Drukuj

1.Czy czynsz inicjalny i opłatę manipulacyjną związane z leasingiem operacyjnym na samochód osobowy można jednorazowo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia? 2. Czy opłacone przez leasingobiorcę ubezpieczenie samochodu osobowego (OC i AC) mozna zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?

P O S T A N O W I E N I E

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Gorlicach działając na podstawie art. 14a § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr.8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 27.02.2007 r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, dotyczącej kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej:
- postanawia uznać stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe.

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 27.02.2007 r. do Urzędu Skarbowego w Gorlicach wpłynął wniosek strony w sprawie udzielenia interpretacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, dotyczącej kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że spółka cywilna prowadząca działalność gospodarczą zawarła w styczniu 2007 r. umowę leasingu operacyjnego na używanie samochodu osobowego. Spółka prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, metodą kasową. Z uwagi na obowiązujące od 1 stycznia 2007 r. zmiany w podatku dochodowym wnioskodawca zwraca się z zapytaniem czy poniesione koszty tytułem opłaty wstępnej można jednorazowo zaliczyć jako koszt uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, oraz czy kosztem uzyskania jest opłacone przez leasingobiorcę ubezpieczenie samochodu osobowego.
Zdaniem wnioskodawcy wartość pierwszej faktury, na której znajduje się czynsz inicjalny oraz opłata manipulacyjna, płatne w dniu zawarcia umowy, można uznać jednorazowo za koszt uzyskania przychodu, zaś wartość polisy ubezpieczeniowej za przedmiot leasingu jest kosztem uzyskania do wysokości 20000 euro.
Po rozpatrzeniu wniosku Naczelnik Urzędu Skarbowego w Gorlicach wyjaśnia co następuje:
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr. 14, poz. 176, ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
W świetle art. 23b ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodu korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa spełnia następujące warunki: 1) została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome,
2) suma ustalonych w umowie opłat pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych.
Przepis art. 23b ust. 2 stanowi, że opłaty ustalone w umowie leasingu stanowią koszt uzyskania przychodu korzystającego jeżeli finansujący w dniu zawarcia mowy leasingu nie korzystał ze zwolnień w podatku dochodowym, przysługujących na podstawie przepisów wymienionych w tym artykule.
W związku z powyższym, jeżeli spełnione zostały wymienione warunki, korzystający ma prawo ujęcia w kosztach opłat ustalonych w umowie leasingu, w tym opłat inicjalnych (czynsz inicjalny oraz opłata manipulacyjna).
W świetle postanowień art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Jest to metoda kasowa, co oznacza, iż wydatki stanowią koszt w dacie ich poniesienia bez względu na fakt jakiego okresu dotyczą. Od 1 stycznia 2007 r. do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 22 ust. 6b, który stanowi, że dla podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztów.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że podatnik zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów z zastosowaniem metody kasowej, zatem wydatki powinny być ujęte w dacie ich poniesienia, tj. w momencie otrzymania dowodu potwierdzającego zdarzenie gospodarcze.
Zasady ewidencjonowania kosztów uzyskania przychodów w księdze podatkowej określa § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. Nr. 152, poz. 1475 ze zm.). Z przepisu tego wynika, że zapisów w księdze podatkowej dotyczących kosztów dokonuje się:
- w przypadku zakupu materiałów podstawowych oraz towarów handlowych – niezwłocznie po ich otrzymaniu, z uwzględnieniem § 16 wymienionego rozporządzenia,
- w przypadku pozostałych wydatków – zgodnie z wybraną metodą ewidencji kosztów określoną w art. 22 ust. 4 i 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. kasową lub memoriałową.
W kwestii stwierdzenia prawa zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składki ubezpieczenia samochodu zastosowanie ma art. 23 ust. 1 pkt. 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stosownie do którego nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w jakiej pozostaje równowartość 20000 euro, przeliczona na złote według kursu sprzedaży walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.
Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę.
Stosownie do art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla niego organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.
Na postanowienie niniejsze służy podatnikowi prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie Ośrodek Zamiejscowy w Nowym Sączu ul. Sienkiewicza 44, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Gorlicach, w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia (art. 236 § 2 Ordynacji podatkowej).

Podobne interpretacje: