponieważ art. 16 ust. 1 pkt 11 w/w ustawy, wnioskując a contrario, zezwala na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów zapłacone odsetki od zobowiązań (wymieniając odsetki od pożyczek lub kredytów jako szczególne przypadki zobowiązań), należy uznać, że zapłacone przez Spółkę na rzecz podmiotu przejmującego odsetki od przejętego długu Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w momencie ich faktycznej zapłaty .

W związku z powyższym Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego postanawia jak na wstępie.

Zawarta w niniejszym postanowieniu interpretacja odnosi się wyłącznie do przedstawionego przez Podatnika we wniosku stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania postanowienia (lub) w dniu zaistnienia przedstawionego zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, powyższa interpretacja nie jest wiążąca dla Podatnika, jednakże jest wiążąca dla właściwych organów podatkowych i organów kontroli skarbowej do momentu jej zmiany lub uchylenia.

Podobne interpretacje: