Interpretacje w temacie: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ścieżka aktualnego tematu
Podtematy

Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia.Strona przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego musi wyczerpać środki zaskarżenia przysługujące jej w toku postępowania administracyjnego. Skarga wniesiona przez podmiot w upadłości, w sytuacji, w której przysługuje mu odwołanie od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi, jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania przysługujących im środków zaskarżenia.

Pismem z dnia 31 marca 2005 roku przedsiębiorstwo państwowe Zakłady Przemysłu Jedwabniczego „P” w upadłości zwróciło się do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódż-Górna w trybie art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tekst jednolity - Dz. U. z 2005 roku, Nr 8, poz. 60) o wydanie interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 19 ...

1. Warunek posiadania kwalifikacji do szkolenia uczniów podatnik obowiązany jest spełnić już przy zatrudnieniu ucznia (zawarcia umowy o pracę ), a więc przez cały okres jego szkolenia. 2. Do wniosków stanowiących podstawę rozstrzygnięcia Sąd doszedł nie po przeprowadzeniu pierwszej w kolejności przy interpretowaniu norm prawa podatkowego wykładni gramatycznej lecz wykładni celowościowej, która nie wydaje sie uzasadniona i właściwa.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 czerwca 2004 r. sygn. akt I SA/Gd 288/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę Małgorzaty M. i uchylił decyzję Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 stycznia 2001 r. nr PB-732-350/00 w przedmiocie odmowy przyznania ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia uczniów.W uzasadnieniu wyroku podano, że Małgorzata M. wystąpiła w ...

Czy wnioskodawca, który wystąpił z wnioskiem w sprawie wyrażenie zgody na tymczasowe przetrzymywanie zwierzyny winien dokonać opłaty skarbowej i w jakiej kwocie za wydanie decyzji wyrażającej zgodę Starosty na tymczasowe przetrzymywanie zwierzyny w szczególnych przypadkach.

POSTANOWIENNIE Na podstawie art. 14a § 1, § 3 i § 4 oraz art.216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku- Ordynacja podatkowa (Dz. U .z 2005 roku, Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), Burmistrz Miasta Rypina p o s t a n a w i a uznać za prawidłowe stanowisko Starostwa Powiatowego w sprawie dokonania opłaty skarbowej i jej wysokości za wydanie decyzji wyrażającej zgodę starosty na tymczasowe przetrzymywanie ...

Słusznie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny przywołał art. 274 p.p.s.a., zgodnie z którym z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba, że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych niż brak dowodów.

Postanowieniem z dnia 13 lipca 2005 r., sygn. akt SA/Sz 2093/01, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Zygmunta P o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 15 stycznia 2003 r., sygn. akt SA/Sz 2093/01. Uzasadniając podano, że w dniu 15 listopada 2004 r. wpłynęła do WSA skarga o wznowien ...

Odpowiedzią na zarzuty strony nie mogą być przy tym formalnie poprawne wywody dotyczące przepisów prawa materialnego oraz Ordynacji podatkowej. Wskazać jednocześnie należy, iż znaczenie procesowe uzasadnienia uwidacznia się w tym, że ma ono dać rękojmię, iż sąd dołożył należytej staranności przy podejmowaniu rozstrzygnięcia oraz ma umożliwić sądowi wyższej instancji ocenę, czy przesłanki, na których oparł się sąd niższej instancji, są trafne. Z uzasadnienia powinno w sposób zrozumiały i jednoznaczny wynikać, na jakich przepisach Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie oraz jaka interpretacja przepisów została przyjęta. Tylko wówczas, bowiem Sąd wyższej instancji będzie miał pełną możliwość kontroli zaskarżonego wyroku.

Wyrokiem z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt I SA/Gl 360/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Joanny i Jerzego S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 4 lutego 2004 r., Nr PBIII/1/41172/49/03 w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję ...

Będąc związany granicami skargi, tj. m.in. treścią przytoczonych w niej podstaw kasacyjnych, Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do jej "uzupełniania" o przepisy prawa w skardze kasacyjnej nieprzywołane. Taki pogląd prawny był już prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego między innymi w wyroku z dnia 21 kwietnia 2004r, sygn. akt FSK 181/04, ONSAiWSA 2004/2/36, w którym stwierdzono, że powołanie w skardze kasacyjnej wyłącznie przepisów procedury podatkowej mającej zastosowanie w postępowaniu przed organami podatkowymi w oderwaniu od przepisów postępowania sądowego nie pozwala traktować ich jako podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 P.p.s.a.

W trakcie przesłuchania w charakterze strony podatnik oświadczył, iż działalność gospodarcza, którą prowadził w 2003 r. dotyczyła produkcji i sprzedaży na eksport modeli figurek z tworzywa sztucznego. Modele zabawek wytworzone zostały w pojedynczych egzemplarzach. Podatnik sam był projektodawcą oraz wytwórcą modeli, nie zawierał z firmą F. F umów dotyczących wykonania modeli, ani nie zastrzegał pr ...

1. Regulacje kodeksu spółek handlowych i ich konsekwencje na funkcjonowanie powstałej osoby prawnej miały wpływ na regulacje prawno-podatkowe, skoro ustawodawca w art. 17 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f w brzmieniu obowiązującym w 2002 r. za przychody z kapitałów pieniężnych uznał nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. 2. Art. 17 ust.2 u.p.d.o.f. w zakresie ustalania wartości przychodów odsyła do odpowiedniego stosowania art. 19 u.p.d.o.f.. Słowo odpowiednie oznacza, że do ustalenia wartości przychodu określonego w art. 17 ust. 1 pkt 9 ma zastosowanie wyłącznie zdanie pierwsze art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f 3. Nieruchomość (wkład niepieniężny) może mieć dla konkretnej spółki szczególną wartość w związku np. z jej strategicznym, z punktu widzenia planów gospodarczych, celem, który w odniesieniu do innych podmiotów rynkowych nie występuje. Przyjęcie jednak wykładni dokonanej przez sąd pierwszej instancji powodowałoby w istocie, że jednozanaczny zapis ustawy mógłby być odczytany wbrew jego literalnemu brzmieniu. Nie byłaby to już wartość nominalna wkładu niepieniężnego, a wartość ustalona przez biegłego.

Wyrokiem z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt I SA/Bd 710/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżoną przez Halinę i Andrzeja M. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 18 października 2004 r., nr PB2/4117-151/04, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżoną decyzją organ podatkowy utrzymał w mocy decyzję D ...

1. Naczelny Sąd Administracyjny nie może samodzielnie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej ani uściślać bądź w inny sposób ich korygować. W niniejszej sprawie autor skargi kasacyjnej w ogóle nie powołał art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co należy ocenić ujemnie, z petitum skargi wynika jednakże, iż została ona oparta zarówno na zarzucie naruszenia przepisów postępowania jak i przepisów prawa materialnego. 2. Ponieważ Sąd I instancji uznał, iż w przedmiotowej sprawie nadpłata nie wystąpiła, bezprzedmiotowe byłoby zajmowanie się kwestią momentu powstania nadpłaty, o którym traktuje art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 9 lutego 2005 r. (I SA/Bd 688/04)Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Tadeusza K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 października 2004 r., Nr PB2/4117-148/04, w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji ustalił, iż zaskarżoną decyzją orga ...

1. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. podstawą skargi kasacyjnej może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.W świetle art. 176 u.p.p.s.a. podstawy skargi kasacyjnej powinny zostać uzasadnione. Ze względu na związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi nie wystarczy jednak odwołać się do ogólnikowego stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania lub prawa materialnego, czy też ewentualnie poprzeć to przywołaniem przepisu art. 174 u.p.p.s.a, ale konieczne jest wskazanie konkretnego przepisu prawa, oznaczonego numerem i ewentualnie jednostki . redakcyjnej (artykułu, paragrafu, ustępu), który został naruszony oraz na czym to naruszenie polegało. 2. Przechodząc do oceny zarzutu naruszenia przepisów postępowania na wstępie należy wskazać, iż stosownie do art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzut ten może zostać uwzględniony jedynie wtedy, gdy uchybienie sądu mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Użycie przez ustawodawcę słowa „wpływ" oznacza, że pomiędzy uchybieniem procesowym, a wydanym w sprawie orzeczeniem podlegającym zaskarżeniu powinien zachodzić związek przyczynowy. Związek ten nie musi być realny, wystarczy, że zaistniała hipotetyczna możliwość odmiennego wyniku sprawy. Ze względu na treść wskazanych przepisów należało przyjąć, iż wydając wyrok Sąd pominął istotne okoliczności faktyczne, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 106 § 4 p.p.s.a.) oraz to, iż był związany prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 14 marca 2003 r. sygn. akt VU 5/00 o ukończeniu postępowania upadłościowego. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) skierowane zostały przede wszystkim przeciw uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (art. 141 § 4 p.p.s.a.) i powiązane z przepisami art. 106 § 4 i 170 p.p.s.a. Formułując ten zarzut nie wyjaśniono jednak na czym naruszenie tych przepisów polegało i czy miało taki charakter, iż mogło wpłynąć na wynik sprawy. Ze względu na treść wskazanych przepisów należało przyjąć, iż wydając wyrok Sąd pominął istotne okoliczności faktyczne, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy (art. 106 § 4 p.p.s.a.) oraz to, iż był związany prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Pile z dnia 14 marca 2003 r. sygn. akt VU 5/00 o ukończeniu postępowania upadłościowego. 3. W zwięzłym przedstawienia stanu faktycznego sprawy podano wszystkie niezbędne okoliczności i fakty, które miały istotny wpływ na ukształtowanie stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy. 4. Naruszenie przepisu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię oznacza niewłaściwe odczytanie przez sąd treści tego przepisu. Natomiast niewłaściwe zastosowanie polega na tzw. błędzie subsumcji, co wyraża się w tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej, albo że ustalony stan faktyczny błędnie nie „podciągnięto" pod hipotezę określonej normy prawnej.

Wyrokiem z dnia 23 marca 2005 r. sygn. akt l SA/Sz 790/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Stefana O na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 17 września 2004 r. nr NA2- 7240/72/2004/AST w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu wyroku opisując dotychczasowy przebieg postępowania wyjaśniono, że Naczelnik Urzędu ...

1. Zarzucając naruszenie prawa procesowego autor skargi kasacyjnej winien nie tylko wskazać przepisy procesowe naruszone zaskarżonym wyrokiem, ale opisać na czym polegało ich naruszenie przez sąd i wskazać istotny wpływ tego naruszenia na wynik sprawy. 2. Sąd administracyjny nie mógł wprost naruszyć art. 120, 121, 122, 187, 191 Ordynacji podatkowej bo dotyczą one postępowania przed organami podatkowymi, a nie postępowania przed Sądem.

I. Zaskarżonym wyrokiem z 27 lipca 2005 r., sygn. akt I SA/Gl 1520/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Jolanty i Piotra S. (zwanych dalej „Skarżącymi”) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 30 sierpnia 2004 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. II. Sąd administracyjny I instancji przyjął za ustalony następujący stan faktyczny: Decy ...
Generowanie strony w 133 ms