Drukuj

Czy dochody uzyskane w Danii podlegają opodatkowaniu w Polsce?

Działając na podstawie art. 14e oraz art. 14a § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), udzielając interpretacji w zakresie postanowień Konwencji z dnia 6 grudnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 2003 r. Nr 43, poz. 368),


Minister Finansów uznaje za prawidłowe stanowisko przedstawione we wniosku w sprawie dotyczącej prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Danii.


Uzasadnienie


Z treści złożonego wniosku wynika, że Podatnik zamierzał rozpocząć od września 2005 r działalność gospodarczą w zakresie usług projektowych i architektury zarejestrowaną w Polsce. Znaczna część ww. działalności będzie wykonywana poza granicami kraju - początkowo w Danii, gdzie Podatnik planuje wynająć pomieszczenie na pracownię. Usługi będą wykonywane dla obywateli różnych krajów członkowskich UE. Poza granicami kraju Podatnik nie będzie przebywał dłużej niż 183 dni w roku.


Wątpliwości Podatnika budzi sposób rozliczenia dochodów z prowadzonej działalności na terytorium Danii, tzn. w którym kraju powinien płacić podatek, jaki powinien być sposób przeliczania uzyskanego za granicą dochodu, czy wydatki na wynajęcie biura i inne związane z działalnością stanowią koszty uzyskania przychodu.


W ocenie Podatnika poprawne jest wpłacanie zaliczki w Polsce i rozliczanie dochodu z prowadzonej działalności w ramach deklaracji PIT-5.


Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa, Minister Finansów stwierdza, co następuje:


Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).


Przepisy te stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a cytowanej ustawy).


Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 Konwencji z dnia 6 grudnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 2003 r. Nr 43, poz. 368) określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.


Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:

  1. siedzibę zarządu,
  2. filię,
  3. biuro,
  4. fabrykę,
  5. warsztat,
  6. kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.


Za stanu faktycznego przedstawionego w sprawie wynika, iż Podatnik od września 2005 r. zamierzał rozpocząć działalność gospodarczą w zakresie usług projektowych i architektury zarejestrowaną w Polsce. Znaczna część ww. działalności miała być wykonywana poza granicami kraju - początkowo w Danii, gdzie Podatnik planuje wynająć pomieszczenie na pracownię.


W związku z faktem, że Podatnik zamierza prowadzić działalność na terytorium Danii w pomieszczeniu wynajętym na pracownię i działalność ta będzie miała charakter trwały, stwierdzić należy, że działalność prowadzona będzie w Danii za pośrednictwem "zakładu".


Zasady i sposób opodatkowania dochodu z działalności gospodarczej wykonywanej przy utrzymywaniu "zakładu" na terytorium Danii określają postanowienia art. 7 wymienionej Konwencji.


Zgodnie z ww. przepisem zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi.


Jeżeli przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym się Państwie należy przypisać takiemu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.


Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych na rzecz tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym Państwie, w którym położony jest zakład, czy gdzie indziej.


Jeżeli w Umawiającym się Państwie istnieje zwyczaj ustalania zysków zakładu przez podział całkowitych zysków przedsiębiorstwa na jego poszczególne części, to postanowienia ustępu 2 nie wykluczają ustalenia przez to Umawiające się Państwo zysku do opodatkowania według zwykle stosowanego podziału; sposób stosowanego podziału zysku musi jednak być taki, żeby wynik był zgodny z zasadami zawartymi w tym artykule.


Nie można przypisać zakładowi zysku tylko z tytułu samego zakupu dóbr lub towarów przez ten zakład dla przedsiębiorstwa.


Przy stosowaniu poprzednich ustępów ustalanie zysków zakładu powinno być dokonywane każdego roku w taki sam sposób, chyba że istnieją uzasadnione powody, aby postąpić inaczej.


Należy dodać, iż w opisanej sytuacji, tj. gdy działalność prowadzona jest w Danii za pośrednictwem "zakładu" dochód z tej działalności podlega opodatkowaniu w Danii według przepisów obowiązujących w tym państwie. Zatem zarówno możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów poniesionych wydatków oraz moment zaksięgowania przychodów i kosztów wynika z wewnętrznych przepisów obowiązujących w Danii.


W Polsce natomiast dochód z tytułu działalności prowadzonej na terytorium Danii podlegał będzie opodatkowaniu z zastosowaniem metody unikania podwójnego opodatkowania zawartej w art. 22 Konwencji, tzn. przez proporcjonalne odliczenie zapłaconego za granicą podatku.


W przedstawionym stanie faktycznym Podatnik zobowiązany jest zatem płacić podatek w Danii od uzyskanych dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Danii, a następnie zgodnie z metodą proporcjonalnego odliczenia, odliczyć go od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów uzyskanych w kraju i za granicą w części, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany za granicą.


Podatnik zobowiązany będzie także do wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek w Polsce z uwzględnieniem ww. metody i składania deklaracji PIT-5 do właściwego urzędu skarbowego.


Przychód wyrażony w walutach obcych przelicza się na złote według kursów średnich ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski.


Biorąc pod uwagę powyższe, Minister Finansów postanowił jak w sentencji.


Minister Finansów informuje, że interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odpowiedź nie jest wiążąca dla Strony, jest natomiast wiążąca dla właściwych organów podatkowych i organów kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie, na podstawie art. 14e § 2, art. 14a § 4 oraz art. 236 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Stronie przysługuje zażalenie do Ministra Finansów w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.

Podobne interpretacje:

    Tematy poruszane w interpretacji: